Zwolnienie od pracy osób niepełnosprawnych

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, pracownikom o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności przysługują dwa rodzaje zwolnień od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

Pierwszym z nich jest prawo do 21 dni zwolnienia w dni robocze w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, nie częściej niż raz w roku. W przypadku niniejszego zwolnienia nie zachodzą żadne wątpliwości co do długości uprawnienia.

Rekomendowany produkt: Jak ustalić wysokość stopy procentowej składki wypadkowej (PDF)

Drugim uprawnieniem jest zwolnienie od pracy określone w art. 20 ust. 1 pkt 2) ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z dnia 27 sierpnia 1997 roku które powinno być udzielane w celu wykonania badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, a także w celu uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy jest zwolnieniem skutkującym usprawiedliwioną nieobecnością pracownika w pracy w sytuacji, gdy czynności te nie mogły być wykonane poza godzinami pracy.

Podkreślić należy, iż nieobecność w takim przypadku może trwać cały dzień bądź kilka godzin. Co ważne ustawa nie określa szczegółowych zasad udzielania przez pracodawcę zwolnienia od pracy w celu wykonania zabiegów leczniczych lub usprawniających, z czego należało by wysnuć zarówno obowiązek jak i uprawnienie dla pracodawcy do uregulowania takich okoliczności.

Co istotne w przypadku przedmiotowego zwolnienia od pracy nie ma żadnych ograniczeń dotyczących maksymalnego, łącznego wymiaru liczby dni roboczych tego zwolnienia. Ustawodawca zastrzegł wyłącznie jeden warunek, że czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy.

Pamiętać należy, iż w przypadku omawianych zwolnień czas zwolnienia zależny jest od czasu trwania badania, zabiegu, itp. W tym należy uwzględnić czas niezbędny na dojazd. W związku z faktem zastrzeżenia możliwości skorzystania z tego zwolnienia wyłącznie w sytuacji gdy nie jest to możliwe poza godzinami pracy zasadnym jest żądanie od pracownika udokumentowania zarówno terminu nieobecności, jak i rzeczywistego niezbędnego okresu samej nieobecności gdyż nie jest wykluczone, że pracownik będzie mógł powrócić po spełnieniu celu zwolnienia jeszcze tego samego dnia do pracy.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.