Ewidencje niebędące częścią akt osobowych

Zgodnie rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika, pracodawca zakłada i prowadzi odrębnie dla każdego pracownika:
1) kartę ewidencji czasu pracy w zakresie obejmującym: pracę w poszczególnych dobach, w tym pracę w niedziele i święta, w porze nocnej, w godzinach nadliczbowych oraz w dni wolne od pracy wynikające z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, a także dyżury, urlopy, zwolnienia od pracy oraz inne usprawiedliwione i nieusprawiedliwione nieobecności w pracy; w stosunku do pracowników młodocianych pracodawca uwzględnia w ewidencji także czas ich pracy przy pracach wzbronionych młodocianym, których wykonywanie jest dozwolone w celu odbycia przez nich przygotowania zawodowego,
2) imienną kartę (listę) wypłacanego wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń związanych z pracą,
3) kartę ewidencyjną przydziału odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej, a także wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnej odzieży i obuwia oraz ich pranie i konserwację.

Polecamy: Akta osobowe pracownika

Do karty ewidencji czasu pracy pracownika dołącza się jego wnioski o udzielenie czasu wolnego od pracy w zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych.

W przeciwieństwie do akt osobowych pracownika, ustawodawca nie określił nośnika, na jakim winna być prowadzona i przechowywania wyżej opisana dokumentacja. W związku z tym nie ma przeciwwskazań, aby prowadzona była ona w postaci np. zapisu komputerowego.
Dodatkowo pracodawca może założyć i prowadzić inne rodzaje dokumentacji związanej z zatrudnieniem pracownika, konieczne lub wskazane ze względu na własne potrzeby. Dokumentację taką należy jednak prowadzić w sposób odrębny od dokumentacji wymaganej ustawowo.

Polecamy: O czym pracodawca musi powiadomić nowego pracownika na piśmie