Kategorie

Dyskryminacja

Wprowadzenie polityki neutralności w zakładzie pracy jest kwestią szczególnie delikatną, bo dotyczyć może dość emocjonalnych aspektów życia pracownika, jak światopogląd, religia, czy preferencje polityczne. Eksperci radzą, by do czasu ukształtowania się w tym zakresie poglądów nauki prawa pracy czy orzecznictwa sądów, pracodawcy działali w tym kierunku ze szczególną przezornością i taktem.
Praca komornika po 65. roku życia jest zakazana. Zdaniem NSA przepis nakazujący zaprzestanie wykonywania zawodu po ukończeniu 65 lat stanowi dyskryminację zw względu na wiek. Czy ten sam zakaz dotyczy notariuszy, sędziów i prokuratorów?
Rozwiązanie umowy o pracę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego może spotkać się z zarzutem dyskryminacji. Uzasadnienie wypowiedzenia umowy pracownikowi w wieku emerytalnym powinno odwoływać się do obiektywnych, indywidualnych przyczyn leżących po stronie pracownika lub pracodawcy. Przyczyny te powinny odnosić się do wykonywanej pracy, jak niewłaściwe jej wykonywanie, częsta nieobecność w pracy, ograniczenie zakresu działalności firmy.
Co trzeci Polak doświadcza dyskryminacji w pracy. Najczęściej jest to nierówne traktowanie ze względu na wiek, wygląd i płeć. Mimo ubiegłorocznej nowelizacji Kodeksu pracy w zakresie dyskryminacji i mobbingu, wciąż jest problem z sygnalizowaniem takich przypadków. Pracownicy nie wiedzą, komu zgłosić dyskryminację w pracy.
Zgodnie z definicją zawartą w Kodeksie pracy, molestowanie to niepożądane zachowanie, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności pracownika i stworzenie wobec niego zastraszającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery. Choć definicja ta, przypomina definicję mobbingu, to jednak jest to zupełnie inna instytucja, która, co ważne, jest typem dyskryminacji. Usytuowana jest bowiem w przepisach dotyczących dyskryminacji i wyróżnia się ją jako jeden z rodzajów dyskryminacji.
Projekt nowelizacji Kodeksu pracy, nad którym pracuje obecnie Sejm, zakłada dodanie nowej przesłanki mobbingu, a mianowicie - zróżnicowanie wysokości wynagrodzenia ze względu na płeć pracownika. Czy zmiana ta wpłynie korzystanie na respektowanie przez pracodawców zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie wynagrodzenia? Oto komentarz ekspertki z zakresu prawa pracy - Karoliny Czapskiej-Małeckiej.
Poselski projekt zmian Kodeksu pracy rozszerza definicję mobbingu. Miałoby nim być również różnicowanie wysokości wynagrodzenia ze względu na płeć pracownika.
Epidemia koronawirusa sprawiła, iż wielu pracodawców wysłało pracowników na tzw. pracę zdalną. W momencie dokonywania decyzji organizacyjnych, pracodawcy powinni jednak pamiętać o przepisach, dotyczących zakazu dyskryminacji w miejscu pracy.
Wprowadzone w 2018 i 2019 roku zmiany w przepisach prawa pracy dotyczące m.in. mobbingu i dyskryminacji, monitoringu pracowników czy ochrony danych osobowych powodują konieczność weryfikacji aktualności regulaminu pracy. Niektóre zawarte w regulaminie pracy zapisy mogą być bowiem niezgodne z nowymi przepisami. Natomiast postanowienia regulaminu pracy mniej korzystne niż przepisy prawa pracy nie obowiązują. W ich miejsce stosujemy ogólnie obowiązujące regulacje.
Od soboty 7 września br. weszły w życie zmiany w Kodeksie pracy. Uległy im zapisy dotyczące dyskryminacji i równego traktowania, mobbingu, świadectwa pracy oraz przedawnienia roszczeń ze stosunku pracy, a także szczególnych uprawnień pracowników. Ekspertka z kancelarii prawnej Ecovis Legal Poland wyjaśnia, jak nowelizacja kodeksu wpłynie na pracowników i pracodawców.
2600 złotych brutto – tyle wyniesie minimalne wynagrodzenie za pracę w 2020 roku. To o 15,6 proc. i jednocześnie o 350 złotych więcej niż obecnie. Od stycznia 2020 r. wzrośnie też minimalna stawka godzinowa.
Zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji pracowników, wydłużenie terminu związanego ze sprostowaniem świadectwa pracy na wniosek pracownika - to zmiany, które obowiązują od 7 września 2019 r. Jakie inne zmiany objęły pracowników?
Przedstawiamy najważniejsze zmiany (przed i po) w przepisach Kodeksu pracy, które wchodzą w życie 7 września 2019 r. Zmiany dotyczą świadectwa pracy, dyskryminacji, mobbingu, szczególnych uprawnień dla członków rodziny, przedawnienia roszczeń ze stosunku pracy.
Pierwsze zmiany w przepisach Kodeksu pracy wejdą w życie już 7 września 2019 r. Zmiany dotyczą tematyki dyskryminacji, równego traktowania i świadectwa pracy. Kolejna to wyłączenie od 1 stycznia 2020 r. dodatku stażowego z minimalnego wynagrodzenia.
We wrześniu kolejne zmiany w przepisach prawa pracy. Jakie zmiany czekają pracujących?
Wydłużenie terminu do wystąpienia do pracodawcy z wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy oraz skierowania żądania sprostowania świadectwa pracy do sądu pracy, z 7 do 14 dni - przewiduje projekt nowelizacji Kodeksu pracy. Zmiany obejmą również przepisy Kodeksu pracy dotyczące dyskryminacji i mobbingu.
Każdy pracownik, zatrudniony na podstawie umowy o pracę, ma prawo do równego traktowania w zakresie wynagrodzenia. Zdarza się jednak, że pracownicy są nierówno traktowani w zakresie płac.
Komisja Europejska zwróciła uwagę na nierówność w zarobkach kobiet i mężczyzn. Kobiety zarabiają średnio o ponad 16 proc. mniej niż mężczyźni. Największe nierówności występują w Estonii, Czechach i Niemczech.
Telepracownik to pracownik wykonujący pracę zdalnie i przekazujący jej wyniki za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Kodeks pracy przewiduje dla telepracownika mechanizm szczególnej ochrony. Warto wiedzieć, jakie uprawnienia przysługują telepracownikowi.
Według danych zjawisko dyskryminacji i mobbingu w pracy jest coraz częstsze. Osobie, która zwalnia się z pracy z powodu nękania, należy się odszkodowanie.
Kobiety zarabiają o prawie 700 zł mniej od mężczyzn - podało Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w komunikacie dotyczącym luki płacowej. Różnicę w wynagrodzeniach szczególnie widać na wysokich stanowiskach. Dlaczego kobiety zarabiają mniej od mężczyzn?
W 2018 r. płaca minimalna wyniesie 2100 zł brutto. Na rękę to około 1530 zł. Podwyżka płacy minimalnej ma wpływ na wysokość świadczeń pracowniczych, które są wyliczane na podstawie najniższego wynagrodzenia, m.in. zasiłek chorobowy czy odprawa z tytułu zwolnień grupowych.
Czy w sytuacji, zdarzającej się dość często w praktyce, w której pracodawca odmawia ponownego zatrudnienia pracownika zatrudnionego na czas określony po upływie okresu, na który był zatrudniony przy jednoczesnym dalszym zatrudnianiu pracownika porównywalnego, zatrudnionego na czas nieokreślony, można zasadnie zarzucić pracodawcy dyskryminację pracownika zatrudnionego na czas określony?
Zgodnie z art. 11(2) kodeksu pracy, pracownicy mają równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków; dotyczy to w szczególności równego traktowania mężczyzn i kobiet w zatrudnieniu. W jaki więc sposób należy dokonywać porównania sytuacji prawnej pracowników w celu stwierdzenia zachowania bądź też naruszenia zasady równego traktowania pracowników?
Zgodnie z art. 11(2) kodeksu pracy, pracownicy mają równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków; dotyczy to w szczególności równego traktowania mężczyzn i kobiet w zatrudnieniu. Art. 11(3) kodeksu pracy stanowi z kolei, iż jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy - jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 18(3b) § 1 kodeksu pracy za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu uważa się różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn dyskryminacyjnych określonych w przepisach kodeksu pracy, którego skutkiem jest w szczególności rozwiązanie stosunku pracy, chyba że pracodawca udowodni, że kierował się obiektywnymi powodami. Jak wobec tego pracodawca powinien dokonywać rozwiązania umowy o pracę z przyczyn organizacyjnych, w sytuacji gdy następuje likwidacja jednego lub kilku spośród większej liczby jednakowych stanowisk i konieczne jest dokonanie wyboru pracowników do zwolnienia, aby nie naruszyć zasady równego traktowania w zatrudnieniu?
Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości. Wskazane w przepisie zwroty "jednakowa praca, jednakowa wartość" nie wyjaśniają jednoznacznie co jest pracą o jednakowej wartości.
Prezydent skierował do Sejmu projekt noweli Kodeksu pracy, który ma ułatwić pracownikom realizację uprawnień pracowniczych. Ustawa ma wejść w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości (art. 18 3c § 1 k.p.). Tym samym, dyskryminacja w zatrudnieniu może wyrażać się niekorzystnym ukształtowaniem wynagrodzenia za pracę z uwagi na naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu.
Rozróżnienie dyskryminacji od mobbingu jest bardzo trudne. Granica pomiędzy nimi jest bowiem niezwykle subtelna. Istnieją jednak cechy pozwalające zakwalifikować określone zachowania jako dyskryminację lub mobbing.
Sprawy o mobbing to niewątpliwie trudne zagadnienie, zarówno pod kątem prawnym, jak również faktycznym. Pracodawca ma obowiązek przeciwdziałać mobbingowi w pracy. Na czym on polega?
Zgodnie z Kodeksem pracy osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Ile wynosi w 2016 roku?
Pracownik mobbingowany może domagać się od pracodawcy dwóch rodzajów niezależnych od siebie świadczeń pieniężnych, tj.: zadośćuczynienia za krzywdę, albo odszkodowania - wyłącznie w jednym przypadku - jeżeli wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę i jako przyczynę rozwiązania umowy o pracę wskazał w oświadczeniu o rozwiązaniu lub wypowiedzeniu umowy o pracę stosowanie wobec niego mobbingu.
Wydawać by się mogło, że o mobbingu napisano już wszystko. Trzeba jednak dodać, że liczba orzeczeń sądowych wydanych w tej kwestii z roku na rok rośnie. Wszystko przez to, że mobbing to szczególne zjawisko, które łączy w sobie i prawo i psychologię, a opisane jest w Kodeksie pracy tylko w jednym artykule.
Od początku 2015 r. do Państwowej Inspekcji Pracy wpłynęło ok. 1200 skarg o mobbing. Mobbingiem jest działanie lub zachowanie dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie.
Równe traktowanie w stosunku pracy dotyczy zarówno nawiązywania stosunku pracy, jego trwania, jak i wypowiadania umów o pracę. Pracodawca ma obowiązek udostępnić pracowni­kom przepisy o równym traktowaniu oraz je uaktual­niać.
Jedną z podstawowych zasad prawa pracy jest zakaz wszelkiej dyskryminacji. Zabroniona jest dyskryminacja w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależ­ność związkową, pochodzenie etniczne, wyzna­nie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy.
Pracodawcę przy wyborze pracowników do zwolnienia ograniczają pewne reguły. Przede wszystkim nie może naruszyć zasady niedyskryminacji w zatrudnieniu. Powinien stosować obiektywne i sprawiedliwe kryteria oceny pracowników i wyników ich pracy oraz doboru ich do zwolnienia. Jeśli pracodawca planuje zwolnienia grupowe, musi określić kryteria, którymi będzie kierował się, dobierając pracowników do zwolnienia.
Polskie przepisy antymobbingowe są wystarczająco dobre. Resort pracy nie przewiduje wprowadzania zmian w Kodeksie pracy. Problem polega na promowaniu i wdrażaniu w firmach procedur antymobbingowych.
PIP skontroluje telewizję TVN pod kątem molestowania seksualnego, dyskryminacji i mobbingu w pracy. W razie zaistnienia potrzeby zwiększenia ochrony pracowników przed molestowaniem w pracy minister pracy Władysław Kosiniak-Kamysz jest otwarty na nowe rozwiązania.
Czy możliwe jest różnicowanie wynagrodzeń pracowników? Różnicowanie na podstawie jakich kryteriów nie stanowi naruszenia zasad prawa pracy?
Z zasad prawa pracy i gwarancji pracowniczych wynika obowiązek zapewnienia równości praw i równego traktowania pracowników przez pracodawców. Czy istnieją jakiekolwiek różnice między równością praw, a równym traktowaniem w zatrudnieniu?
Prawo angielskie nie zabrania dyskryminacji w społeczeństwie, chyba, że ze względu na tzw. “chronione kryteria”. Dyskryminacja na tle niepełnosprawności jest zakazana. W porównaniu do pozostałych kryteriów, np. płci, czy rasy, ustawodawca brytyjski w swej regulacji poszedł dużo dalej.
Dyskryminacja pracowników jest wciąż aktualnym tematem. Próba obrony prawa do równego traktowania może zakończyć się nieprzychylnym traktowaniem ze strony pracodawcy. Co w takiej sytuacji może zrobić pracownik? Na czym polega wiktymizacja?
Dyskryminacja pracowników jako zdarzenie powodujące nierówne traktowanie w zatrudnieniu stanowi podstawę wystąpienia przez pracownika na drogę sądową. Powinien uprawdopodobnić zarzut nierównego traktowania. Na pracodawcę przechodzi wówczas ciężar dowodu, że kierował się obiektywnymi powodami.
Mobbing zyskał definicję celowego, długotrwałego, systematycznie powtarzającego się zachowania naruszającego godność osobistą, mającego na celu: poniżenie, ośmieszenie, zaniżenie samooceny nękanego, odizolowanie pracownika od jego współpracowników, lub jego wyeliminowanie. Sprawcą mobbingu jest zwykle przełożony bądź też inny pracownik.
Z dyskryminacją w wynagrodzeniu mamy do czynienia, gdy pracodawca narusza prawo pracownika do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości. Jakie kryteria zróżnicowania wysokości płac może zastosować pracodawca?
Mobbing pojawia się tam, gdzie zaistniał konflikt. Tam, gdzie pracownicy uwikłani w sieć podległości służbowej traktowani są instrumentalnie, gdzie brak jest podstawowych umiejętności zarządczych. Mobbing to patologia i w jego zwalczaniu nie wolno ustępować ani na krok. Dotyka on nie tylko jednostkę, lecz także całą organizację.
Odmienne traktowanie ze względu na wiek nie stanowi dyskryminacji, jeżeli w ramach prawa krajowego zostanie to obiektywnie i racjonalnie uzasadnione zgodnymi z prawem celami, w szczególności celami polityki zatrudnienia, rynku pracy i kształcenia zawodowego oraz gdy środki mające służyć realizacji tego celu są właściwe i konieczne.
Jeden z naszych pracowników złożył pismo wypowiadające umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. W uzasadnieniu wskazał, że był szkalowany przez innego pracownika tego samego działu. Niedługo po wypowiedzeniu do spółki wpłynął pozew z żądaniem wypłaty odszkodowania. Informacja o konflikcie potwierdziła się w rozmowach przeprowadzonych z pracownikami działu. Czy spółka zostanie pociągnięta do odpowiedzialności, skoro nikt z kadry zarządzającej nie miał wcześniej świadomości istnienia problemu?