Zadaniowy czas pracy – elastyczna forma zatrudnienia. Sprawdź, kiedy i jak można ją stosować

• Na czym polega zadaniowy czas pracy?
• Jak formalnie wprowadzić zadaniowy czas pracy
• Bez godzin, ale z obowiązkami – co kontroluje pracodawca?
• Czy w zadaniowym czasie pracy przysługują nadgodziny?

Na czym polega zadaniowy czas pracy?

Kodeks pracy dopuszcza stosowanie systemu zadaniowego czasu pracy. Zadaniowy czas pracy może być stosowany w przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy lub jej organizacją albo miejscem wykonywania pracy (art. 140 Kodeksu pracy).

Zadaniowy czas pracy jest zwykle wprowadzany, gdy istnieją trudności w określeniu rozpoczęcia i zakończenia pracy bądź nie można kontrolować czasu wykonywania pracy. Ten system czasu pracy jest stosowany wówczas, gdy:

• praca wykonywana jest poza wyznaczonymi u danego pracodawcy godzinami, a pracownik sam wyznacza godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy;
• sposób wykonywania zadań powierzonych pracownikowi nie wymaga ciągłej kontroli przez pracodawcę,
• zapotrzebowanie na pracę jest zmienne i zależy od czynników zewnętrznych;
• ewidencja i kontrola obecności pracownika w pracy jest niemożliwa do wykonania bądź znacznie utrudniona.

Jak formalnie wprowadzić zadaniowy czas pracy

Systemy czasu pracy ustala się:

• w układzie zbiorowym pracy lub
• w regulaminie pracy albo
• w obwieszczeniu – jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy bądź nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy (art. 150 § 1 Kodeksu pracy).

Powyższe dotyczy także systemu zadaniowego czasu pracy.

Pracodawca nie może wydać pracownikowi polecenia pracy w systemie zadaniowego czasu pracy.

Polecamy: Kodeks pracy 2025. Praktyczny komentarz z przykładami

Bez godzin, ale z obowiązkami – co kontroluje pracodawca?

System zadaniowego czasu pracy charakteryzuje się tym, że pracownik rozliczany jest nie z czasu jaki poświęca na pracę, lecz z zadań, które ma do wykonania. Ten system charakteryzuje się dużą elastycznością. Pracownik nie ma bowiem ściśle wyznaczonych godzin pracy, ale musi wykonać przydzielone mu zadania w okresie rozliczeniowym.

Pracodawca, po porozumieniu z pracownikiem, ustala czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań, uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z przepisów Kodeksu pracy. Oznacza to, że czas pracy pracownika zatrudnionego w systemie zadaniowego czasu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy powinien mieścić się w 8 godzinach dobowo i przeciętnie 40 godzinach tygodniowo z zachowaniem dobowych i tygodniowych odpoczynków. Pracodawca nie ustala ani stałego rozkładu czasu pracy, ani nie tworzy harmonogramu czasu pracy – to zależy od pracownika.

Czas pracy nie jest udokumentowany w ewidencji czasu pracy, gdyż w zadaniowym czasie pracy nie ma takiego obowiązku. Pracodawca oznacza jedynie obecności pracownika w pracy, zwolnienia i nieobecności pracownika. Nie musi ewidencjonować, ile w tych dniach pracownik przepracował godzin oraz o której godzinie rozpoczął i zakończył pracę.

Czy w zadaniowym czasie pracy przysługują nadgodziny?

Zadania pracownika powinny być tak ustalone, aby pracownik mógł je wykonać bez przekraczania norm czasu pracy. Ustalenie zadań, których wykonanie w normalnym czasie pracy jest niemożliwe, jest równoznaczne ze zleceniem pracy w godzinach nadliczbowych.

Gdyby doszło do sporu, to pracodawca musi wykazać, że powierzył pracownikowi zadania możliwe do wykonania w czasie pracy wynikającym z ogólnie przyjętych norm czasu pracy.