Kategorie

Wypowiedzenie pracy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Przejęcie zakładu pracy lub jego części powoduje, iż nowy pracodawca z mocy prawa staje się stroną dotychczasowych stosunków pracy. Przekształcenie to następuje automatycznie, tj. z mocy samego prawa, bez konieczności dokonywania przez pracodawcę lub pracownika jakichkolwiek czynności, w szczególności składania oświadczeń woli.
Pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie od dnia złożenia przez pracownicę lub pracownika wniosku o udzielenie urlopu wychowawczego do dnia zakończenia tego urlopu.
Kodeks pracy rozróżnia dwie sytuacje, kiedy dochodzi do zakończenia stosunku pracy: jego wygaśnięcie bądź rozwiązanie.
Zgodnie z art. 30 § 3 kodeksu pracy oświadczenie każdej ze stron o wypowiedzeniu umowy lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie.
W niektórych sytuacjach strony stosunku pracy mogą być zainteresowane zmianą długości okresu wypowiedzenia. Pracodawca może być zainteresowany skróceniem okresu wypowiedzenia np., jeśli znajduje się w złej sytuacji ekonomicznej lub jeśli chce szybko odsunąć pracownika od ważnych z punktu widzenia pracodawcy informacji.
Wypowiadając umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony albo dokonując rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia pracodawca powinien wskazać przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Jedną z takich przyczyn może być osiągnięcie przez pracownika wieku emerytalnego.
Zgodnie z art. 30 kodeksu pracy jednym ze sposobów rozwiązania umowy o pracę jest porozumienie. Należy zauważyć, że ustawodawca wymienia go w podanym przepisie na pierwszym miejscu, co oznacza, że traktuje ten sposób rozwiązania umowy za najlepszy. Jest on bowiem odzwierciedleniem zgodnej woli stron.
Z zachowaniem wymagań kodeksu pracy, każda ze stron umowy o pracę może ją rozwiązać za wypowiedzeniem, a rozwiązanie umowy następuje z upływem okresu dokonanego wypowiedzenia.
Wypowiedzenie warunków pracy lub płacy jest dopuszczalne w sytuacjach, w których można wypowiedzieć umowę o pracę. N tak więc nie może być ono dokonane w przypadku umowy o pracę na czas określony, w której nie przewidziano możliwości wypowiedzenia, oraz umowy na czas wykonania określonej pracy.
Zgodnie z nieobowiązującymi już przepisami prawa pracy za porzucenie pracy uważano samowolne uchylanie się pracownika od wykonywania pracy, a także niestawienie się do pracy bez zawiadomienia zakładu pracy we właściwym terminie o przyczynie nieobecności. Porzucenie pracy przez pracownika powodowało wygaśnięcie umowy o pracę. Obecnie porzucenie pracy nie pociąga za sobą automatycznie wygaśnięcia stosunku pracy.
Przestępstwo popełnione przez pracownika może stanowić samodzielną podstawę rozwiązania z nim umowy o pracę w trybie natychmiastowym. Jest to jeden z przypadków opisanych w art. 52 § 1 kodeksu pracy, gdy pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Jeżeli zgodnie z art. 52 § 1 kodeksu pracy wystąpiła okoliczność uzasadniająca zwolnienie dyscyplinarne pracownika, wówczas pracodawca powinien złożyć pracownikowi na piśmie oświadczenie o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia.
Wypowiedzenie umowy o pracę jest złożone z chwilą, gdy doszło do drugiej strony w taki sposób, że mogła się zapoznać z jego treścią (wyrok SN z 06.11 1980 r., I PRN 109/80, OSNCP 1981/6/107)
Odwołanie może nastąpić w każdym czasie. Organu odwołującego nie obowiązują, tak jak to jest przy wypowiadaniu umowy o pracę na czas nie określony, okresy usprawiedliwionej nieobecności w pracy, w czasie których nie można zgodnie z prawem dokonać wypowiedzenia, może być dokonane w każdym czasie, a więc także podczas usprawiedliwionej nieobecności w pracy.
Większość umów o pracę może zostać rozwiązana z zachowaniem określonego w przepisach prawa okresu wypowiedzenia. Umowa o pracę może także zostać rozwiązana.
Pracodawca, jeżeli uzna to za uzasadnione nie musi wypowiadać umowy z pracownikiem, ale może mu zaproponować zmianę warunków pracy i pracy.
Mając na uwadze fakt, iż pracownik świadczący pracę w formie telepracy powinien być traktowany tak samo jak każdy inny pracownik, do zawarcia umowy o świadczenie telepracy, jej formy i treści należy stosować przepisy kodeksu pracy dotyczące wszystkich umów o pracę.
W przeciwieństwie do rozwiązania umowy o pracę będącego efektem oświadczenia woli, wygaśnięcie takiej umowy następuje z mocy prawa, tzn. jest niejako „automatycznym” następstwem określonego w przepisach zdarzenia.
Poniższy artykuł dotyczy sytuacji, w której jedna ze stron umowy, dokonała wypowiedzenia umowy o pracę, a pracodawca w okresie biegu tego wypowiedzenia, kiedy umowa o pracę trwała nadal, rozwiązał ją bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów określających ten tryb rozwiązywania umów.
W pewnych przypadkach, pracodawca pomimo ustawowego zakazu, może zwolnić przebywającego na zwolnieniu lekarskim pracownika. Co w sytuacji, kiedy taki pracownik zgłosi gotowość do pracy po dokonaniu wypowiedzenia?
Wręczenie wypowiedzenia nie jest rzeczą prostą i przyjemną. Co więcej, samo wręczenie wypowiedzenia nie rozwiązuje jeszcze wszystkich problemów, bowiem na pracodawcy ciąży kilka obowiązków, których musi dopełnić w związku z dokonanym zwolnieniem.
Jak wiadomo, pracownica, która złożyła wniosek o urlop wychowawczy podlega ochronie przed zwolnieniem od dnia złożenia takiego wniosku do dnia powrotu z urlopu. Prawo pracy przewiduje jednak osłabienie tej ochrony w dwóch przypadkach.
Co do zasady, pracownicy nieobecni w pracy z powodu choroby podlegają ochronie przed zwolnieniem, jak zresztą wszyscy pracownicy nieobecni w danym czasie, również ci przebywający na urlopie. Kodeks pracy dopuszcza jednak sytuację, kiedy zwolnienie chorego pracownika jest możliwe.
Wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony powinno zawierać przyczynę jego złożenia pracownikowi. Taki obowiązek nakłada na pracodawcę art. 30 § 4 kodeksu pracy.
Podstawowym sposobem na wręczenie wypowiedzenie jest jego przekazanie osobiście do rąk pracownika. Może się jednak zdarzyć tak, że pracownik nie będzie chciał do przyjąć. Jak w takim wypadku skutecznie zwolnić pracownika?
Oczywiste jest, że zwolnienie z pracy nie jest rzeczą przyjemną. Co więcej, dla pracodawcy wręczenie wypowiedzenia również nie jest czynnością, której dokonuje się z zadowoleniem czy satysfakcją. Co jednak zrobić w sytuacji, kiedy pracownik wykorzystuje Kodeks pracy, aby maksymalnie przedłużyć okres do zwolnienia z pracy?
Prawo pracy w niektórych kwestiach posiada szczególne, inne niż określone w prawie cywilnym zasady liczenia upływu terminów. Ma to szczególne znaczenie w przypadku wypowiadania umów o pracę.
Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2008 r. (II PZP 2.08), jeżeli w danym zakładzie pracy nie działa organizacja związkowa, bądź nie reprezentuje ona praw pracownicy w ciąży, to można z nią dyscyplinarnie wypowiedzieć umowę o pracę.
Omawiany artykuł wskazuje sytuacje, kiedy pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia. Co więcej, są to sytuacje kiedy Kodeks pracy nie wymaga, aby wina leżała po stronie pracownika.
Omawiany artykuł wskazuje sytuacje, kiedy pracodawca może wypowiedzieć pracownikowi umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Warunkiem koniecznym jest tutaj wina pracownika.
Naruszające prawo wypowiedzenie umów terminowych (umowy na okres próbny, na czas określony czy na czas wykonania określonej pracy), w przeciwieństwie do wadliwego (nieuzasadnionego lub naruszającego przepisy o wypowiadaniu umów o pracę) wypowiedzenia umowy na czas nie określony, nie daje podstaw do żądania uznania takiego wypowiedzenia za bezskuteczne czy przywrócenia do pracy – z wyjątkiem pewnych grup zawodowych w okresie ochronnym.
W myśl art. 49 zastosowanie krótszego okresu wypowiedzenia powoduje rozwiązanie stosunku pracy z upływem okresu wymaganego. Przez wymagany okres wypowiedzenia należy rozumieć okresy wypowiedzenia ustawowe i to zarówno w wymiarze podstawowym, jak i wymiarze zmodyfikowanym przez strony.
Zgodnie z art. 45 Kodeksu pracy pracownik, który uważa, że wypowiedzenie mu umowy o pracę na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu tych umów, może domagać się przed sądem pracy orzeczenia o bezskuteczności wypowiedzenia lub odszkodowania.
Przywrócony do pracy prawomocnym orzeczeniem sądu pracownik ma prawo do wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy tylko pod warunkiem przystąpienia do niej.
Zgodnie z art. 45 Kodeksu pracy pracownik, który uważa, że wypowiedzenie mu umowy o pracę na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu tych umów, może domagać się przed sądem pracy orzeczenia o bezskuteczności wypowiedzenia.
Przepis artykułu 44 Kodeksu pracy daje pracownikowi prawo wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę do sądu pracy.
W ściśle określonych sytuacjach, pracodawca może wypowiedzieć na niekorzyść dotychczasowe warunki wynagradzania lub warunki pracy pracownikom objętym przedemerytalnym okresem ochronnym na podstawie art. 39 Kodeksu pracy.
Przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do ochrony przed wypowiedzeniem umowy o pracę gwarantowanej przez przepisy Kodeksu pracy i znosi tę ochronę na rzecz ułatwienia przeprowadzania zmian ekonomiczno-gospodarczych, w tym likwidacji oraz upadłości pracodawców.
Omawiany przepis wprowadza zakaz wypowiedzenia umowy o pracę w tzw. krótkich okresach ochronnych. Przepis dotyczy wszystkich umów o pracę, chroniąc pracownika przed wypowiedzeniem przede wszystkim przez okres urlopu.
Pewne grupy zawodowe, takie jak pracownicy zbliżający się do osiągnięcia wieku emerytalnego podlegają szczególnej ochronie przed rozwiązaniem stosunku pracy. Czasem ta ochrona jest jednak wyłączona.
Są pewne grupy zawodowe, którym kodeks przyznaje szczególną ochronę przed zwolnieniem. Należą do nich przede wszystkim kobiety w ciąży i pracownicy zbliżający się do wieku emerytalnego.
Jeżeli na terenie danego zakładu działa organizacja związkowa zrzeszająca pracowników, to pracodawca bardzo często musi liczyć się z jej zdaniem, często też wiele działań uzależnionych jest od jej zgody.
Utrata pracy jest zawsze dużym problemem dla pracownika, szczególnie jeżeli jest on jedynym żywicielem rodziny. Dlatego też kodeks pracy przyznaje mu uprawnienie do dni wolnych na poszukiwanie pracy.
Wskazane w kodeksie pracy okresy wypowiedzenia umowy na czas nie określony są dość długie. Dlatego też ustawodawca przewidział możliwość ich skrócenia w niektórych sytuacjach.
Pracownik (pracownica) uprawniony do urlopu wychowawczego może zamiast niego pracę na rzecz pracodawcy w zmniejszonym wymiarze czasu pracy- nadal przysługuje mu jednak ochrona przed wypowiedzeniem.
Szczególnym przypadkiem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika są przypadki pozwalające pracownikowi na rozwiązanie umowy za kilkudniowym uprzedzeniem.
Pracodawca zatrudniający pracownice w ciąży musi liczyć się z wieloma ograniczeniami. Prawo pracy szczególnie chroni pracownice w ciąży. Pracodawcy muszą im stworzyć odpowiednie warunki zatrudnienia.
Pracownik może wnieść odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę do sądu pracy. Czyni to w razie nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę.
Przywrócenia do pracy w razie nieuzasadnionego wypowiedzenia może żądać osoba zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony oraz kobiety w ciąży i pracownicy korzystający z urlopu macierzyńskiego.
Pracownik, któremu wypowiedziano umowę pracę w sposób nieuzasadniony lub niezgodny z prawem ma prawo w związku z tym do odszkodowania.