| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Czas pracy > Roczne okresy rozliczeniowe - wady i zalety

Roczne okresy rozliczeniowe - wady i zalety

Roczne okresy rozliczeniowe mają swoje wady i zalety. Wprowadzenie wydłużonych okresów rozliczeniowych musi być uzasadnione przyczynami obiektywnymi, technicznymi lub dotyczącymi organizacji pracy, a przy tym nie może naruszać zasad dotyczących ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Nie stosuje się ich do lekarzy i kierowców.

Warto pamiętać, że rozwiązanie stosunku pracy w trakcie okresu rozliczeniowego zawsze powoduje komplikacje w rozliczeniu czasu pracy z uwagi na konieczność odniesienia faktycznych godzin pracy danego pracownika do wymiaru obliczonego dla części okresu rozliczeniowego, w ramach której pozostawał on w zatrudnieniu. W efekcie obok niedopracowania wymiaru, które nie uzasadnia obniżenia wynagrodzenia określonego w stawce miesięcznej, przypadek taki może również doprowadzić do powstania nadgodzin. Co istotne, jeśli pracownik wykonywał zadania zgodnie z ustalonym rozkładem, nadgodziny te wyjdą w formie droższych przekroczeń przeciętnej normy tygodniowej.

Za 130 nadgodzin należy się też 100-proc. dodatek
Pracownik został zatrudniony 1 stycznia 2015 r., czyli w dniu, od którego pracodawca wprowadził roczny okres rozliczeniowy. Strony zawarły umowę na czas określony, z możliwością jej rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Skorzystał z tego podwładny, doprowadzając do zakończenia współpracy 28 lutego 2015 r. W dwóch pierwszych miesiącach okresu pracodawca zaplanował intensyfikację pracy, więc podwładny przepracował w styczniu 220, a w lutym 230 godzin. Odnosząc to do wymiaru określonego dla części okresu, podczas którego strony łączył stosunek pracy, należy uznać, że w jego ramach występuje 8 pełnych tygodni, 2 dni powszednie wystające poza pełne tygodnie oraz 2 święta przypadające w innym dniu niż niedziela (8 x 40 godz.) + (2 x 8 godz.) – (2 x 8 godz.). Łącznie daje to 320 godzin możliwych do zaplanowania w ramach wymiaru, więc pracownik przekroczył tę wartość o 130 godzin. Skoro była to praca zaplanowana w ramach rozkładu, nie ma mowy o przekroczeniu normy dobowej lub przedłużonego dobowego wymiaru czasu pracy. W efekcie za każdą z tych 130 nadgodzin podwładny ma roszczenie o wypłatę, obok normalnego wynagrodzenia w wysokości 100 proc. stawki godzinowej z jego płacy zasadniczej.

Stosowanie tak długich okresów rozliczeniowych jest zatem ryzykowne w branżach, gdzie występuje duża fluktuacja kadr, gdyż może spowodować wzrost kosztów wynagrodzenia za nadgodziny, a nie oszczędności.

Problem 4. Od kiedy najlepiej wprowadzić nowe zasady

Ustawodawca ustanowił dwie drogi, którymi pracodawcy mogą zmierzać do wprowadzania rocznego okresu rozliczeniowego. Pierwszą, mniej popularną, jest wprowadzenie odpowiednich postanowień do układu zbiorowego pracy. Druga to zawarcie porozumienia z zakładowymi organizacjami związkowymi, a w braku takiej możliwości – z organizacjami reprezentatywnymi w rozumieniu art. 241[25a] k.p. Firmy, w których nie działają związki zawodowe, zawierają omawiane porozumienie z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w przyjętym na potrzeby pracodawcy trybie (art. 150 par. 3 k.p.).

Dodatek za pracę w porze nocnej w okresie rozliczeniowym dłuższym niż 1 miesiąc

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

HR Tools

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »