Komu pracodawca powinien wypłacić wynagrodzenie?

Jeżeli pracownik – z różnych przyczyn – nie może odebrać osobiście swojego wynagrodzenia, które co miesiąc jest wypłacane do jego rąk, wynagrodzenie może zostać wówczas wypłacone osobie trzeciej. Osoba taka musi się legitymować pełnomocnictwem udzielonym w formie pisemnej, stwierdzającym, że jest ona umocowana przez tego pracownika do odebrania należnego mu wynagrodzenia. Jeżeli pracodawca wypłaci wynagrodzenie osobie trzeciej nieposiadającej pełnomocnictwa, wówczas pracownikowi będzie przysługiwało roszczenie wobec pracodawcy.

Rozporządzenie w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r. w Dzienniku Ustaw >>

Pracownik może zdecydować, komu może być wypłacane jego wynagrodzenie. Małżonek pracownika jest osobą, której w pierwszej kolejności pracodawca może je wypłacić. Wówczas pełnomocnictwo do dokonania tej czynności nie jest wymagane.

Aby współmałżonek mógł pobrać wynagrodzenie pracownika, muszą być spełnione łącznie 3 warunki:

• małżonkowie muszą pozostawać we wspólnym pożyciu (tj. nie może występować między nimi faktyczna separacja ani tym bardziej separacja orzeczona sądownie),
• pracownik nie sprzeciwił się wypłacie wynagrodzenia do rąk współmałżonka,
• pracownik nie może odebrać wynagrodzenia z powodu przemijającej przeszkody.

Jeżeli pracownik małżonek lub rodzic, na którym ciążą obowiązki alimentacyjne (tzn. związane z zaspokajaniem potrzeb życiowych własnej rodziny), nie wywiązuje się z nich, wówczas sąd na wniosek strony może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające małżonkowi pracownikowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka.

Dodatkowe wynagrodzenie roczne >>

Aby współmałżonek mógł wystąpić do sądu z wnioskiem o wydanie nakazu, muszą zostać spełnione 2 warunki:

• małżonek nie przyczynia się do zaspokajania potrzeb rodzinnych lub czyni to w sposób niewystarczający,
• małżonkowie muszą razem mieszkać i prowadzić wspólne gospodarstwo domowe, tzn. muszą pozostawać we wspólnym pożyciu.

Nakaz sądowy utrzymuje swoją moc także po ustaniu małżeństwa, jednak na wniosek każdego z małżonków może być uchylony.