Kategorie

Zasiłek chorobowy, Praca tymczasowa

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń chorobowych przysługujących pracownikom tymczasowym mają zastosowanie ogólne zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłku. Odrębności wynikające ze specyfiki pracy tymczasowej dotyczą m.in. uzupełniania wynagrodzenia, którego dokonuje się do okresu, na jaki została zawarta umowa o pracę tymczasową.
Pracownikom tymczasowym, tak jak pozostałym pracownikom, przysługuje wynagrodzenie chorobowe za okres niezdolności do pracy trwającej łącznie do 33 lub odpowiednio do 14 dni w roku kalendarzowym (art. 92 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy). Za okres od 34. lub odpowiednio od 15. dnia niezdolności do pracy pracownik tymczasowy ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego. Jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo jest skutkiem choroby zawodowej, od pierwszego dnia niezdolności do pracy pracownikowi tymczasowemu przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego.
Agencje pracy tymczasowej zatrudniające pracowników tymczasowych często mają wątpliwości, jak w przypadku niezdolności do pracy ustalić takim osobom świadczenia chorobowe. Mimo, że przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i pozostałych świadczeń chorobowych przysługujących pracownikom tymczasowym mają zastosowanie ogólne zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłku, to w pewnym zakresie występują odrębności wynikające ze specyfiki pracy tymczasowej.