| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zatrudnienie > Umowa o pracę > Zmiany w umowach na czas określony 2016 - kiedy i jak stosować wyjątki

Zmiany w umowach na czas określony 2016 - kiedy i jak stosować wyjątki

Od 22 lutego 2016 r. przepisy odnoszące się do umów na czas określony zawierają limity czasowe oraz ilościowe, co oznacza, ze pracodawcy mogą zawrzeć maksymalnie trzy umowy o pracę na czas określony, na okres nieprzekraczający łącznie 33 miesięcy. Jednakże od tych zasad obowiązują również wyjątki. Jak i kiedy je stosować?

4. Prace dorywcze i sezonowe

Prace dorywcze to prace krótkotrwałe, raczej nieprzekraczające miesiąca. W literaturze prawa pracy wskazuje się wręcz, że są to prace kilku- lub kilkunastodniowe. Nielimitowanie związane jest tutaj z występowaniem potencjalnej powtarzalności umów, przy stosunkowo krótkim okresie łącznego zatrudnienia.

W praktyce częściej występują prace sezonowe. W przepisach nie ma definicji tych prac, ale należy uznać, że to prace, których wykonywanie nie może się odbywać przez cały rok kalendarzowy – zapotrzebowanie na nie związane jest z porą (porami) roku lub pewnym okresem (np. sezon narciarski). Taki charakter ma większość prac w rolnictwie, budownictwie, ale też np. w turystyce. Nie ma przy tym możliwości oznaczenia maksymalnego okresu (np. 1/4 roku), w którym zapotrzebowanie na daną pracę występuje. Umowy na wykonanie prac sezonowych powinny być jednak połączone w logiczny sposób z zamkniętym przedziałem czasowym i z tym, że ze względu na specyfikę tych prac albo prowadzonej działalności nie mogą być wykonywane przez cały rok.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 listopada 2004 r. (sygn. akt FSK 1217/04) wskazał, że praca sezonowa charakteryzuje się tym, iż jest wykonywana tylko przez część roku (sezon), a okres jej trwania nie jest ściśle określony. Podkreślił też, że działalność handlowa polegająca na obrocie materiałami budowlanymi jest prowadzona przez cały rok, a spadek obrotu w okresie zimowym nie świadczy o tym, iż jest to działalność sezonowa.

Wyrok ten dotyczy kwestii podatkowych, ale pozwala na wyciągnięcie istotnych wniosków także w kontekście prawa pracy. Wskazuje się w nim ważną kwestię – prace sezonowe to prace wykonywane przez daną osobę, związane bezpośrednio z działaniami danej firmy. Z uzasadnienia wyroku wynika, że nie można tworzyć łańcuszka powiązań pozwalającego na kwalifikowanie jako prac sezonowych coraz większego katalogu czynności. Na pewno spora część działań firm budowlanych ma charakter sezonowy. Z całą pewnością wpływa to na zwiększoną w pewnych okresach pracę podmiotów zajmujących się handlem materiałami budowlanymi czy ich producentów. Idąc dalej – ich obroty wpływają również na obciążenie pracą np. biur księgowych obsługujących te wszystkie firmy. Nie można jednak przyjąć w związku z tym wniosku, że we wszystkich tych podmiotach mamy do czynienia z pracami sezonowymi.

5. Zatrudnienie na okres kadencji

Zatrudnienie na czas trwania kadencji dotyczy przede wszystkim tych osób, które na podstawie określonych przepisów prawa powszechnego – ale również np. umowy czy statutu spółki – zostają powoływane na określoną kadencję i w związku z tym zostaje z nimi nawiązany stosunek pracy na czas określony.

Przesłanka wyłączająca stosowanie limitów, jaką jest zatrudnienie na czas trwania kadencji, jest spełniona wówczas, gdy zatrudnienie jest wprost powiązane z kadencją danej osoby. Nie można zatem pojęcia „zatrudnienie na czas kadencji” rozszerzać na te stanowiska, na których zwykle następuje wymiana kadr na skutek zmiany władz, która jednak w żaden sposób nie jest ujęta w przepisach.

Polecamy produkt: Kodeks pracy 2016 z komentarzem (książka)

● Doradcy i asystenci

Na podstawie regulacji powszechnie obowiązujących zatrudniani na okres trwania kadencji są np. doradcy i asystenci w samorządzie terytorialnym. Wskazuje na to art. 17 ust. 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1202 ze zm.). W myśl tego przepisu zatrudnienie w jednostce samorządowej doradców i asystentów następuje na czas pełnienia funkcji przez – odpowiednio – wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starostę lub marszałka. Mówimy tutaj o umowie na czas określony, która nie podlega limitom ze względu na zatrudnienie na czas trwania kadencji.

Podobne brzmienie ma art. 471 ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 269 ze zm.). Wynika z niego, że zatrudnienie:

1) pracownika w gabinetach politycznych: Prezesa Rady Ministrów, wiceprezesa Rady Ministrów, ministra oraz innego członka Rady Ministrów,

2) doradców lub osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe inne niż wymienione w pkt 1, pełniących funkcje doradców,

– następuje na podstawie umowy o pracę zawartej na czas pełnienia funkcji przez osobę zajmującą kierownicze stanowisko państwowe.

Przy tym ustawa wprost wskazuje, że do umów zawartych z tymi osobami nie stosuje się art. 251 k.p. Mamy zatem do czynienia z umowami, które nie podlegają limitom z mocy samej ustawy, bez stosowania przesłanki zatrudnienia na czas trwania kadencji z powyższego przepisu kodeksu pracy. Ta różnica powoduje, że np. nie musimy w treści umowy określać celu zawarcia umowy w zakresie, jaki wynika z art. 29 par. 11 k.p.

● Członkowie zarządu

Zatrudnienie nielimitowane będzie również dotyczyć w wielu przypadkach członków zarządów osób prawnych. Jest to o tyle istotne, że obecnie nie można już z nimi zawierać umów o pracę na czas wykonania określonej pracy. W przypadku gdy zasiadanie w zarządzie wiąże się z zawarciem umowy o pracę, pozostaje zatem w praktyce umowa na czas określony.

Artykuł 369 par. 1 ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.; dalej: k.s.h.) wskazuje, że okres sprawowania funkcji przez członka zarządu spółki akcyjnej nie może być dłuższy niż pięć lat (kadencja). Ponowne powołania tej samej osoby na członka zarządu są dopuszczalne na kadencje nie dłuższe niż pięć lat każda. Powołanie może nastąpić nie wcześniej niż na rok przed upływem bieżącej kadencji członka zarządu.

Zasadniczo zarząd spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest powoływany na rok bądź – jeżeli umowa spółki tak przewiduje – na okres dłuższy niż rok albo na czas nieokreślony. Nie ma przy tym ograniczenia czasowego dotyczącego długości kadencji wprowadzonej umową spółki.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 4 marca 2015 r. (sygn. akt IV CSK 340/14), w braku wyraźnej regulacji w umowie spółki z o.o., że członkowie zarządu są powołani na czas nieoznaczony, przy jednoczesnym braku wskazania, iż są oni powoływani na określoną tam kadencję (np. 3 lata), przepis art. 202 par. 1 k.s.h. wprowadza domniemanie, że kadencja członka zarządu trwa jeden rok. Oznacza to, że zarządcy muszą co roku poddać się weryfikacji wspólników. Wspólnicy niezadowoleni z pracy zarządu mogą nie odnowić mandatu członkom zarządu, których roczna kadencja się zakończyła.

W obu przypadkach – przy zastosowaniu umowy okresowej w konsekwencji powołania w skład zarządu – mamy do czynienia z umową, która nie podlega limitowaniu.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Gargas

Księgowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »