Kategorie

Rodzicielstwo, Czas pracy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Skrócenie o godzinę czasu pracy jednemu z rodziców dzieci do 15 roku życia - przewiduje poselski projekt zmian w Kodeksie pracy. Wprowadzenie takiego zapisu doprowadzi do rozregulowania organizacji pracy - uważa Konfederacja Lewiatan.
Po przekroczeniu sześciu godzin dziennego czasu pracy, pracownicy przysługują dwie pełnopłatne przerwy na karmienie piersią. W praktyce przerwy na karmienie są łączone przez kobiety.
Usunięcie stanowiska asystenta nauczyciela, zmiany w urlopie wypoczynkowym i urlopie dla poratowania zdrowia, uregulowanie czasu pracy nauczycieli - to tylko niektóre z planowanych zmian w Karcie Nauczyciela. Nowe przepisy mają wejść w życie 1 stycznia 2018 r.
Ciąża jest dla kobiety szczególnym czasem w życiu, stan ten jednak może w znacznym stopniu utrudniać jej wykonywanie dotychczasowych obowiązków w pracy. Ustawodawca ustalił więc szczególne regulacje czasu pracy dla kobiet w ciąży. Jakie zmiany w związku z nim zaszły od 1 maja 2017 roku?
Pracujący rodzic, który wychowuje dziecko w wieku do 10 lat będzie pracował o godzinę krócej - tak wynika z projektu przygotowanego przez posłów PSL. Oznacza to skrócenie tygodnia pracy z 40 do 35 godzin.
Pracujący ojciec może skorzystać z wielu uprawnień związanych z narodzinami dziecka. Kodeks pracy przewiduje dla ojców, m.in. urlop ojcowski, tzw. tacierzyński, rodzicielski czy wychowawczy. Jakie inne przywileje przysługują ojcom?
Pracownik, wykonujący pracę przez co najmniej 6 godzin, ma prawo do jednej 15-minutowej przerwy, za którą przysługuje wynagrodzenie. Przerwa ta musi być wykorzystana w całości, co oznacza, że nie może zostać podzielona np. na dwie lub trzy krótsze przerwy, które łącznie będą wynosiły 15 minut.
Pracodawca może polecić pracownikowi wykonywanie pracy w godzinach nadliczbowych, gdy wynika to ze szczególnych potrzeb. Jednak taka praca powinna mieć charakter incydentalny, a liczba przepracowanych nadgodzin mieścić się w limicie określonym w Kodeksie pracy.
Pracownica uprawniona do urlopu wychowawczego wystąpiła z wnioskiem o zmniejszenie wymiaru czasu pracy do 7/8 etatu. Czy w takiej sytuacji należy sporządzić aneks do umowy o pracę i określić w nim nowe warunki zatrudnienia, czy wystarczy sam wniosek pracownicy, na którym pracodawca napisał „wyrażam zgodę” i podpisał się? Czy w takim przypadku należy jej również obniżyć wynagrodzenie proporcjonalnie do etatu? Pracownica będzie korzystała z przerwy na karmienie dziecka. Jak w takim przypadku prowadzić ewidencję czasu pracy? Czy w zestawieniu czasu pracy powinna być uwzględniona 1 godzina na karmienie?
Przepisy prawa pracy gwarantują pracownikom – rodzicom, należącym do kadry kierowniczej, prawo m.in. do urlopu macierzyńskiego i ojcowskiego czy ochrony stosunku pracy.
Pracownica po powrocie z półtorarocznego urlopu wychowawczego złożyła podanie o obniżenie wymiaru czasu pracy. W obniżonym wymiarze pracowała przez 1 rok i 2 miesiące. Teraz złożyła podanie o urlop wychowawczy do 10 sierpnia 2012 r. (wtedy dziecko ukończy 4 lata). Czy pracę w obniżonym wymiarze osoby uprawnionej do urlopu wychowawczego należy traktować jak urlop wychowawczy, a w związku z tym pracownica ma prawo tylko do 4 miesięcy urlopu wychowawczego (na urlopie wychowawczym przebywała rok i 6 miesięcy, a przez rok i 2 miesiące miała obniżony wymiar czasu pracy)?
Jeżeli pracownik opiekujący się dzieckiem chce pozostać aktywny zawodowo, wówczas powinien złożyć pracodawcy wniosek o zmniejszenie godzin pracy. Pracodawca nie ma prawa mu tego odmówić. Obniżony wymiar czasu pracy takiego pracownika nie może jednak być mniejszy niż połowa etatu.
Pracownica zatrudniona na cały etat ma 4,5-letnie dziecko i nie przysługuje już jej prawo do korzystania z urlopu wychowawczego. W ciągu ostatnich sześciu miesięcy kilkakrotnie przebywała na zwolnieniu lekarskim, ponieważ jej córka miała nawracające anginy. Pracownica postanowiła wystąpić do pracodawcy z wnioskiem o ustalenie indywidualnego rozkładu czasu pracy, dzięki temu mogłaby więcej czasu przebywać z dzieckiem. Pracodawca nie wyraził jednak zgody i nie chce wprowadzać żadnych zmian. Czy postępowanie pracodawcy jest prawidłowe?
Od początku 2011 roku weszło w życie wiele nowych aktów prawnych. Niektóre z nich mogą mieć duże znaczenie dla osób zajmujących się prawem pracy.
W naszej firmie, zatrudniającej powyżej 20 osób, jedna z pracownic ma umowę o pracę trwającą do 30 grudnia 2010 r. z 2-tygodniowym okresem wypowiedzenia. Jej urlop wychowawczy miał zakończyć się 30 grudnia 2010 r. Pracowała u nas dotychczas w charakterze księgowej. 30 kwietnia 2010 r. pracownica złożyła wniosek o przywrócenie do pracy od 1 czerwca 2010 r. i jednocześnie o obniżenie wymiaru czasu pracy do 3/4 etatu. W chwili obecnej nie mamy możliwości jej zatrudnienia, ponieważ nie mamy wolnego etatu. Czy możemy się z nią rozstać bez narażenia się na konsekwencje złamania przepisów prawa pracy oraz jak wygląda kwestia ochrony tej pracownicy?
Pracownica zatrudniona na pełny etat złożyła wniosek o dodatkowy urlop macierzyński i jednocześnie skrócenie w jego trakcie czasu pracy do połowy etatu. Osoba ta pracuje codziennie po 8 godzin, a zatem w czasie dodatkowego urlopu macierzyńskiego będzie pracować codziennie po 4 godziny. Czy możemy zlecić jej wykonywanie pracy przekraczającej ustalony w ten sposób wymiar czasu pracy, tak jak innym niepełnoetatowcom? Pracownica wykonywałaby pracę np. po 6–7 godzin dziennie, co nie będzie przecież stanowić pracy w godzinach nadliczbowych.
Pracownik zamiast korzystać z urlopu wychowawczego może złożyć u swojego pracodawcy wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy do wymiaru nie niższego niż połowa etatu.
Pracownica w ciąży w związku ze zmniejszeniem jej wymiaru czasu pracy z powodu przebywania w odmiennym stanie może pracować jedynie 8 godzin. Zachowuje ona wówczas prawo do wynagrodzenia za czas nieprzepracowany.
Każdy z pracowników–rodziców opiekujących się dzieckiem w wieku do 14 lat może wnioskować o ustalenie indywidualnego rozkładu czasu pracy niezależnie od tego, czy pracują w tej samej czy różnych firmach.
Jedna z pracownic zainteresowana jest obniżeniem wymiaru czasu pracy zamiast korzystania z urlopu wychowawczego zgodnie z art. 1867 k.p. Pracownica wnioskuje o obniżenie czasu pracy z całego etatu do 1/2 etatu. Chciałaby pracować przez 8 godzin dziennie przez połowę miesiąca, aż do wypracowania obowiązującego ją wymiaru czasu pracy (w zakładzie pracy jest 1-miesięczny okres rozliczeniowy), natomiast pracodawca wolałby, aby pracownica pracowała codziennie przez 4 godziny. Czy pracodawca zobowiązany jest uwzględnić zaproponowany przez pracownicę harmonogram czasu pracy, czy raczej zależy to całkowicie od jego decyzji? Czy w razie obniżenia wymiaru czasu pracy wynagrodzenie pracownicy może być obniżone? Czy brak możliwości wprowadzenia zaproponowanego przez pracownicę harmonogramu czasu pracy uzasadnia rozwiązanie z nią umowy o pracę?
Wniosek pracownika o zmniejszenie wymiaru zatrudnienia w okresie, w którym mógłby korzystać z urlopu wychowawczego, musi być uwzględniony przez pracodawcę. Pracodawca nie może również zwolnić takiego pracownika przez 12 miesięcy od złożenia wniosku.
Jestem kadrową w niewielkiej firmie. Jedna z naszych pracownic po urlopie macierzyńskim powróciła do pracy. Przedstawiła zaświadczenie, że karmi dziecko piersią. Jest zatrudniona na pełny etat, a więc przysługują jej dwie półgodzinne przerwy na karmienie. Pracownica na swój wniosek korzysta z przerwy na karmienie łącznie i przychodzi do pracy godzinę później. Na liście obecności wpisuje czas rozpoczęcia pracy godz. 9.00 (zamiast jak inni pracownicy 8.00) i czas zakończenia godz. 16.00. Czy jest to prawidłowe? Jeżeli tak, to jak w takim razie klasyfikować 5 godzin w tygodniu, których brakuje jej w harmonogramie, czy jako inną nieobecność usprawiedliwioną? Moje drugie pytanie dotyczy innej pracownicy zatrudnionej w wymiarze 3/4 etatu, która również karmi dziecko piersią. Pracownica wykonuje swoją pracę 5 razy w tygodniu po 6 godzin. Czy przysługuje jej przerwa na karmienie, jeśli tak, to w jakim wymiarze?
Pracownica wróciła z urlopu macierzyńskiego i w rozmowie ze mną zażądała obniżenia wymiaru czasu pracy do 2/3 etatu przez okres 12 miesięcy na podstawie art. 1867 k.p. Czy mam jej ustne żądanie potraktować jako wniosek o obniżenie wymiaru czasu, czy raczej powinna ten wniosek złożyć na piśmie? Czy z takim wnioskiem pracownica może wystąpić „z dnia na dzień”?
Przebywam na urlopie wychowawczym. Zastanawiam się jednak nad powrotem do pracy na pół etatu, abym mogła spędzać więcej czasu z córką i jednocześnie uzyskiwać dochody. Czy w tej sytuacji będę chroniona przed zwolnieniem tak jak podczas urlopu wychowawczego?
Zatrudniam pracownicę, która świadczy pracę w systemie skróconego tygodnia pracy, wykonując swoje obowiązki od poniedziałku do czwartku po 10 godzin dziennie. Pracownica dostarczyła zaświadczenie lekarskie potwierdzające stan ciąży. Czy ciąża wymusza jakieś zmiany w zakresie czasu pracy pracownicy?