Termin wykorzystania urlopu wypoczynkowego

Pracownik powinien w sposób przyjęty u danego pracodawcy złożyć w odpowiednim terminie wniosek o udzielenie urlopu ze wskazaniem proponowanego terminu urlopu, lecz pracodawca nie jest tym wnioskiem związany i ustala plan urlopów w zasadzie samodzielnie. Powinien on jednak w miarę możliwości brać pod uwagę wnioski pracowników z jednej strony i potrzeby zakładu pracy z drugiej.

Polecamy: Urlopy na żądanie

Pracodawca nie ma już obowiązku konsultować planu urlopu z organizacją z związkową. Co więcej, jeżeli wyrazi ona zgodę lub jeśli w zakładzie nie działa organizacja związkowa, pracodawca nie ma obowiązku sporządzania planu urlopów, lecz ustala termin urlopu wypoczynkowego z pracownikiem w drodze porozumienia.

Pracownik może wykorzystać urlop w zaproponowanym przez siebie terminie dopiero wtedy, gdy termin ten został zaakceptowany przez pracodawcę w drodze ustalenia planu urlopów lub na podstawie zawartego między nimi porozumienia. Samo zatem złożenie wniosku nie upoważnia pracownika do wykorzystania urlopu. Jego nieobecność w pracy w takim przypadku może być uznana za naruszenie obowiązków pracowniczych i może być podstawą wypowiedzenia umowy o pracę.

W planie urlopów nie uwzględnia się urlopu, o którym mowa w art. 167(1) kodeksu pracy (urlop udzielony pracownikowi przymusowo w okresie wypowiedzenia) oraz urlopu w wysokości 4 dni w roku kalendarzowym, udzielanego na żądanie pracownika, zgodnie z art. 167(2) kodeksu pracy.

Niezależnie od powyższego, w Kodeksie pracy zawarta jest regulacja, że urlop za dany rok kalendarzowy należy wykorzystać najpóźniej do końca pierwszego kwartału przyszłego roku, czyli do 30 marca. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby pracodawca wyraził zgodę na późniejsze wykorzystanie takiego urlopu, np. w okresie wakacyjnym. Jeżeli natomiast pracownik chce taki urlop wykorzystać do końca pierwszego kwartału, to pracodawca nie może mu odmówić.

Przeczytaj także: Pracowniku wykorzystaj swój urlop