Wypowiedzenie warunków pracy i płacy pracownikowi w okresie ochronnym (art. 43)

Na podstawie art. 39, pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Warto podkreślić, że 4-letni okres ochronny obowiązuje dopiero od 2004 roku, wcześniej wynosił on 2 lata.

Art. 43 uchyla częściowo ochronę trwałości umowy o pracę w zakresie niepogarszania jej warunków osobom w wieku przedemerytalnym, którym do osiągnięcia tego wieku brakuje nie więcej niż cztery lata, oraz które mają szansę na to, że po osiągnięciu wieku emerytalnego będą dysponowały okresem ubezpieczenia umożliwiającym nabycie prawa do emerytury. Możliwość zmiany na niekorzyść dotychczasowych warunków pracy i płacy nie narusza ochrony tej grupy pracowników przed definitywnym wypowiedzeniem umowy o pracę.

Zobacz: Zmiana warunków pracy i płacy (art. 42)

 Pracodawca jest zwolniony z obowiązku wypłacania tym pracownikom dodatku wyrównawczego, jeżeli ich wynagrodzenie uległo wskutek wypowiedzenia obniżeniu.

Art. 43 Kodeksu wymienia sytuacje, kiedy można zastosować wypowiedzenie zmieniające dla pracowników w okresie ochronnym. A zatem przepis ten ma zastosowanie jeżeli wypowiedzenie stało się konieczne ze względu na:

1. wprowadzenie nowych zasad wynagradzania dotyczących ogółu pracowników zatrudnionych u danego pracodawcy lub tej ich grupy, do której pracownik należy,
2. stwierdzoną orzeczeniem lekarskim utratę zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy albo niezawinioną przez pracownika utratę uprawnień koniecznych do jej wykonywania.

Zobacz serwis: ZUS

Treść artykułu 43 Kodeksu nie dotyczy innych pracowników objętych ochroną poza wymienionymi w art. 39 , np. kobiet w okresie ciąży i macierzyństwa.

Podstawa prawna: art. 43 Kodeksu pracy