Kategorie

Zatrudnianie pracowników, Czas pracy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Przepisy Kodeksu pracy nie zakazują wprost zawierania wieloletnich, terminowych umów o pracę. Jeśli jednak organizacja zaproponuje pracownikowi np. umowę na czas określony wynoszący 10 lat – i nie uzasadni takiej decyzji celem lub okolicznościami (zwłaszcza gdy w umowie będzie przewidziana możliwość jej wcześniejszego rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem), to w przypadku sporu sądowego związanego z jej wypowiedzeniem sąd może uznać taką umowę za próbę obejścia prawa (uniknięcia stosowania trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia).
Czas pracy niepełnosprawnych może być skrócony. Uzależnienie zastosowania skróconego czasu pracy osoby o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności od uzyskania zaświadczenia lekarskiego o celowości stosowania skróconego czasu pracy jest niezgodne z Konstytucją.
Zatrudniamy pracownika niepełnosprawnego, który posiada orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, w wymiarze 1/2 etatu na stanowisku sprzedawcy. Pracownik świadczy pracę od poniedziałku do piątku po 4 godzinny dziennie. W związku z tym, że w okresie wiosennym nasze sklepy są otwarte również w sobotę, zastanawiamy się, czy jest dopuszczalne wyznaczenie pracownikowi pracy od poniedziałku do piątku oraz dodatkowo w niektóre soboty. Jeżeli jest to dopuszczalne, to jakie warunki musimy dodatkowo spełnić? Obecnie pracownik nie posiada zgody lekarza medycyny pracy na wykonywanie pracy w godzinach nadliczbowych, a jest zatrudniony w podstawowym systemie czasu pracy.
Pracownik, wykonujący pracę przez co najmniej 6 godzin, ma prawo do jednej 15-minutowej przerwy, za którą przysługuje wynagrodzenie. Pracodawca może jednak ustalić dla pracowników dłuższą przerwę w przepisach wewnątrzzakładowych.
Zmiana rodzaju pracy pracownika jest często konieczna w warunkach funkcjonowania zakładu pracy. Pracodawca może pracownikowi powierzyć inną pracę zarówno czasowo, jak i na stałe.
Z końcem grudnia 2011 r. przestanie obowiązywać ustawa antykryzysowa. Mimo zapowiedzi jej przedłużenia, nie ma obecnie w Sejmie projektu, który wydłużałby czas stosowania ustawy antykryzysowej.
Problem zaliczania do czasu pracy pracownika szkoleń innych niż szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy od dawna wywołuje wiele kontrowersji i dyskusji. Wynika to z faktu, że ustawodawca nie przewidział w obowiązujących przepisach Kodeksu pracy jakiejkolwiek regulacji w tym zakresie.
Pracownicy mogą mieć w listopadzie br. różne wymiary czasu pracy w zależności od tego, w jakich rozkładach czasu pracy pracują. Święta 1 i 11 listopada spowodują bowiem obniżenie wymiaru czasu pracy pracowników, jeżeli przypadają w innym dniu niż dzień wolny z tytułu przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy.
Do naruszenia doby pracowniczej dochodzi w sytuacji gdy pracownik rozpoczyna pracę w kolejnym dniu wcześniej, niż miało to miejsce w dniu poprzednim. Przekroczenie dozwolonej liczby godzin pracy w danej dobie będzie stanowiło pracę w godzinach nadliczbowych, którą pracodawca będzie musiał odpowiednio zrekompensować.
Zatrudniamy kierowców na pełny etat i kilka osób na tym stanowisku na pół etatu. Ostatnio, po zawarciu umowy na pełny etat z kierowcą z zewnątrz, zgłosił się do nas kierowca pracujący u nas na pół etatu z żądaniem zatrudnienia go w pełnym wymiarze. Czy żądanie pracownika jest uzasadnione?
Pracodawcy znaleźli lukę w sztywnych przepisach o zatrudnieniu. Ich podwładni wykonują obowiązki także w weekendy, ale formalnie dla innej firmy.
Każdy pracodawca, zatrudniający nawet jednego pracownika, ma obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy. Pracownikiem jest nie tylko osoba zatrudniona na umowę o pracę, ale także na podstawie mianowania, powołania, wyboru oraz spółdzielczej umowy o pracę.
Pracodawca, powołując się na brak dyspozycyjności, może rozwiązać umowę o pracę z pracownikiem, który jest często nieobecny w pracy i trzeba organizować za niego zastępstwa.
W okresie odbywania stażu pracodawca nie wypłaca stażyście wynagrodzenia, gdyż bezrobotny otrzymuje stypendium finansowane w całości przez starostę. Pracodawca ma jednak obowiązek przeszkolić stażystę w zakresie bhp oraz zapewnić mu profilaktyczną ochronę zdrowia.
1 lipca 2011 r. weszła w życie ustawa z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, która wprowadziła duże zmiany m.in. w funkcjonowaniu zoz, sposobach ich zakładania i finansowania. W tym samym dniu utraciła moc ustawa z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.
Pracownicy z Polski podlegają w Niemczech takiej samej ochronie jak pracownicy–Niemcy w zakresie warunków zatrudnienia, m.in. nawiązania stosunku pracy, czasu pracy czy prawa do urlopu.
Przepisy prawa pracy nie regulują kwestii dopuszczalności zawarcia przez pracodawcę z tym samym pracownikiem dwóch lub więcej umów o pracę. Nie oznacza to jednak, że takiej możliwości nie ma. Zawarcie z tym samym pracownikiem dwóch lub więcej umów o pracę jest dopuszczalne, ale pod pewnymi warunkami.
W praktyce często pojawiają się problemy zarówno z wyliczeniem, jak i udzieleniem urlopu dla pracowników zatrudnionych na części etatu, w szczególności gdy w trakcie roku kalendarzowego następuje zmiana etatu.
Nie zawsze możliwe jest ustalenie dokładnego czasu trwania umowy o pracę. W takich przypadkach można zawrzeć z pracownikiem umowę na czas wykonania określonego zadania lub cywilnoprawną umowę o dzieło.
Pracodawca może pozbawić pracownika wynagrodzenia tylko w przypadkach określonych przepisami. Jednym z powodów niewypłacenia wynagrodzenia za wykonaną pracę lub jego obniżenia jest wadliwe wykonanie przez pracownika produktów lub usług.
Pracodawcy sektora finansów publicznych muszą w najbliższym czasie ustalić uprawnienia pracowników do dodatkowego wynagrodzenia rocznego, tzw. „trzynastki”. Najwięcej trudności powstaje podczas ustalania stażu wymaganego do nabycia prawa do tego świadczenia. Jednak wątpliwości pojawiają się również przy obliczaniu wysokości świadczenia. Poniżej przybliżamy zasady prawidłowego ustalania okresów zatrudnienia dla różnych przypadków oraz wyznaczania wysokości dodatkowego wynagrodzenia rocznego.
Jeżeli pracownik opiekujący się dzieckiem chce pozostać aktywny zawodowo, wówczas powinien złożyć pracodawcy wniosek o zmniejszenie godzin pracy. Pracodawca nie ma prawa mu tego odmówić. Obniżony wymiar czasu pracy takiego pracownika nie może jednak być mniejszy niż połowa etatu.
Pracodawca wysyłający pracownika w zagraniczną podróż służbową powinien mu wypłacić nie tylko diety, ale również zwrócić inne poniesione wydatki, np. koszty związane z wynajęciem pokoju hotelowego.
W obowiązujących przepisach prawnych brak jest definicji samozatrudnienia, co utrudnia precyzyjne określenie tego sposobu aktywności zawodowej. Niemniej przyjmuje się, że przez pojęcie samozatrudnienie rozumiemy jednoosobową działalność gospodarczą prowadzoną na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej przez osobę fizyczną – przedsiębiorcę, na własny rachunek i na własne ryzyko.
W dzisiejszym świecie coraz częściej zacierają się granice pomiędzy życiem prywatnym a zawodowym. Im bardziej odpowiedzialne stanowisko tym większe prawdopodobieństwo, że dana osoba będzie poświęcać więcej czasu kwestiom związanym z pracą, zaniedbując tym samym sprawy osobiste i rodzinne. Dlatego ważne jest, by nauczyć się wyznaczać wyraźne granice pomiędzy tymi dwoma obszarami życia.
Rosyjska organizacja biznesowa jest zwykle wysoce sformalizowana i zhierarchizowana. Wymaga silnego i twardego przywódcy, stylu zarządzania promującego nie tylko osiągnięcia indywidualne, ale i rezultat grupowy, w którym sukces mierzy się zyskiem i udziałami w rynku.
Do Sejmu wpłynął projekt ustawy zmieniającej ustawę o pracownikach urzędów państwowych. Nowelizacja dotyczy m.in. zniesienia bezwzględnego zakazu zatrudniania w godzinach nadliczbowych kobiet opiekujących się dziećmi w wieku do 8 lat.
Błędne zapisy w umowie o pracę mogą spowodować poważne konsekwencje dla pracodawcy, jeżeli będzie chciał je zastosować. W niektórych przypadkach, np. w umowach o zakazie konkurencji, mogą one unieważnić całą umowę.
Chcemy zatrudnić pracownika na pół etatu. Pracę będzie u nas wykonywał tylko przez 2 dni w tygodniu (w środę i piątek), ponieważ w pozostałe dni ma zajęcia na uczelni. Chcemy, aby pracownik pracował w te 2 dni po 10 godzin. Jak to uwzględnić w umowie o pracę? Czy trzeba napisać, w jakie dni pracownik będzie pracował i po ile godzin? W jakim systemie czasu pracy powinniśmy go zatrudnić? Co zrobić, jeżeli w środę lub w piątek przypadnie święto? Czy wtedy pracownik może pracować w inny dzień?
Nasza firma działa w godzinach od 8.00 do 20.00. Niektórzy pracownicy zatrudnieni na pełny etat chcieliby pracować w godz. od 12.00 do 20.00. Natomiast pracownicy pracujący na 1/2 etatu chcieliby pracować w godz. od 16.00 do 20.00, a jeszcze inni zatrudnieni na pełny etat woleliby pracować w soboty i niedziele (chcą mieć wolne poniedziałki i wtorki). Prezes firmy zaakceptował te propozycje. W jaki sposób (najłatwiejszy dla firmy) powinniśmy ustalić takie rozkłady i godziny pracy dla pracowników?
Od 15 grudnia 2007 r. zatrudniliśmy nauczyciela w pełnym wymiarze czasu pracy. W jakiej wysokości powinniśmy mu wypłacić w tym roku świadczenie urlopowe? Czy przysługuje mu świadczenie w takiej samej kwocie jak nauczycielom, którzy w tym roku szkolnym pracowali od września 2007 r. do czerwca 2008 r., czy świadczenie urlopowe dla tego nauczyciela trzeba proporcjonalnie zmniejszyć do okresu pracy w naszej szkole? Jeżeli tak, to czy zaokrąglić grudzień do pełnego miesiąca?
Zatrudniliśmy pracownika od 1 stycznia 2008 r. W sobotę 12 stycznia 2008 r. pracownicy naszej firmy będą odpracowywać dzień wolny, jakiego udzieliliśmy im 31 grudnia 2007 r. Odpracowanie tego dnia wynika ze zmiany rozkładu czasu pracy w firmie. Czy ten pracownik też powinien pracować w sobotę? A co z pracownikiem, który 31 grudnia 2007 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim? Czy też musi odpracować ten dzień?
Obowiązujący w naszym zakładzie pracy regulamin wynagradzania przewiduje podział na podstawowe i dodatkowe zatrudnienie, różnicując w tym zakresie przyznawane pracownikom świadczenia. Jak ustalić, które zatrudnienie jest podstawowym, a które dodatkowym? Czy pracownik może sobie sam wybrać, który etat będzie dla niego korzystniejszy?