Nawiązanie stosunku pracy na podstawie mianowania

Czym jest mianowanie?

1. Nadanie komuś tytułu lub godności.
2. Powierzenie komuś stanowiska lub funkcji.

Mianowanie w prawie pracy

Sposób nawiązania pozaumownego stosun­ku pracy. Kodeks pracy odsyła w tym zakre­sie do pragmatyk służbowych, regulujących prawa i obowiązki poszczególnych grup zawo­dowych. Powierzenie na tej podstawie stano­wiska ma charakter pracowniczy (np. pracow­nicy urzędów państwowych, nauczyciele) bądź służbowy (np. funkcjonariusze Policji czy Straży Granicznej).

Redakcja poleca produkt: 100 pytań o wynagrodzenia w 2015 r. (PDF)

Podstawą mianowania jest akt administracyjny - mianowanie. Mianowanie następuje zazwyczaj na czas nieokreślony. Przyczyny rozwiązania stosunku pracy nawiązanego na tej podstawie również są odrębnie określane dla danej grupy zawodowej w pragmatykach służbowych. Do pra­cowników mianowanych nie mają zastosowania przepisy o wypowiedzeniu zmieniającym. Za większą z reguły gwarancję stałości zatrudnie­nia pracownicy mianowani mają szerszy zakres obowiązków i zwiększoną odpowiedzialność. Niektóre kategorie osób zatrudnionych na tej podstawie nie mają prawa do strajku czy wyra­żania swoich poglądów politycznych w pracy. Stosunek nawiązany na tej podstawie daje jednak większe uprawnienia i przywileje, np. prawo do dodatkowych urlopów czy korzystania z ochrony w czasie pełnienia służby. Pracowników mianowa­nych obowiązuje służbowa procedura załatwia­nia spraw i skarg związanych z ich stosunkiem pracy.

W razie naruszenia przez nich procedur i obowiązków podlegają jurysdykcji sądów lub komisji dyscyplinarnych w ramach dwuinstan­cyjnego postępowania.

Do rozstrzygania skarg na decyzje organów zwierzchnich dotyczących praw i obowiązków pracowników mianowanych (np. w sprawie mianowania, przeniesienia) właś­ciwe są sądy administracyjne.

W wynagrodzeniach

1. Służba cywilna - wynagrodzenie pracownika służby cywilnej składa się z wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego dla zajmowane­go stanowiska pracy, dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej oraz dodatku służby cywilnej z tytułu posiadanego stopnia służbo­wego. Członek korpusu służby cywilnej (pracow­nik lub urzędnik służby cywilnej) może także otrzymać dodatek zadaniowy za wykonywanie dodatkowych, powierzonych mu przez praco­dawcę zadań na okres wykonywania tych zadań. Ponadto przysługuje mu dodatkowe wynagro­dzenie roczne i nagroda jubileuszowa za wielo­letnią pracę.
2. Urzędnicy państwowi - przysługuje im wyna­grodzenie zależne od zajmowanego stanowi­ska, posiadanych kwalifikacji zawodowych, jakości oraz stażu pracy. Urzędnikowi pań­stwowemu przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w urzędach państwowych oraz nagrody jubileuszowe.
3. Nauczyciele - ich wynagrodzenie składa się z wynagrodzenia zasadniczego, dodatków (za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjne­go oraz za warunki pracy), wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz nagród i innych świadczeń wyni­kających ze stosunku pracy (z wyłączeniem świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i dodatków socjalnych). Wysokość wynagrodzenia zasadniczego nauczy­ciela jest uzależniona od stopnia awansu zawo­dowego, posiadanych kwalifikacji oraz wymia­ru zajęć obowiązkowych, a wysokość dodatków odpowiednio od okresu zatrudnienia, jakości świadczonej pracy i wykonywania dodatkowych zadań lub zajęć, powierzonego stanowiska lub sprawowanej funkcji oraz trudnych lub uciążli­wych warunków pracy.