Kategorie

Obowiązki pracodawcy, Odpowiedzialność pracodawcy

Zgodnie z nowymi przepisami zostanie rozszerzona odpowiedzialność materialna nieuczciwych pracodawców za zatrudnianie dłużników alimentacyjnych „na czarno”. Za naruszenie przepisów grozi grzywna. Zmiany mają obowiązywać od 1 lutego 2019 r.
Pracodawca, który nie wypłaca pracownikowi w terminie wynagrodzenia ciężko narusza swój obowiązek. Jakie praktyczne możliwości ma pracownik, jeśli pracodawca nie wypłaca mu umówionego wynagrodzenia?
Odpowiedzialność karna pracodawców za naruszenie przepisów bhp została uregulowana w Kodeksie karnym. Pracodawca odpowiada za narażenie pracownika na utratę życia lub zdrowia oraz za niezawiadomienie o wypadku przy pracy.
Pracownik, którego wynagrodzenie za pracę zostało wypłacone z opóźnieniem, ma prawo żądać od pracodawcy wypłaty odsetek z tego tytułu. Jeżeli żaden akt wewnątrzzakładowy nie przewiduje korzystniejszych postanowień w zakresie wysokości odsetek przysługujących pracownikowi od pracodawcy za nieterminowe przekazanie wynagrodzenia, zatrudniony ma prawo do odsetek ustawowych.
Pracodawca, który nie wydaje świadectwa pracy w terminie lub zamieszcza w nim wadliwe informacje, naraża się na proces o jego wydanie lub sprostowanie. Poważniejszą konsekwencją takiego uchybienia może być konieczność wypłaty byłemu pracownikowi odszkodowania.
Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownicy, która urodziła dziecko i nie skorzystała z przysługującego jej urlopu macierzyńskiego. Jeżeli pracodawca podejmie taką decyzję, popełnia wykroczenie przeciwko prawom pracownika i musi liczyć się z tym, że w razie kontroli PIP może zostać ukarany grzywną w wysokości od 1 tys. do 30 tys. złotych.
Termin wydania świadectwa pracy jest uzależniony od rodzaju umowy, jaka łączyła pracownika z pracodawcą. W przypadku zawieranych po sobie umów na czas określony wynosi on 24 miesiące od zawarcia pierwszej umowy.
Młodocianym w rozumieniu Kodeksu pracy jest osoba, która ukończyła 16 lat i nie przekroczyła 18 lat. Takie wyznaczenie przedziału wiekowego osób młodocianych wiąże się z zakazem zatrudniania osób poniżej 16. roku życia, od której to zasady istnieje kilka wyjątków. Z drugiej strony, osoby powyżej 18. roku życia niezależnie od tego, czy uczęszczają do szkoły, przy zatrudnieniu są traktowane jak osoby dorosłe.
Pracownik zwrócił się do nas z prośbą o wypełnienie otrzymanego z banku zaświadczenia o zarobkach. W tym dokumencie znajduje się pytanie o inne potrącenia z wynagrodzenia. Pracownik współfinansuje abonament medyczny oraz opłaca składkę na grupowe ubezpieczenie na życie. Czy taką informację powinniśmy podać w zaświadczeniu?
Otrzymaliśmy od komornika wezwanie do dokonywania potrąceń z wynagrodzenia pracownika. Jednocześnie komornik zwrócił się do nas z żądaniem wskazania rachunku bankowego tej osoby. Czy mamy obowiązek udzielić mu takiej informacji?
Najczęściej popełnianym błędem podczas wypełniania świadectwa pracy jest wpisywanie do świadectwa informacji o okresach nieusprawiedliwionych nieobecności. Taką informację pracodawcy często zamieszczają w rubryce dotyczącej okresów nieskładkowych. Jest to nieprawidłowe, ponieważ w świadectwie pracy w ogóle nie należy podawać takiej informacji.
Pracodawca musi mieć zezwolenie na zatrudnienie cudzoziemca. Istnieje jednak wiele wyjątków od tego wymogu. W Polsce pracę bez zezwolenia mogą podjąć np. pracownicy z krajów Unii Europejskiej.
Jeden z naszych pracowników złożył pismo wypowiadające umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. W uzasadnieniu wskazał, że był szkalowany przez innego pracownika tego samego działu. Niedługo po wypowiedzeniu do spółki wpłynął pozew z żądaniem wypłaty odszkodowania. Informacja o konflikcie potwierdziła się w rozmowach przeprowadzonych z pracownikami działu. Czy spółka zostanie pociągnięta do odpowiedzialności, skoro nikt z kadry zarządzającej nie miał wcześniej świadomości istnienia problemu?
naruszenie przepisów dotyczących wieku oraz zdolności do czynności prawnych pracownikazawieranie umów o pracę dla pozoruskutki rozpoczęcia pracy na podstawie nieważnej umowy o pracęZawarcie umowy o pracę w określonych wypadkach może być skutkiem działań lub czynności niezgodnych z przepisami prawa. Konsekwencją tego może być nieważność umowy o pracę, ale niekiedy unieważniona umowa może ponownie „zadziałać” w wyniku podjęcia pracy. Umowami zawartymi w wyniku niezgodnych z prawem działań i ich skutkami od wielu już lat zajmuje się Sąd Najwyższy.
Zgodnie z prawem, to pracodawca odpowiada za równe traktowanie w zatrudnieniu oraz właściwe relacje pracownicze, niezależnie od tego, czy niewłaściwego zachowania dopuścił się członek zarządu, kierownik średniego szczebla, czy szeregowy pracownik oraz czy pracodawca w ogóle wiedział o takich praktykach. Przydatne może być przeprowadzanie okresowych audytów, które pozwolą oszacować ryzyko w tym zakresie i podjąć decyzje o dalszych krokach.
Jakiego rodzaju zaświadczeń może żądać pracownik od byłego pracodawcy i czy są jakieś limity w zakresie liczby i częstotliwości ich wystawiania. Czy były pracownik musi podawać powód wystawienia zaświadczenia i od czego zależy obowiązek jego wystawienia przez byłego pracodawcę. To częste pytania, jakie stawiają sobie pracodawcy i byli pracownicy.
W kodeksie pracy wykroczenia zostały podzielone na 3 grupy. Pierwsza grupa jest związana z zatrudnieniem pracownika oraz przebiegiem jego zatrudnienia, druga sankcjonuje odpowiedzialność za naruszanie najbardziej podstawowych praw związanych ze stosunkiem pracy, tj. prawa do wynagrodzenia, odpoczynku i realizacji wyroków sądowych. Trzecia reguluje wykroczenia dotyczące naruszeń szeroko rozumianych przepisów z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.
Pracodawcy coraz częściej w kontraktach zawieranych z pracownikami używają języka obcego. Takie postępowanie jest dopuszczalne, pod warunkiem że pracownik potrafi posługiwać się tym językiem.
W trakcie kontroli Państwowej Inspekcji Pracy stwierdzono nieprawidłowości polegające m.in. na braku szkoleń z zakresu bhp oraz nieprawidłowych osłonach części ruchomych maszyn na terenie zakładu pracy. Pracownik służby bhp został wskazany przez pracodawcę jako winny wykroczeń z powyższego zakresu. Kontrolujący stwierdził, że powyższa odpowiedzialność ciąży na pracodawcy, a nie na pracowniku służby bhp, którego obowiązki nie mają wpływu na odpowiedzialność pracodawcy za stan bezpieczeństwa i higieny pracy. Kto ponosi odpowiedzialność za wykroczenia – pracownik czy pracodawca?
Odpis podstawowy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych jest naliczany raz na cały rok. 31 maja 2012 r. mija termin na przekazanie pierwszej raty odpisu na wyodrębniony rachunek bankowy zfśs.
Przepisy Kodeksu pracy nie przewidują odszkodowania za zniszczony samochód używany w związku z pracą. Jego wypłatę mogą zagwarantować tylko szczegółowe zapisy umowne.
W przypadkach wskazanych w ustawie inspektor pracy może posłużyć się poleceniem ustnym. Musi jednak liczyć się z tym, że – w odróżnieniu od decyzji ustnej – nie podlega ono egzekucji administracyjnej.
Ugoda sądowa podobnie jak wyrok po nadaniu jej klauzuli wykonalności jest tytułem uprawniającym pracownika do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego i przymusowego odzyskania od pracodawcy należności pieniężnej bądź wykonania przez niego innego świadczenia.
Tworząc regulamin wynagradzania, należy pamiętać nie tylko o wymogach formalnych, ale także o tym, aby w jego treści nie pojawiły się zapisy dyskryminujące pracowników pod kątem ustalania ich wynagrodzenia.
W razie stwierdzenia naruszenia prawa pracodawcy mogą liczyć, w szczególnych przypadkach, na odstąpienie przez inspektora pracy od zastosowania przysługujących mu środków prawnych a przy „lżejszych” przewinieniach na wydanie tzw. polecenia ustnego. Takie zmiany w ustawie o PIP wprowadzono w wyniku ostatniej nowelizacji.
W zeszłym roku klient kupił w naszym sklepie meblowym 3 regały biurowe, każdy po 1500 zł brutto za sztukę. Pracownik pobrał z karty kredytowej tego klienta 15 000 zł. Kilka dni temu otrzymaliśmy z sądu pozew o zapłatę 15 000 zł na rzecz klienta. Czy musimy mu płacić za błąd naszego pracownika?
Informacja o równym traktowaniu w zatrudnieniu polega głównie na przekazaniu pracownikowi na piśmie przepisów prawa (lub ich opis), które chronią go przed dyskryminacją w stosunku pracy.
Odpowiedzialność za naruszenia dóbr osobistych ponosi nie tylko pracownik – sprawca tych naruszeń, ale i pracodawca, który je tolerował. Pracodawca odpowiada wówczas za cudze czyny na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym (wyrok Sądu Najwyższego z 2 lutego 2011 r., II PK 189/10).
Zatrudnianie pracowników jest jednym ze środków wykorzystywanych do osiągnięcia celów działalności pracodawcy. Co do zasady pracownicy są słabszą stroną stosunku pracy, dlatego też nie może ich obciążać ryzyko pracodawcy.
Partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki będące następstwem działań lub zaniechań osób zatrudnionych przez spółkę, które podlegały kierownictwu innego partnera przy świadczeniu usług związanych z przedmiotem działalności spółki.
Odpowiedzialnością za skutki mobbingu należy obciążyć przede wszystkim sprawcę - uważają Pracodawcy RP. Postulują wpisanie do kodeksu pracy regulacji, z której będzie wynikać solidarna odpowiedzialność sprawcy z pracodawcą.
Kradzież w miejscu pracy jest coraz mniej akceptowana przez Polaków. Jest to zjawisko napawające optymizmem. Pracodawcy RP liczą na mniejsze koszty związane z nadużyciami pracowniczymi po stronie przedsiębiorców.
W sporze z pracownikiem o zapłatę za nadgodziny, zaległe wynagrodzenie czy o odszkodowanie za zwolnienie ciężar dowodu spoczywa na pracodawcy.
Do zachowania w tajemnicy wynagrodzeń pracowników zobowiązani są wszyscy, którzy mają dostęp do takich danych. Ujawnienie ich jest naruszeniem dóbr osobistych pracownika, jego danych osobowych czy nawet tajemnicy przedsiębiorstwa. Osoba, której płace zostaną upowszechnione, może dochodzić odszkodowania.
Ustawa o wdrożeniu niektórych przepisów UE w zakresie równego traktowania nie określa minimalnej wysokości odszkodowania. Należy zatem zastosować przepisy Kodeksu cywilnego, w którym wysokość odszkodowania została uzależniona od wysokości szkody poniesionej przez osobę poszkodowaną.
77 proc. przedsiębiorstw w ciągu ostatnich dwóch lat padło ofiarą nieuczciwych pracowników - wynika z badań towarzystwa ubezpieczeń Euler Hermes. Są to na ogół kradzieże czy niszczenie materiałów, oszustwa finansowe, kradzieże danych albo fałszerstwa.
Jednym z obowiązków pracodawcy w związku z wypadkiem pracownika przy pracy jest powołanie zespołu powypadkowego. Ustala on okoliczności i przyczyny wypadku. Pracodawca nie może zostać zwolniony z tego obowiązku nawet wtedy, gdy pracownik przyczyni się do wypadku.
Od 1 stycznia 2011 r. osoby pracujące na podstawie umów cywilnoprawnych mogą dochodzić odszkodowania w zakresie nierównego traktowania w zatrudnieniu. Takie uprawnienie przyznaje im ustawa z 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania.
Obowiązkiem pracownika jest wykonywanie poleceń przełożonego, jeżeli dotyczą one pracy, nie są sprzeczne z rodzajem pracy określonym w umowie o pracę ani z przepisami prawa.
Pracodawca ma obowiązek wypłaty odsetek od nieterminowej wypłaty wynagrodzenia, jeżeli pracownik wystąpi z takim żądaniem lub kwestia ta jest uregulowana np. w umowie o pracę.
Przejęcie składników majątkowych upadłego zakładu i kontynuacja działalności tego samego rodzaju oznaczają także konieczność przejęcia pracowników upadłej firmy w trybie art. 231 Kodeksu pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2010 r., I PK 101/10).
Prowadzę firmę budowlaną. Podczas prac jeden z moich pracowników, który obsługuje koparkę, naruszył posesję sąsiada. Osoba ta wystąpiła z roszczeniem odszkodowawczym. Okazało się, że to ja jako właściciel firmy mam zapłacić odszkodowanie, a nie pracownik, który dokonał tego czynu. Jaka jest podstawa prawna, jeśli istnieje, skierowanego wobec mnie żądania zapłaty odszkodowania?
Kodeks pracy wśród podmiotów odpowiedzialnych w danym zakładzie pracy za stan bezpieczeństwa i higieny pracy wprowadza dodatkową – obok pracodawcy – kategorię osób mogących ponosić taką odpowiedzialność. Są to osoby kierujące pracownikami.
Przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę ma skutek tylko dla stosunków pracy istniejących w chwili przejścia. Nie obejmuje więc tych pracowników, z którymi stosunki pracy zostały wcześniej rozwiązane lub wygasły.
Pracodawcy RP popierają projekt nowelizacji ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, ograniczający nadmierne karanie pracodawców. Projekt zakłada szereg zmian dotyczących trybu prowadzenia kontroli i uprawnień dla inspektora PIP.
Koniec roku kalendarzowego to czas, kiedy pracodawca powinien podliczyć swoim pracownikom dni niewykorzystanego przez nich urlopu wypoczynkowego za dany rok oraz polecić rozpoczęcie jego wykorzystywania najpóźniej do końca marca następnego roku.
Pracodawca w trakcie kontroli PIP ma obowiązek stosować się do wszystkich poleceń inspektora przeprowadzającego kontrolę w jego firmie. Wyjątkiem jest możliwość podważenia treści protokołu pokontrolnego.
Ustawodawca nie przewidział dla pracodawcy sankcji za niewykonanie wystąpienia inspektora pracy. Jednak pracodawca musi pamiętać, że raz niewykonane polecenie inspektora pracy może być powodem surowszego potraktowania podczas następnej kontroli.
Podczas kontroli inspektorom PIP również zdarzają się pomyłki. Błędne działanie inspektora prowadzi najczęściej do powstania nieprawdziwych ustaleń. Dlatego ważne jest, aby pracodawca znał środki obrony przed nieuzasadnionymi zarzutami inspektora pracy.
W zakładzie pracy wprowadzono nową technologię wytwarzania wiążącą się z dużym natężeniem hałasu. Przez kogo i w jaki sposób powinny być przeprowadzone pomiary natężenia hałasu na poszczególnych stanowiskach?