Kategorie

Ubezpieczenia społeczne, Sądy pracy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
ZUS coraz częściej kwestionuje zatrudnianie na etat kobiet w ciąży, które wcześniej pracowały na umowy cywilno-prawne. Sprawa najczęściej kończy się w sądzie, którą jednak ZUS zazwyczaj przegrywa.
Rozpoznawaniem spraw z zakresu prawa pracy zajmują się odrębne jednostki organizacyjne sądów rejonowych i okręgowych. Co do zasady, pracownik wnoszący powództwo w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000 złotych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powyższe nie odnosi się jednak do pracodawcy, który wnosząc powództwo ma obowiązek uiszczenia kosztów sądowych na zasadach ogólnych.
Sąd ubezpieczeń społecznych jest związany decyzją ZUS, od której strona ani nie wniosła odwołania w sposób przewidziany w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, ani nie podważyła jej skuteczności w inny przewidziany przez prawo sposób. Zaniechanie złożenia odwołania od decyzji ZUS może mieć zatem bardzo niekorzystne skutki dla ubezpieczonego.
Terminowi „umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego” należy dla celów ubezpieczeń społecznych nadać znaczenie, które jest mu przypisane w przepisach prawa pracy. Orzekł tak Sąd Apelacyjny w Warszawie, rozstrzygając w interesującej sprawie zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych, zgodnie z pracowniczym schematem podlegania ubezpieczeniom społecznym, małżonki osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą.
Sąd przywrócił do pracy pracownika, któremu wypowiedziałem umowę o pracę. Czy po przywróceniu do pracy należy tego pracownika ponownie zgłosić do ubezpieczeń społecznych? Czy trzeba opłacić składki od wynagrodzenia za czas pozostawania tego pracownika bez pracy?
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych obowiązują szczególne zasady określające właściwość miejscową i rzeczową sądów, które ułatwiają ubezpieczonym dochodzenie swoich praw przed sądem.
Osoba prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium Polski i będąca równocześnie pracownikiem najemnym na terytorium innego państwa UE podlega, co do zasady, tylko ustawodawstwu innego państwa UE - czyli nie podlega polskim przepisom (wyrok Sądu Najwyższego z 23 sierpnia 2007 r., I UK 68/07).
Jedną z wad postępowań sądowych jest ich długotrwałość i przewlekłość. Ustawodawca, chcąc wyeliminować ten stan, stworzył pewne mechanizmy, które mają na celu przyspieszenie postępowania.