Praktyka absolwencka – sposób na zdobycie umiejętności do wykonywania pracy. Jak sporządzić umowę o praktykę absolwencką (WZÓR)

• Cechy praktyki absolwenckiej
• Umowa o praktykę absolwencką
• Praktyka absolwencka odpłatna lub nieodpłatna
• Warunki odbywania praktyki absolwenckiej

Cechy praktyki absolwenckiej

Praktyka absolwencka ma na celu ułatwienie absolwentom uzyskiwania doświadczenia i nabywania umiejętności praktycznych niezbędnych do wykonywania pracy.

Na praktykę absolwencką może zostać przyjęta osoba, która ukończyła co najmniej gimnazjum lub 8-letnią szkołę podstawową i w dniu rozpoczęcia praktyk nie ma ukończonego 30. roku życia.

Podmiotem przyjmującym na praktykę może być:

• osoba fizyczna;
• osoba prawna;
• jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

Umowa o praktykę absolwencką

Praktykę absolwencką odbywa się na podstawie pisemnej umowy zawieranej pomiędzy praktykantem a podmiotem przyjmującym na praktykę. Umowa określa w szczególności:

• rodzaj pracy, w ramach której praktykant ma uzyskiwać doświadczenie i nabywać umiejętności praktyczne;
• okres odbywania praktyki;
• tygodniowy wymiar czasu pracy w ramach praktyki;
• wysokość świadczenia pieniężnego, jeżeli praktyka ma być odbywana odpłatnie.

Umowa nie może dotyczyć pracy szczególnie niebezpiecznej.

Umowa o praktykę absolwencką nie może być zawarta na okres dłuższy niż 3 miesiące. Możliwe jest zawarcie jednej lub kilku umów z tym samym podmiotem, ale pod warunkiem, że ich łączny okres nie przekracza 3 miesięcy.

Umowa może być rozwiązana na piśmie w każdym czasie, gdy praktyka odbywana jest nieodpłatnie. Jeśli praktyka jest odbywana odpłatnie, umowę można rozwiązać z zachowaniem 7-dniowego terminu wypowiedzenia.

Po zakończeniu umowy o praktykę absolwencką praktykant może wnioskować o wystawienie zaświadczenia o odbyciu praktyk. Podmiot przyjmujący powinien wtedy taki dokument sporządzić, określając w nim o rodzaj wykonywanej pracy i umiejętności nabyte w czasie odbywania praktyki, a następnie przekazać go praktykantowi.

Wzór umowy o praktykę absolwencką

Praktyka absolwencka odpłatna lub nieodpłatna

Praktyka może być odbywana odpłatnie lub nieodpłatnie.

Wysokość miesięcznego świadczenia pieniężnego nie może przekraczać 2-krotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. 

Oznacza to, że w okresie od stycznia do czerwca 2024 r. świadczenie pieniężne może maksymalnie wynieść 8484 zł miesięcznie, natomiast od lipca do grudnia tego roku może to być 8600 zł miesięcznie. Ustawa o praktykach absolwenckich nie określa natomiast najniższego świadczenia, jaki musi zapewnić podmiot przyjmujący.

Wynagrodzenie z tytułu umowy o praktykę absolwencką podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Osoby odbywające praktykę absolwencką nie podlegają natomiast ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu.

Warunki odbywania praktyki absolwenckiej

Podmiot przyjmujący na praktykę zapewnia praktykantowi, na zasadach dotyczących pracowników, bezpieczne i higieniczne warunki odbywania praktyki. Obowiązek ten obejmuje także – w zależności od rodzaju świadczeń i zagrożeń związanych z odbywaniem praktyki – odpowiednie środki ochrony indywidualnej.

Jednakże do praktyki nie mają zastosowania przepisy prawa pracy, z wyjątkiem:

• art. 18^3a–18^3e Kodeksu pracy (dalej: k.p.) - równe traktowanie w zatrudnieniu;
• art. 129 § 1 k.p. - normy czasu pracy – czyli 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy;
• art. 131 § 1 k.p. - tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym;
• art. 132 § 1 k.p. - prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdej dobie;
• art. 133 § 1 k.p. - w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego;
• art. 134 k.p. - prawo do przerw w pracy,
• art. 151⁷ k.p. – pora nocna.

Podstawa prawna:

• art. 1 - 7 ustawy z 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1244)