Kategorie

Odpowiedzialność pracownika

Nie można rozwiązać bez wypowiedzenia z winy pracownika umowy o pracę z powodu odmowy wykonania prac rodzajowo innych niż ustalone w umowie o pracę. Co do zasady, takich poleceń pracodawca nie powinien w ogóle wydawać (wyrok Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2012 r., II PK 216/11).
Jeden z naszych pracowników uległ wypadkowi przy pracy, którego sprawcą był inny pracownik. W wyniku wypadku został zniszczony prywatny laptop poszkodowanego pracownika, którego używał w pracy do celów służbowych. Kto w takiej sytuacji powinien wypłacić odszkodowanie za wyrządzoną szkodę – my, jako pracodawca, czy pracownik, który spowodował wypadek?
Zastosowanie wobec pracownika kary porządkowej musi przebiegać z uwzględnieniem odpowiedniej procedury przewidzianej w Kodeksie pracy. Jej naruszenie uprawnia pracownika do żądania uchylenia kary.
Wręczyliśmy pracownikowi karę upomnienia za opuszczenie stanowiska pracy bez wiedzy przełożonego. Pracownik odwołał się od kary i w tej sytuacji postanowiliśmy zamienić upomnienie na tzw. uwagę służbową jako łagodniejszą karę. Czy tę uwagę służbową można przechowywać w aktach osobowych pracownika i kiedy ewentualnie ją usunąć?
Jestem menedżerem od kilku miesięcy. Ostatnio zetknąłem się z trudnością, jaką jest udzielanie informacji zwrotnej pracownikom. Moi ludzie są pracowici i sumienni, dostrzegam jednak pewne błędy i niedociągnięcia, które chciałbym wyeliminować. Boję się, że krytyka z mojej strony może urazić pracowników i zmniejszyć ich motywację. Jak udzielić informacji zwrotnej, aby przełożyła się ona na realną poprawę efektów pracy i aby nikt nie poczuł się dotknięty?
Pracownik podlega odpowiedzialności materialnej za szkodę wyrządzoną pracodawcy. Odpowiedzialność ta jest oparta na zasadzie winy, a szkoda musi być normalnym następstwem działania pracownika.
Odpowiedzialność porządkową pracownicy ponoszą za nieprzestrzeganie ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy. Należy ją odróżnić od odpowiedzialności dyscyplinarnej, obejmującej pracowników wykonujących pracę o szczególnym charakterze, uregulowaną zwykle w różnego rodzaju pragmatykach służbowych.
W naszej firmie zatrudniamy przedstawicieli handlowych, którzy odpowiadają za nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów z klientami – odbiorcami naszych produktów. W celu wzmocnienia nadzoru nad tą grupą pracowników kilka miesięcy temu zażądaliśmy od nich cotygodniowych raportów o podjętych działaniach, spotkaniach z klientami itp. Początkowo wszyscy składali raporty, ale obecnie coraz częściej zdarzają się opóźnienia, a raporty są niepełne i enigmatyczne. Kilku pracowników stwierdziło wręcz, że pisanie raportów to strata czasu i zaprzestało ich przygotowywania. W naszym zakładowym regulaminie pracy posiadamy katalog przewinień, za które pracownicy ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną, ale nie ma w nim mowy o raportach. Czy możemy zdyscyplinować pracowników przez kary porządkowe?
Jednemu z naszych pracowników przedstawiliśmy na piśmie żądanie zbadania stanu jego trzeźwości, ponieważ kilkakrotnie dało się wyczuć od niego alkohol. Wynik badania, na które podwładny udał się w trakcie pracy, wykazał 1 promil alkoholu we krwi. Po badaniach nie dopuściliśmy pracownika do pracy. Czy możemy go obciążyć kosztami tych badań? Czy ich wartość w przypadku nieobciążenia pracownika będzie stanowić dla niego przychód ze stosunku pracy? Jakie wynagrodzenie przysługuje podwładnemu za dzień, w którym był pijany w pracy?
Przed 17 maja br. funkcjonariusz publiczny za nieumyślne, rażące naruszenie prawa odpowiadał do 3-krotności miesięcznego wynagrodzenia. Obecnie ta odpowiedzialność została zaostrzona i skutkuje zapłatą odszkodowania do 12-krotności miesięcznego wynagrodzenia.
Rzeczy pracownika można przeszukać w ściśle określonym celu, jakim jest ochrona interesu prawnego pracodawcy. W przypadku gdy pracodawca nie będzie potrafił wskazać celu przeszukania, może się narazić na zarzut naruszenia dóbr osobistych pracownika.
Zgodnie z ustawą z 20 stycznia 2011 r. funkcjonariusze publiczni ponoszą odpowiedzialność majątkową za szkodę wyrządzoną innym podmiotom przy wykonywaniu władzy publicznej. Przepisom ustawy o odpowiedzialności majątkowej podlegają jednak tylko te działania i zaniechania funkcjonariuszy publicznych, które nastąpiły po wejściu w życie ustawy czyli od 17 maja 2011 r.
Pracodawcy w celu uzupełnienia bieżącej pracy swoich etatowych pracowników lub w celu ich zastąpienia korzystają z usług podmiotów zewnętrznych. Najczęściej odbywa się to na zasadzie świadczenia usług (outsourcing) lub „wynajęcia” pracowników tymczasowych.
Oświadczenia zamiast zaświadczeń, badanie stanu trzeźwości pracownika na żądanie pracodawcy to nowości przewidziane przez ustawę o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców. Ustawa wejdzie w życie 1 lipca.
Kradzież w miejscu pracy jest coraz mniej akceptowana przez Polaków. Jest to zjawisko napawające optymizmem. Pracodawcy RP liczą na mniejsze koszty związane z nadużyciami pracowniczymi po stronie przedsiębiorców.
Od 17 maja obowiązuje ustawa o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa. Za błędną decyzję bądź zaniechanie rażąco naruszające prawo urzędnik poniesie karę finansową w wysokości nawet 12 jego pensji.
Obowiązek powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy wynika z obowiązku dbałości o dobro zakładu pracy, albo z przepisów dotyczących umowy o zakazie konkurencji. Zastosowanie znajdą tu również przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną.
Do zachowania w tajemnicy wynagrodzeń pracowników zobowiązani są wszyscy, którzy mają dostęp do takich danych. Ujawnienie ich jest naruszeniem dóbr osobistych pracownika, jego danych osobowych czy nawet tajemnicy przedsiębiorstwa. Osoba, której płace zostaną upowszechnione, może dochodzić odszkodowania.
Ustawa o wdrożeniu niektórych przepisów UE w zakresie równego traktowania nie określa minimalnej wysokości odszkodowania. Należy zatem zastosować przepisy Kodeksu cywilnego, w którym wysokość odszkodowania została uzależniona od wysokości szkody poniesionej przez osobę poszkodowaną.
Pracodawca może pozbawić pracownika wynagrodzenia tylko w przypadkach określonych przepisami. Jednym z powodów niewypłacenia wynagrodzenia za wykonaną pracę lub jego obniżenia jest wadliwe wykonanie przez pracownika produktów lub usług.
Brak odpowiedzi pracodawcy w ciągu 14 dni od wniesienia przez pracownika sprzeciwu od nałożonej na niego kary porządkowej oznacza, że pracodawca przyjął sprzeciw w sposób dorozumiany. Aby uniknąć takiego skutku, pracodawca powinien mieć dowód, że odrzucił sprzeciw w przewidzianym terminie.
77 proc. przedsiębiorstw w ciągu ostatnich dwóch lat padło ofiarą nieuczciwych pracowników - wynika z badań towarzystwa ubezpieczeń Euler Hermes. Są to na ogół kradzieże czy niszczenie materiałów, oszustwa finansowe, kradzieże danych albo fałszerstwa.
Obowiązek zwrotu do ZUS nienależnie pobranego świadczenia obciąża osobę, która pobrała to świadczenie. ZUS może odstąpić od żądania zwrotu tego świadczenia w całości lub w części, jeżeli zachodzą szczególnie uzasadnione okoliczności.
Obowiązkiem pracownika jest wykonywanie poleceń przełożonego, jeżeli dotyczą one pracy, nie są sprzeczne z rodzajem pracy określonym w umowie o pracę ani z przepisami prawa.
Odpowiedzialność dyscyplinarna to odpowiedzialność, której podlegają tylko pracownicy objęci przepisami pragmatyk zawodowych, tj. pracownicy państwowi czy nauczyciele akademiccy.
Odpowiedzialność materialna pracownika jest oparta na zasadzie winy. Przy czym do określenia zakresu tej odpowiedzialności istotne znaczenie ma wskazanie rodzaju winy pracownika: umyślnej lub nieumyślnej.
Prowadzę firmę budowlaną. Podczas prac jeden z moich pracowników, który obsługuje koparkę, naruszył posesję sąsiada. Osoba ta wystąpiła z roszczeniem odszkodowawczym. Okazało się, że to ja jako właściciel firmy mam zapłacić odszkodowanie, a nie pracownik, który dokonał tego czynu. Jaka jest podstawa prawna, jeśli istnieje, skierowanego wobec mnie żądania zapłaty odszkodowania?
Kodeks pracy wśród podmiotów odpowiedzialnych w danym zakładzie pracy za stan bezpieczeństwa i higieny pracy wprowadza dodatkową – obok pracodawcy – kategorię osób mogących ponosić taką odpowiedzialność. Są to osoby kierujące pracownikami.
Celem menedżera jest służenie wspólnemu dobru firmy poprzez organizowanie ludzi i zasobów, tak aby budować wartość, której nikt nie może zbudować samodzielnie. W jaki sposób zrobić to zgodnie z zasadami etyki?
W czwartek, 16 grudnia, Sejm uchwalił ustawę o odpowiedzialności urzędniczej za rażące naruszenie prawa.
Prowadzę niewielką firmę. Zamierzam zatrudnić pracownika i powierzyć mu całe mienie firmy, którym do tej pory zarządzałem sam. Na jakiej zasadzie odpowiada pracownik za mienie powierzone i do jakiej wysokości? Czy jeśli pracownik wyrządzi mi szkodę, będę mógł potrącić jej wysokość bezpośrednio z jego wynagrodzenia?
Pracownik niejednokrotnie ma dostęp do wiadomości istotnych dla funkcjonowania zakładu pracy. Dlatego pracodawca powinien zabezpieczyć się przed ujawnieniem poufnych informacji – zarówno konkurentom, jak i innym niepowołanym osobom.
Prawo pracy przewiduje dwa rodzaje odpowiedzialności materialnej pracownika: za mienie powierzone oraz za szkodę wyrządzoną pracodawcy. Z tytułu każdej z tych odpowiedzialności pracodawcy przysługuje od pracownika odszkodowanie.
Prawo unijne ustanawia obowiązek zakazu dyskryminacji już na etapie rekrutacji. Nie przewiduje jednak terminów, w których dyskryminowany kandydat ma prawo żądać odszkodowania od niedoszłego pracodawcy.
W trakcie kontroli Inspekcji Pracy stwierdzono nieprawidłowości polegające m.in. na braku szkoleń z zakresu bhp oraz nieprawidłowych osłonach części ruchomych maszyn na terenie zakładu pracy. Pracownik służby bhp został wskazany przez pracodawcę jako winny wykroczeń z powyższego zakresu. Kontrolujący stwierdził, że powyższa odpowiedzialność ciąży na pracodawcy, a nie na pracowniku służby bhp, którego obowiązki nie mają wpływu na odpowiedzialność pracodawcy za stan bezpieczeństwa i higieny pracy. Kto ponosi odpowiedzialność za wykroczenia – pracownik czy pracodawca?
Pracownik, który otrzymał pieniądze przeznaczone dla swojego pracodawcy z obowiązkiem ich zwrotu lub rozliczenia się, odpowiada za nie według zaostrzonych zasad odpowiedzialności materialnej. Dają one pracodawcom większe szanse na uzyskanie odszkodowania.
Pracodawca, zatrudniając pracowników, ma prawo oczekiwać, że będą oni wykonywali swoje obowiązki sumiennie i z należytym wykorzystaniem czasu, jaki spędzają w firmie. W związku z tym ma również prawo kontrolować, czy i jak pracownicy wykonują swoje obowiązki.
Każdej osobie, przeciw której toczy się postępowanie dyscyplinarne przed sądem zawodowym, powinno przysługiwać prawo odwołania do sądu powszechnego - orzekł we wtorek 29 czerwca Trybunał Konstytucyjny.
Pracownicy lub byli pracownicy nie mogą prowadzić działalności konkurencyjnej wobec swojego pracodawcy nie tylko na podstawie Kodeksu pracy. Również osoby zatrudnione na kontraktach cywilnoprawnych obowiązują zakazy konkurencji, np. na podstawie ustawy o zakazie konkurencji.
W umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy musi być zawarta wysokość odszkodowania. Kwota ta nie może być niższa niż 25% ostatniej pensji pracownika.
Rokowania między stronami sporu zbiorowego kończą się podpisaniem tzw. protokołu rozbieżności. Po bezskutecznej mediacji również sporządza się taki dokument wraz ze wskazaniem stanowisk stron, jednak w tym przypadku konieczne jest podpisanie go także przez mediatora.
W Sejmie ruszyły prace nad ustawą o szczególnych zasadach odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa przez urzędników. Business Centre Club (BCC) popiera projekt ustawy.
Trwają prace nad poselskim projektem ustawy o szczególnych zasadach odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa. W ocenie Konfederacji Pracodawców Polskich (KPP) poselski projekt dotyczący finansowego karania urzędników za rażące błędy w podejmowanych decyzjach jest niezbędny dla poprawy jakości ich pracy.
Podczas obsługi automatu do produkcji szczotek operatorka maszyny uległa ciężkiemu wypadkowi przy pracy. Praca poszkodowanej polegała na mocowaniu w uchwytach automatu materiału i odbieraniu po zakończonym cyklu technologicznym maszyny szczotek z tworzywa sztucznego. W dniu wypadku podczas pracy spadł przewód wyciągu. Pracownica nacisnęła wyłącznik „stop” znajdujący się przy drzwiczkach ruchomych z wyłącznikiem krańcowym i po otwarciu drzwiczek dostępu do strefy pracy maszyny włożyła lewą dłoń w strefę ruchu obrotowego noży rozszczepiających włosie szczotki (po otwarciu drzwiczek elementy tnące noża do rozszczepiania włosia wykonywały siłą bezwładności ruch obrotowy jeszcze przez 18 sekund). Lewa dłoń poszkodowanej została pochwycona przez ostrza noży, które obcięły jej cztery palce. Pracodawca przed wypadkiem nie dostosował maszyny do minimalnych wymagań. Czy można było uniknąć wypadku i kto ponosi odpowiedzialność za ten wypadek pracownicy, którzy obsługują maszyny czy pracodawca?
Jeśli szkodę w mieniu pracodawcy spowoduje nietrzeźwy pracownik, odpowiada on za jej wyrządzenie w pełnej wysokości. Jednak ciężar udowodnienia przesłanek odpowiedzialności w takim przypadku spoczywa na pracodawcy.
Do zwolnienia dyscyplinarnego pracownika nie są konieczne pisemna forma oświadczenia oraz podpis pracownika. Brak formy pisemnej nie przesądza o nieważności takiej czynności, a jedynie o jej wadliwości.
W trakcie kontroli Inspekcji Pracy stwierdzono nieprawidłowości polegające m.in. na braku szkoleń z zakresu bhp oraz nieprawidłowych osłonach części ruchomych maszyn na terenie zakładu pracy. Pracownik służby bhp został wskazany przez pracodawcę jako winny wykroczeń z powyższego zakresu. Kontrolujący stwierdził, że powyższa odpowiedzialność ciąży na pracodawcy, a nie na pracowniku służby bhp, którego obowiązki nie mają wpływu na odpowiedzialność pracodawcy za stan bezpieczeństwa i higieny pracy. Kto ponosi odpowiedzialność za wykroczenia – pracownik czy pracodawca?
Wykorzystywanie nielegalnego oprogramowania przez pracownika zajmującego w firmie kierownicze stanowisko jest czynem zagrożonym karą. Może istotnie osłabić pozycję rynkową pracodawcy i zmniejszyć szanse na pozyskanie nowych klientów.