Kategorie

Pracodawca, Telepraca

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Coraz więcej firm stara się zwiększać produktywność swoich pracowników nie poprzez kontrolę, lecz dając im więcej swobody, zapewniając elastyczne środowisko pracy i możliwość pracy zdalnej (telepracy). Efektywność pracy zdalnej zależy jednak w znaczącym stopniu od stosowanych przez firmę technologii.
Telepraca w Polsce nie cieszy się dużą popularnością. Z danych Eurostatu wynika, że na koniec 2014 roku odsetek osób pracujących w ten sposób wynosił 4,6 proc. W niektórych krajach UE pracę zdalną wykonuje ponad 10 proc. zatrudnionych.
Telepraca jest uregulowaną w Kodeksie pracy szczególną formą zatrudnienia, funkcjonującą stosunkowo od niedawna. Praca nakładcza zaś, uregulowana została poza Kodeksem. Jakie są różnice pomiędzy telepracą a pracą nakładczą?
Telepraca, inaczej nazywana pracą zdalną, jest specyficzną formą zatrudnienia, uregulowaną w kodeksie pracy. Polega na wykonywaniu pracy poza zakładem pracy. Jakie obowiązki, mając na uwadze specyfikę tejże formy pracy, ciążą na telepracowniku i pracodawcy?
Chcemy zatrudnić pracowników, którzy część swoich obowiązków będą wykonywać w domu, a część w siedzibie zakładu pracy. Czy w tej sytuacji można zatrudnić pracownika częściowo w ramach tradycyjnego stosunku pracy, a częściowo jako telepracownika?
Kodeks pracy nie określa, jakie rodzaje pracy mogą być wykonywane w formie telepracy, czyli pracy wykonywanej z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Jakie zatem warunki muszą zostać spełnione, by pracownik mógł stać się telepracownikiem i jakie w związku z tym spoczywają na pracodawcy obowiązki?
Kodeks pracy nakłada na pracodawców zatrudniających telepracowników liczne obowiązki. Zdaniem Pracodawców RP takie rozwiązanie z pewnością nie przyczynia się do rozwoju elastycznych form zatrudnienia oraz zmniejszenia kosztów po stronie przedsiębiorcy.
Telepraca to praca wykonywana regularnie poza zakładem pracy, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Pracownik wykonujący taką pracę i przekazujący jej wyniki pracodawcy jest telepracownikiem.
Większość Polek jest niechętna niestandardowym formom zatrudnienia - jak wynika z badań rządowego Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich - pomimo że według ekspertów elastyczne formy organizacji pracy pomagają w godzeniu obowiązków zawodowych i rodzicielskich.
Dla menedżerów przyzwyczajonych do tego że w każdej chwili widzą i kontrolują wszystkich swoich podwładnych, telepracownik to niepokojąca odmiana. Jaki wpływ ma zatem pracodawca i jego przedstawiciel na telepracownika i system jego pracy?
W literaturze prawa pracy postuluje się ustawowe uregulowanie instytucji work-sharingu i job-sharingu. Niewątpliwie regulacja taka byłaby pomocna, choć osiągnięcie celów ww. instytucji jest obecnie możliwe również na podstawie obowiązujących przepisów.
Telepracownik oprócz postanowień związanych z zawarciem zwykłej umowy o pracę musi również uzgodnić z pracodawcą inne warunki pracy charakterystyczne dla telepracy, np. zasady korzystania ze sprzętu komputerowego.
Tylko 11,2 proc. pracowników chciałoby być zatrudnionych w formie telepracy. Uznają ją za mniej bezpieczną, wiążącą się z umową na zlecenie czy o dzieło; nie chcą też tracić kontaktów z kolegami - wynika z badania Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP).
W stosunku do telepracownika należy odpowiednio stosować przepisy określające obowiązki wszystkich pracowników. Analogicznie określając obowiązki pracodawcy względem telepracownika należy stosować odpowiednio przepisy prawa pracy odnoszące się do wszystkich pracodawców.
Telepraca jest jednym ze sposobów na zmniejszenie bezrobocia i efektywne zarządzanie przedsiębiorstwem. Główną zaletą wynikającą z udostępnienia pracownikom możliwości pracy na odległość są oszczędności wynikające z ograniczenia wydatków na bieżące funkcjonowanie biura. Ocenia się, że zmniejszenie wydatków z tego tytułu może wygenerować oszczędności rzędu 30-40 proc.
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie uruchomił w bieżącym roku programu pod nazwą „Telepraca oraz inne elastyczne formy zatrudniania osób niepełnosprawnych”.
Umowa o świadczenie pracy w formie telepracy zwierana jest przez pracownika i pracodawcę. Pracownik pracujący na odległość za pomocą elektronicznych środków porozumiewania przekazuje pracodawcy swoje wyniki pracy.
Telepraca jako nowa forma świadczenia pracy została wprowadzona w zeszłym roku do Kodeksu pracy. Po roku jej obowiązywania można wskazać jej mocne i słabe strony.
Pracodawca, który zatrudnia telepracownika ma prawo kontrolować sposób wykonywania pracy na odległość. Kontrola telepracownika musi jednak zostać przeprowadzona w ściśle określony sposób.