Kategorie

Odpowiedzialność porządkowa

Pracownik ma obowiązek przestrzegać ustalonej organizacji i porządku w pracy. Za naruszenie ciążących na nim obowiązków ponosi określone prawem konsekwencje. Przysługuje mu jednak prawo do obrony.
Uprzednie ukaranie pracownika karą porządkową nie wyłącza możliwości rozwiązania z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych na podstawie tego samego zdarzenia.
Przepisy Kodeksu pracy szczegółowo regulują kwestie stosowania kar porządkowych wobec pracowników. Jakie są granice czasowe, w jakich może być zgodnie z prawem nałożona kara porządkowa?
Odpowiedzialność porządkowa pracowników uregulowana w art. 108 Kodeksu pracy, w ramach której pracodawcy przysługuje prawo do stosowania kar porządkowych, stanowi jeden z instrumentów umożliwiających podmiotowi zatrudniającemu realizację uprawnień kierowniczych w stosunku pracy. Osoba odpowiedzialna za stan bezpieczeństwa i higieny pracy albo kieruje pracownikami lub innymi osobami fizycznymi, która nie przestrzega przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, podlega karze grzywny od 1 tys. do 30 tys. zł.
Pracodawca może dyscyplinować pracowników nakładając na nich kary porządkowe. Co w przypadku, gdy pracownik przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby a pracodawca chce w tym czasie ukarać go karą porządkową?
Przepisy Kodeksu pracy wyznaczają dwie granice czasowe, w których jest możliwe ukaranie pracownika za przewinienie. Co w przypadku, gdy pracodawca nałoży karę porządkową po terminie?
W razie naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych lub dyscypliny pracy pracodawca może nałożyć karę porządkową. Czy pracodawca może nałożyć karę na pracownika, który przebywa na urlopie wypoczynkowym lub bezpłatnym?
Pracownik może wnieść sprzeciw od zastosowanej wobec niego kary porządkowej. Musi jednak zachować przy tym odpowiedni termin. Pracodawca może odrzucić bądź uwzględnić sprzeciw pracownika.
Zgodnie z Kodeksem pracy karę porządkową można usunąć z akt pracownika dopiero po upływie roku nienagannej pracy pracownika. Czy możliwe jest wcześniejsze usunięcie kary porządkowej z akt osobowych pracownika?
Pracownik ma prawo do wystąpienia do sądu pracy o uchylenie z mocą wsteczną kary porządkowej, którą nałożył na niego pracodawca. Jaki wpływ na postępowanie przed sądem ma zatarcie kary po roku nienagannej pracy?
Czy nałożenie kary porządkowej narusza dobra osobiste pracownika? Sam fakt udzielenia kary porządkowej, która chociażby została uchylona przez Sąd pracy, nie uzasadnia roszczeń związanych z naruszeniem dóbr osobistych wynikających z Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z Kodeksem pracy pracodawca może nałożyć na pracownika karę porządkową. Czy przy wysłuchaniu pracownika przed nałożeniem kary porządkowej mogą lub powinny być obecne osoby trzecie?
Odpowiedzialność porządkowa pracowników została uregulowana w Dziale Czwartym Kodeksu pracy. Jakie są rodzaje kar porządkowych, które pracodawca może nałożyć na pracowników? Czy w przypadku stosowania kar wina pracownika ma znaczenie?
Kara nagany jest jedną z kar w ramach odpowiedzialności porządkowej, którą pracodawca może nałożyć na pracownika. Kara ta ulega zatarciu po upływie roku nienagannej pracy. Co jednak jeżeli przed upływem tego terminu stosunek pracy ulegnie rozwiązaniu? Czy nagana zostanie wpisana do świadectwa pracy?
Jaki wpływ na wysokość wynagrodzenia pracownika ma nałożenie na niego kary porządkowej? Czy pracodawca może tytułem kary porządkowej nie wypłacić pracownikowi wcale wynagrodzenia?
Mocą przepisów Kodeksu Pracy pracownik jest zobowiązany do przestrzegania reguł obowiązujących w firmie, w której jest zatrudniony. Jakie sankcje wobec niepożądanego zachowania pracownika może stosować pracodawca?
Kara pieniężna dla przewodniczącego związku zawodowego może zostać nałożona za naruszenie przepisów regulaminowych. Wynika to z ogólnych przepisów o odpowiedzialności pracowników. Ustawa o związkach zawodowych nie przewiduje takiego rozwiązania.
Pracownik ma obowiązek chronić tajemnice pracodawcy. Jeśli tego nie robi, naraża się na sankcje nie tylko w czasie trwania zatrudnienia, ale także trzy lata po jego ustaniu.
Odpowiedzialność pracowników za naruszenie obowiązków pracowniczych regulują przepisy Kodeksu pracy, a niekiedy także przepisy pragmatyk służbowych. Ze względu na rodzaj naruszenia pracownik może ponieść odpowiedzialność porządkową, materialną – w tym regresową, dyscyplinującą bądź kumulatywnie kilka z nich.
Za niewywiązywanie się z obowiązków pracowniczych oraz za szkody wyrządzone pracodawcy w związku z ich niewykonywaniem każdy pracownik musi się liczyć z poważnymi konsekwencjami – od zwolnienia z pracy po odpowiedzialność odszkodowawczą.
Zastosowanie wobec pracownika kary porządkowej musi przebiegać z uwzględnieniem odpowiedniej procedury przewidzianej w Kodeksie pracy. Jej naruszenie uprawnia pracownika do żądania uchylenia kary.
Za nieprzestrzeganie ustalonego porządku pracy na pracownika może być nałożona kara porządkowa. Informację na ten temat pracodawca umieszcza w aktach osobowych pracownika. Wpis usuwa się z akt po roku nienagannej pracy.
Wręczyliśmy pracownikowi karę upomnienia za opuszczenie stanowiska pracy bez wiedzy przełożonego. Pracownik odwołał się od kary i w tej sytuacji postanowiliśmy zamienić upomnienie na tzw. uwagę służbową jako łagodniejszą karę. Czy tę uwagę służbową można przechowywać w aktach osobowych pracownika i kiedy ewentualnie ją usunąć?
W naszej firmie pracuje 60 osób. Nie ma związków zawodowych. Rozważamy inicjatywę załogi, której przedstawiciele zaproponowali, aby pracownik przy odwołaniu się od kary porządkowej mógł być oceniany przez zespół, w skład którego wchodziliby: kierownik kadr, bezpośredni przełożony i osoba wskazana przez pracownika. Ocena tego zespołu byłaby przekazywana dyrektorowi przed podjęciem decyzji o ukaraniu pracownika karą porządkową. Czy możemy w ten sposób zmienić tryb odwołania od kary porządkowej, wprowadzając stosowne zapisy do regulaminu pracy?
Odpowiedzialność porządkową pracownicy ponoszą za nieprzestrzeganie ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy. Należy ją odróżnić od odpowiedzialności dyscyplinarnej, obejmującej pracowników wykonujących pracę o szczególnym charakterze, uregulowaną zwykle w różnego rodzaju pragmatykach służbowych.
Oświadczenia zamiast zaświadczeń, badanie stanu trzeźwości pracownika na żądanie pracodawcy to nowości przewidziane przez ustawę o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców. Ustawa wejdzie w życie 1 lipca.
Kradzież w miejscu pracy jest coraz mniej akceptowana przez Polaków. Jest to zjawisko napawające optymizmem. Pracodawcy RP liczą na mniejsze koszty związane z nadużyciami pracowniczymi po stronie przedsiębiorców.
Od 17 maja obowiązuje ustawa o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa. Za błędną decyzję bądź zaniechanie rażąco naruszające prawo urzędnik poniesie karę finansową w wysokości nawet 12 jego pensji.
Do zachowania w tajemnicy wynagrodzeń pracowników zobowiązani są wszyscy, którzy mają dostęp do takich danych. Ujawnienie ich jest naruszeniem dóbr osobistych pracownika, jego danych osobowych czy nawet tajemnicy przedsiębiorstwa. Osoba, której płace zostaną upowszechnione, może dochodzić odszkodowania.
Brak odpowiedzi pracodawcy w ciągu 14 dni od wniesienia przez pracownika sprzeciwu od nałożonej na niego kary porządkowej oznacza, że pracodawca przyjął sprzeciw w sposób dorozumiany. Aby uniknąć takiego skutku, pracodawca powinien mieć dowód, że odrzucił sprzeciw w przewidzianym terminie.
77 proc. przedsiębiorstw w ciągu ostatnich dwóch lat padło ofiarą nieuczciwych pracowników - wynika z badań towarzystwa ubezpieczeń Euler Hermes. Są to na ogół kradzieże czy niszczenie materiałów, oszustwa finansowe, kradzieże danych albo fałszerstwa.
Obowiązkiem pracownika jest wykonywanie poleceń przełożonego, jeżeli dotyczą one pracy, nie są sprzeczne z rodzajem pracy określonym w umowie o pracę ani z przepisami prawa.
Odpowiedzialność dyscyplinarna to odpowiedzialność, której podlegają tylko pracownicy objęci przepisami pragmatyk zawodowych, tj. pracownicy państwowi czy nauczyciele akademiccy.
Prawo pracy przewiduje dwa rodzaje odpowiedzialności materialnej pracownika: za mienie powierzone oraz za szkodę wyrządzoną pracodawcy. Z tytułu każdej z tych odpowiedzialności pracodawcy przysługuje od pracownika odszkodowanie.
Pracodawca, zatrudniając pracowników, ma prawo oczekiwać, że będą oni wykonywali swoje obowiązki sumiennie i z należytym wykorzystaniem czasu, jaki spędzają w firmie. W związku z tym ma również prawo kontrolować, czy i jak pracownicy wykonują swoje obowiązki.
Istotą mobbingu jest długotrwała przemoc psychiczna mająca na celu poniżenie pracownika i doprowadzająca najczęściej do rozwiązania stosunku pracy. Aby uniknąć odpowiedzialności za skutki mobbingu, pracodawca powinien eliminować praktyki o takim charakterze w ramach prowadzenia prewencji antymobbingowej.
Każdej osobie, przeciw której toczy się postępowanie dyscyplinarne przed sądem zawodowym, powinno przysługiwać prawo odwołania do sądu powszechnego - orzekł we wtorek 29 czerwca Trybunał Konstytucyjny.
Pracodawca może uzależnić zgodę na udzielenie urlopu bezpłatnego na okres przekraczający 3 miesiące od prawa do jego odwołania z ważnych przyczyn.
W Sejmie ruszyły prace nad ustawą o szczególnych zasadach odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa przez urzędników. Business Centre Club (BCC) popiera projekt ustawy.
W prawie polskim zakaz dyskryminacji wynika z art. 32 ust. 2 Konstytucji RP, według którego nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym i gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.
Jeśli szkodę w mieniu pracodawcy spowoduje nietrzeźwy pracownik, odpowiada on za jej wyrządzenie w pełnej wysokości. Jednak ciężar udowodnienia przesłanek odpowiedzialności w takim przypadku spoczywa na pracodawcy.
Wykorzystywanie nielegalnego oprogramowania przez pracownika zajmującego w firmie kierownicze stanowisko jest czynem zagrożonym karą. Może istotnie osłabić pozycję rynkową pracodawcy i zmniejszyć szanse na pozyskanie nowych klientów.
Pracodawca musi pamiętać o wysłuchaniu pracownika, zanim podejmie decyzję o jego ukaraniu. W razie naruszenia prawa przy nakładaniu kary może liczyć się ze sprzeciwem pracownika lub powództwem do sądu pracy.
Pojęcie odpowiedzialności porządkowej pracownika jest ściśle związane z jego obowiązkami. Stanowi ona podstawowy instrument pracodawcy służący do egzekwowania odpowiedniego funkcjonowania zakładu pracy.
Jeden z naszych pracowników przyszedł ostatnio do pracy w stanie wskazującym na spożycie alkoholu. Nie zrobiliśmy badania alkomatem ani nie skierowaliśmy pracownika na badanie krwi. Niemniej jednak pracownik chwiał się na nogach, mówił bełkotliwie i dało się od niego wyczuć woń alkoholu. Poza tym przyniósł ze sobą alkohol i wypił go. Odesłaliśmy go do domu. Jedynym dowodem, że pracownik był pod wpływem alkoholu są świadkowie zdarzenia. Czy ich zeznania wystarczą, żeby dowieść naruszenie przez pracownika obowiązków pracowniczych. Czy możemy go zwolnić dyscyplinarnie, szczególnie że od tamtego dnia nie stawił się w pracy?
Zatrudniani przeze mnie pracownicy często robią zakupy w sąsiednim sklepie. Oprócz artykułów spożywczych czasami kupują piwo i wino. Zabroniłem pracownikom wnosić alkohol na teren zakładu. Proszę o informację, czy mam do tego prawo? Czy jest jakiś przepis, na podstawie którego mogę wprowadzić taki zakaz?
Pracodawca, aby ustrzec się od zarzutu dyskryminacji ze strony pracowników, musi zwrócić szczególną uwagę na zapisy prawa wewnątrzzakładowego, np. regulaminu zfśs.
Uchybienie godności zawodu nauczyciela lub obowiązkom, jakie na nauczyciela nakłada Karta Nauczyciela, powoduje odpowiedzialność dyscyplinarną.
Pracodawca może nałożyć na pracownika karę za naruszenie obowiązków pracowniczych. Karę uważa się za niebyłą, a odpis zawiadomienia o ukaraniu usuwa z akt osobowych pracownika po roku nienagannej pracy.
Pracownik nie ma obowiązku podawania pracodawcy innych informacji niż zawarte w art. 221 k.p., zwłaszcza gdy dotyczą jego rodziny i bliskich, chyba że taki obowiązek wyraźnie określają inne przepisy ustawowe. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.) powinno następować wtedy, gdy stan faktyczny jest klarowny zarówno gdy dotyczy naruszenia obowiązków, jak i winy pracownika (na podstawie wyroku Sądu Najwyższego z 5 sierpnia 2008 r., I PK 37/08).