Kategorie

Zatrudnianie pracowników, Wewnątrzzakładowe prawo pracy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
W praktyce coraz popularniejsze staje się zawieranie porozumień, które są uszczegółowieniem przepisów ustawy związkowej. Takie porozumienie powinno jasno określać zasady współpracy pracodawcy i związku zawodowego.
Aby ułatwić pracodawcom podnoszenie kwalifikacji zawodowych swoich pracowników, ustawodawca wprowadził w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy możliwość tworzenia przez pracodawców zakładowego funduszu szkoleniowego.
Pracodawcy sektora finansów publicznych muszą w najbliższym czasie ustalić uprawnienia pracowników do dodatkowego wynagrodzenia rocznego, tzw. „trzynastki”. Najwięcej trudności powstaje podczas ustalania stażu wymaganego do nabycia prawa do tego świadczenia. Jednak wątpliwości pojawiają się również przy obliczaniu wysokości świadczenia. Poniżej przybliżamy zasady prawidłowego ustalania okresów zatrudnienia dla różnych przypadków oraz wyznaczania wysokości dodatkowego wynagrodzenia rocznego.
Pracodawca, ustalając krąg uprawnionych do świadczeń z funduszu socjalnego, często odwołuje się do definicji zawartych w innych ustawach, np. Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym oraz ustawie o pomocy społecznej.
Korekta odpisów na fundusz socjalny ma na celu dostosowanie kwot przekazanych na fundusz do rzeczywistego stanu zatrudnienia, a zatem do liczby pracowników faktycznie uprawnionych do świadczeń z zfśs.
Na pracodawcy ciąży wiele różnego typu obowiązków informacyjnych wobec pracowników. Ich cechą wspólną jest to, że uchybienia popełnione przez pracodawcę przy ich wykonaniu mogą spowodować negatywne konsekwencje nie tylko dla pracownika, ale i dla pracodawcy z odpowiedzialnością odszkodowawczą włącznie.