Kategorie

Umowa o pracę, Kary porządkowe

Jeżeli naruszenie obowiązków pracowniczych polega na zawinionym zaniechaniu ich wykonywania, a przy tym stan taki trwa nieprzerwanie, stale i niezmiennie przez dłuższy czas, bieg miesięcznego terminu od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy o pracę z takim pracownikiem należy liczyć osobno w stosunku do każdego kolejnego dnia utrzymującego się stanu takiego naruszenia obowiązków – orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 20 stycznia 2011 r.
Jeśli pracownik spóźnia się do pracy, wówczas nie wywiązuje się z zobowiązań wynikających z podpisanej przez niego umowy o pracę. W tym przypadku pracodawca może np. nie wypłacić mu wynagrodzenia za czas jego nieusprawiedliwionej nieobecności w firmie lub nałożyć karę porządkową. Jeżeli pracownik regularnie spóźnia się do pracy, pracodawca może nawet rozwiązać z nim umowę o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia.
Od 1 lipca 2011 r. pracodawca będzie mógł zlecić badanie stanu trzeźwości pracownika w razie podejrzenia, że znajduje się on pod wpływem alkoholu. Obecnie takie badanie może zostać przeprowadzone tylko na żądanie pracownika.
Pracownik został ukarany naganą za picie alkoholu w czasie pracy. Niedługo minie rok od jego ukarania. Pracownik jest obecnie na jednomiesięcznym wypowiedzeniu, które otrzymał z powodu utraty do niego zaufania spowodowanej wprowadzeniem w błąd przełożonego. Nie chcemy usuwać odpisu zawiadomienia o ukaraniu pracownika z akt osobowych, ponieważ w przypadku odwołania się do sądu pracy będziemy mogli wykazać, że pracownik jest niezdyscyplinowany i już wcześniej były zastrzeżenia do jego pracy. W ciągu ostatniego roku pracownik nie miał kar porządkowych, ale miał ustne uwagi przełożonego do wykonywanej pracy. Czy możemy pozostawić informację o karze w aktach osobowych?
Brak odpowiedzi pracodawcy w ciągu 14 dni od wniesienia przez pracownika sprzeciwu od nałożonej na niego kary porządkowej oznacza, że pracodawca przyjął sprzeciw w sposób dorozumiany. Aby uniknąć takiego skutku, pracodawca powinien mieć dowód, że odrzucił sprzeciw w przewidzianym terminie.
Odpowiedzialność dyscyplinarna to odpowiedzialność, której podlegają tylko pracownicy objęci przepisami pragmatyk zawodowych, tj. pracownicy państwowi czy nauczyciele akademiccy.
Pracodawca nie może tolerować przemocy i agresji w zakładzie pracy. W razie zaistnienia konfliktowej sytuacji pracodawca może zastosować różne środki - od kar porządkowych po rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Na mocy zawartych w Kodeksie pracy przepisów o mobbingu ochronie podlega jedynie osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Osoba zatrudniona na podstawie umowy cywilnoprawnej może dochodzić roszczeń z przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących naruszenia dóbr osobistych.