Kategorie

Obowiązki pracodawcy, Unia Europejska

Sygnalista to osoba zgłaszające naruszenia prawa Unii w zakładzie pracy. Dyrektywa o sygnalistach zostanie wdrożona w grudniu 2021 r. Kogo dotyczy? Jakie będą nowe obowiązki pracodawców związane z instytucją sygnalisty? Co zgłasza sygnalista? Kto będzie chroniony? Na czym polega ochrona? Za co przewiduje się kary?
Wielu polskich pracowników zatrudnionych przez pracodawców w Polsce jest delegowanych do Holandii.  Na przykład, są zatrudnieni tymczasowo przy projekcie w budownictwie w Holandii lub przy projekcie IT. Są także pracownicy samozatrudnieni, którzy prowadzą własny biznes zarejestrowany w Polsce, ale wykonują prace dla usługobiorców w Holandii. Od dn. 1 marca br. wejdzie w życie nowy obowiązek, którego muszą przestrzegać. 
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pracownik nie może automatycznie utracić nabytego prawa do corocznego płatnego urlopu ze względu na to, że nie złożył wniosku urlopowego. Prawo to może wygasnąć, jeśli pracodawca udowodni, że pracownik umyślnie nie wystąpił o coroczny płatny urlop po uprzednim umożliwieniu mu rzeczywistego skorzystania z prawa do tego urlopu, prawo Unii nie stoi na przeszkodzie utracie ani tego prawa.
Komisja Europejska pracuje nad przepisami zapewniającymi odpowiedni standard ochrony dla sygnalistów. Jakie obowiązki nakładać będzie na pracodawców dyrektywa?
18 czerwca 2016 r. weszły w życie nowe przepisy dotyczące delegowania pracowników. Nowa ustawa umożliwiła zagranicznym inspekcjom nakładanie kar za łamanie przepisów o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług.
Nasza księgowa (zatrudniona na umowę o pracę) została wskazana w budżecie projektu unijnego, który będzie realizowany przez naszą firmę, jako osoba rozliczająca projekt na podstawie umowy zlecenia. Zawarta z księgową umowa zlecenia będzie finansowana ze środków unijnych. Czy zawarcie z nią takiej umowy przez naszą firmę będzie zgodne z prawem?
Rząd przyjął założenia do ustawy o sankcjach dla podmiotów zatrudniających obywateli państw trzecich. Zakazane będzie zatrudnianie cudzoziemców przebywających w Polsce nielegalnie.
Ustawa o wdrożeniu niektórych przepisów UE w zakresie równego traktowania nie określa minimalnej wysokości odszkodowania. Należy zatem zastosować przepisy Kodeksu cywilnego, w którym wysokość odszkodowania została uzależniona od wysokości szkody poniesionej przez osobę poszkodowaną.
Pracodawca powinien pamiętać, że ze względu na ochronę pracownika ograniczono swobodę stron w zakresie umownego określenia jurysdykcji dla stosunku pracy. Jeśli w umowie zostaną zawarte sprzeczne z prawem postanowienia w tym zakresie, nie wywołają one skutków prawnych.
Ubezpieczeniom społecznym w Polsce nie podlegają cudzoziemcy, których pobyt w naszym kraju nie ma charakteru stałego i którzy są zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, misjach, misjach specjalnych lub instytucjach międzynarodowych.
Polski pracodawca delegujący pracownika do innego państwa powinien pamiętać, że w razie sporu ten pracownik może dochodzić roszczeń przed sądem tego państwa. Zwiększy to koszty prowadzenia sprawy.
Wybór określonego prawa właściwego dla umowy o pracę, innego niż prawo kraju, w którym praca jest świadczona, nie wyłącza obowiązku stosowania niektórych reguł prawa pracy obowiązujących w kraju wykonywania pracy.
Unia Europejska dopuszcza możliwość stosowania tzw. dyskryminacji pozytywnej ze względu na płeć. Jest to wyjątek, który ma pomóc wyrównać szanse kobiet przez przyznanie im uprzywilejowanej pozycji w stosunku do mężczyzn.
Pracownicy przejmowani w wyniku przejęcia zakładu lub jego części przez nowego pracodawcę mogą liczyć na ochronę nie tylko na poziomie prawa krajowego, ale także unijnego.
Mamy nowy wykaz zharmonizowanych Polskich Norm. Potrzebę stworzenia kolejnych norm „wymusiły” na nas przepisy unijne.
Pracodawcy unijni mają pewną swobodę w kształtowaniu wynagrodzeń swoich pracowników. Muszą jednak przestrzegać pewnych ogólnych założeń i zasad.
W określonych przypadkach staż pracy polskiego pracownika za granicą może zostać uwzględniony przy nabyciu prawa do dodatku stażowego w Polsce.
Wprowadzenie Jednolitego Rynku i likwidacja barier w zakresie swobody przepływu pracowników spowodowały konieczność wprowadzenia zunifikowanych zasad dotyczących przemieszczania się w celu wykonywania pracy. W tym celu została przyjęta dyrektywa 96/71 z 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników wykonywanego w ramach świadczenia usług (DzUrz WE L 18, 21.01.1997 r.). Stosuje się ją do przedsiębiorstw mających siedzibę w jednym państwie członkowskim, które w ramach świadczenia usług delegują swoich pracowników do pracy w innym państwie członkowskim.
W określonych przypadkach staż pracy polskiego pracownika za granicą może zostać uwzględniony przy nabyciu prawa do dodatku stażowego w Polsce.
Zamierzamy podpisać umowę menedżerską z osobą, która jest cudzoziemcem. Czy będziemy zobowiązani zgłosić go do ubezpieczeń społecznych i opłacać składki w Polsce (będzie to jego jedyna praca)?