Kategorie

Obowiązki pracodawcy, Działalność socjalna

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Niniejsze opracowanie ma na celu ułatwienie stworzenia regulaminu działalności socjalnej pracodawcom, którzy 1 stycznia 2008 r. osiągnęli próg zatrudnienia (20 etatów) i w związku z tym mają obowiązek utworzenia w 2008 r. zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Zbliża się termin wpłaty drugiej raty odpisu na ZFŚS. Mija on 30 września, a opóźnienie może zostać uznane za niewykonywanie przepisów ustawy o ZFŚS zagrożone karą grzywny do wysokości 5000 zł. O grzywnie orzeka sąd, na podstawie wniosku pochodzącego od właściwego organu Państwowej Inspekcji Pracy, w trybie określonym przepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Przedstawiciel załogi zwrócił się do pracodawcy z prośbą o uwzględnianie jego opinii przy przyznawaniu dopłat do wypoczynku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. W zakładzie tym nie działa organizacja związkowa. Czy pracodawca jest zobowiązany do uzgadniania z przedstawicielem załogi przyznawania dofinansowania do wypoczynku z zfśs dla konkretnego pracownika?
Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych dopuszcza zwrotną pomoc na cele mieszkaniowe jako jedną z form pomocy socjalnej świadczonej przez pracodawcę. Pożyczki mieszkaniowe mają być udzielane na warunkach określonych umową. Ustawa nie precyzuje tej kwestii bardziej szczegółowo. W związku z tym znajdą tu zastosowanie przepisy Kodeksu pracy, Kodeksu cywilnego, a także postanowienia Regulaminu Działalności Socjalnej.
Czy zapisy z regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych dotyczące dopłaty do wypoczynku w brzmieniu: „wysokość świadczeń dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy pracownika” oraz „uprawnieni mogą korzystać z dopłaty do wypoczynku urlopowego jeden raz w roku po przepracowaniu w zakładzie pracy co najmniej 1 roku” naruszają postanowienia ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych?
Nasza spółka ma spore problemy finansowe. Rozpatrujemy wszelkie możliwości spłacenia długów, które zaciągnięte zostały podczas jej działalności.  Czy środki z funduszu socjalnego można przeznaczyć na pokrycie długów spółki?
Nasza spółka udzieliła pracownicy pożyczki na cele mieszkaniowe z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Pożyczka została udzielona w grudniu 2004 r. w kwocie 3000 zł na okres 30 miesięcy. Pracownica spłaciła 8 miesięcznych rat, po czym uzyskała zezwolenie na roczny urlop bezpłatny. Po zakończeniu urlopu bezpłatnego nie stawiła się do pracy. Po bezskutecznych próbach skontaktowania się z pracownicą (prawdopodobnie wyjechała za granicę) nasz zakład pracy rozwiązał z nią umowę o pracę. Od tego czasu minął rok. Co należy w tej sytuacji uczynić z pożyczką? Czy ulega przedawnieniu? Czy zaksięgować jej umorzenie, czy może raczej dokonać odpisu aktualizacyjnego?
Podatnik, który ponosi na rzecz pracowników wydatki o charakterze socjalnym, może zaliczyć je do kosztów podatkowych. Jest to możliwe, jeśli wydatki zostaną sfinansowane ze środków bieżących i będzie zachodził ich związek z przychodem.
Na początku każdego roku trudno jest ustalić przeciętną planowaną w danym roku liczbę osób zatrudnionych. Dlatego na koniec roku, tj. na 31 grudnia, każdy pracodawca tworzący zakładowy fundusz świadczeń socjalnych powinien dokonać korekty odpisu na ten fundusz.