Kategorie

Telepraca, Pracownik

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Coraz więcej firm stara się zwiększać produktywność swoich pracowników nie poprzez kontrolę, lecz dając im więcej swobody, zapewniając elastyczne środowisko pracy i możliwość pracy zdalnej (telepracy). Efektywność pracy zdalnej zależy jednak w znaczącym stopniu od stosowanych przez firmę technologii.
Praca zdalna polega na wykonywaniu pracy poza zakładem pracy (np. w domu). Najbardziej powszechna jest w wolnych zawodach, np. przy tłumaczeniach tekstu, wykonaniu projektu. Praca w tej formie ma swoje plusy i minusy.
Telepraca jest uregulowaną w Kodeksie pracy szczególną formą zatrudnienia, funkcjonującą stosunkowo od niedawna. Praca nakładcza zaś, uregulowana została poza Kodeksem. Jakie są różnice pomiędzy telepracą a pracą nakładczą?
Telepraca, inaczej nazywana pracą zdalną, jest specyficzną formą zatrudnienia, uregulowaną w kodeksie pracy. Polega na wykonywaniu pracy poza zakładem pracy. Jakie obowiązki, mając na uwadze specyfikę tejże formy pracy, ciążą na telepracowniku i pracodawcy?
Wykonywanie przez pracownika pracy w formie telepracy może nastąpić zarówno przy zawierani umowy o pracę, jaki i już w trakcie zatrudnienia.
Pracodawcy w dobie kryzysu zastanawiają się jak racjonalnie obniżyć koszty funkcjonowania swoich firm. Czy zatrudnianie pracowników w formie telepracy jest korzystne dla pracodawcy? Jakie skutki zatrudnienia jako telepracownika stoją po stronie zatrudnianego?
Chcemy zatrudnić pracowników, którzy część swoich obowiązków będą wykonywać w domu, a część w siedzibie zakładu pracy. Czy w tej sytuacji można zatrudnić pracownika częściowo w ramach tradycyjnego stosunku pracy, a częściowo jako telepracownika?
Kodeks pracy nie określa, jakie rodzaje pracy mogą być wykonywane w formie telepracy, czyli pracy wykonywanej z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Jakie zatem warunki muszą zostać spełnione, by pracownik mógł stać się telepracownikiem i jakie w związku z tym spoczywają na pracodawcy obowiązki?
Kodeks pracy nakłada na pracodawców zatrudniających telepracowników liczne obowiązki. Zdaniem Pracodawców RP takie rozwiązanie z pewnością nie przyczynia się do rozwoju elastycznych form zatrudnienia oraz zmniejszenia kosztów po stronie przedsiębiorcy.
Telepraca to praca wykonywana regularnie poza zakładem pracy, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Pracownik wykonujący taką pracę i przekazujący jej wyniki pracodawcy jest telepracownikiem.
Większość Polek jest niechętna niestandardowym formom zatrudnienia - jak wynika z badań rządowego Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich - pomimo że według ekspertów elastyczne formy organizacji pracy pomagają w godzeniu obowiązków zawodowych i rodzicielskich.
Dla menedżerów przyzwyczajonych do tego że w każdej chwili widzą i kontrolują wszystkich swoich podwładnych, telepracownik to niepokojąca odmiana. Jaki wpływ ma zatem pracodawca i jego przedstawiciel na telepracownika i system jego pracy?
W literaturze prawa pracy postuluje się ustawowe uregulowanie instytucji work-sharingu i job-sharingu. Niewątpliwie regulacja taka byłaby pomocna, choć osiągnięcie celów ww. instytucji jest obecnie możliwe również na podstawie obowiązujących przepisów.
Telepracownik oprócz postanowień związanych z zawarciem zwykłej umowy o pracę musi również uzgodnić z pracodawcą inne warunki pracy charakterystyczne dla telepracy, np. zasady korzystania ze sprzętu komputerowego.
Tylko 11,2 proc. pracowników chciałoby być zatrudnionych w formie telepracy. Uznają ją za mniej bezpieczną, wiążącą się z umową na zlecenie czy o dzieło; nie chcą też tracić kontaktów z kolegami - wynika z badania Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP).
Tak jak w przypadku wszystkich pracowników, tak i w odniesieniu do telepracowników pracodawca ma prawo kontrolować wykonywanie przez nich pracy. Kontrola ta, dotyczy nie tylko rezultatów pracy, ale także sposobu jej wykonywania.
W terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia pracy w formie telepracy, każda ze stron może wystąpić z wiążącym wnioskiem o zaprzestanie wykonywania pracy w formie telepracy i przywrócenie poprzednich warunków wykonywania pracy.
Telepraca jest jednym ze sposobów na zmniejszenie bezrobocia i efektywne zarządzanie przedsiębiorstwem. Główną zaletą wynikającą z udostępnienia pracownikom możliwości pracy na odległość są oszczędności wynikające z ograniczenia wydatków na bieżące funkcjonowanie biura. Ocenia się, że zmniejszenie wydatków z tego tytułu może wygenerować oszczędności rzędu 30-40 proc.
Telepracownikiem jest pracownik, który wykonuje pracę regularnie poza zakładem pracy, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej (w rozumieniu przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną) i przekazuje pracodawcy wyniki pracy, w szczególności za pośrednictwem tychże środków komunikacji.
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie uruchomił w bieżącym roku programu pod nazwą „Telepraca oraz inne elastyczne formy zatrudniania osób niepełnosprawnych”.
Umowa o świadczenie pracy w formie telepracy zwierana jest przez pracownika i pracodawcę. Pracownik pracujący na odległość za pomocą elektronicznych środków porozumiewania przekazuje pracodawcy swoje wyniki pracy.
Telepraca jako nowa forma świadczenia pracy została wprowadzona w zeszłym roku do Kodeksu pracy. Po roku jej obowiązywania można wskazać jej mocne i słabe strony.