Zwolnienie na poszukiwanie pracy (art. 37)

Istotą omawianej poniżej regulacji jest zachowanie przez pracownika prawa do wynagrodzenia za czas, w którym nie świadczy on pracy. Co więcej, należy pamiętać, że po nowelizacji Kodeksu pracy z dnia 26 lipca 2002 r., takie zwolnienie przysługuje pracownikowi wyłącznie w sytuacji, gdy umowę wypowiedział pracodawca. Oznacza to, że jeżeli sami zwolnimy się z pracy, nie mamy prawa do dni wolnych na poszukiwanie pracy.

Wymiar omawianego zwolnienia wynosi:

• 2 dni robocze w okresie dwutygodniowego i jednomiesięcznego wypowiedzenia
• 3 dni robocze w okresie trzymiesięcznego wypowiedzenia (także jeżeli zostało ono skrócone z 3 miesięcy do 1 miesiąca).

Zobacz: Odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy na czas nie określony (art. 36(1))

Takie zwolnienie pracownik może wykorzystać nie tylko na poszukiwanie pracy w dosłownym tego słowa znaczeniu, czyli np. na wybranie się do urzędu pracy, ale także na udaniu się na rozmowę kwalifikacyjną w sprawie pracy.

Aby pracownik mógł skorzystać z przysługujących mu dni wolnych na poszukiwanie nowej pracy, musi o to wystąpić do pracodawcy. Ten ostatni na podstawie otrzymanego wniosku udziela zwolnienia. Podkreślić w tym miejscu należy, iż przysługujące dni na poszukiwanie nowej pracy nie muszą być wykorzystane łącznie. Wszystko zależy od ustaleń stron w powyższym zakresie.

Zobacz serwis: Zatrudnienie

Zwolnienie to nie przysługuje w sytuacji rozwiązania umowy na podstawie porozumienia stron.

Podstawa prawna: art. 37 Kodeksu pracy