Termin - obowiązki kadrowego

• Termin
• W prawie pracy
• W wynagrodzeniach
• W podatkach dochodowych
• W ubezpieczeniach

Termin

Definicja podstawowa

Czas przeznaczony na wykonanie jakiegoś zada­nia; też: konkretna data, kiedy ma coś nastąpić.

Polecamy serwis: Kodeks pracy

W prawie pracy

Niektóre prawa i obowiązki pracownicze powinny być zrealizowane w ściśle określonym terminie. Do najważniejszych terminów należą:

• nawiązanie stosunku pracy - dzień rozpoczęcia pracy określony w umowie, a jeśli tego nie okre­ślono, dzień zawarcia umowy o pracę,
• przekazanie informacji o warunkach zatrudnie­nia - do 7 dni od dnia zawarcia umowy o pracę,
• wejście w życie regulaminu pracy - 2 tygodnie od dnia podania go do wiadomości pracowników,
• obowiązek wykorzystania zaległego urlopu wypoczynkowego - do 30 września następne­go roku, przypadającego po roku, w którym pra­cownik nabył prawo do tego urlopu,
• wniosek o udzielenie urlopu wychowawczego

- najpóźniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem urlopu wychowawczego,

• przerwanie urlopu wychowawczego - w każdym czasie (za zgodą pracodawcy) lub najpóźniej na 30 dni przed terminem powrotu do pracy,
• odwołanie do sądu pracy od wypowiedzenia

- w ciągu 7 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia,

• złożenie pozwu kwestionującego zwolnienie dyscyplinarne lub wygaśnięcie stosunku pracy

- w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiado­mienia o zwolnieniu,

• wydanie świadectwa pracy - niezwłocznie, ale nie później niż w ciągu 7 dni od dnia, w którym przypada termin na wydanie świadectwa pracy (nie dotyczy to umów terminowych, w przypadku których wydaje się świadectwo w dniu upływu 24 miesięcy od zawarcia pierwszej z tych umów),
• wystąpienie o sprostowanie świadectwa pracy do pracodawcy - w ciągu 7 dni od dnia otrzy­mania świadectwa pracy,
• wystąpienie o sprostowanie świadectwa pracy do sądu pracy - w ciągu 7 dni od dnia zawia­domienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy przez pracodawcę.

W wynagrodzeniach

Wypłaty wynagrodzenia za pracę zakład pracy musi dokonywać co najmniej raz w miesiącu, w stałym i ustalonym z góry terminie. Oznacza to, że dzień wypłaty powinien być określony w spo­sób konkretny, a nie przez wskazanie maksymal­nej daty, do której wypłata zostanie zrealizowana, np. do 10. dnia miesiąca. Termin wypłaty wynagro­dzenia ustala się na dzień nie późniejszy niż jeden z pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalen­darzowego (po miesiącu, za który wynagrodzenie przysługuje). Termin ten powinien zawierać regu­lamin pracy lub inny akt zakładowy (jeżeli u pra­codawcy nie obowiązuje regulamin pracy) albo informacja o warunkach zatrudnienia. Jeżeli usta­lony dzień wypłaty wynagrodzenia za pracę jest dniem wolnym od pracy, wynagrodzenie wypła­ca się w dniu poprzedzającym. Składniki wyna­grodzenia za pracę, przysługujące pracowniko­wi za okresy dłuższe niż jeden miesiąc, wypłaca się z dołu, w terminach określonych w przepisach prawa pracy (np. nagrodę jubileuszową - w termi­nie spełnienia warunków niezbędnych do jej uzy­skania).

Obowiązek wypłacenia wynagrodzenia może być spełniony w inny sposób niż do rąk pracownika, jeżeli tak stanowi układ zbiorowy pracy lub pra­cownik uprzednio wyrazi na to zgodę na piśmie. W przypadku gdy wynagrodzenie jest wpłacane na konto pracownika, za dzień spełnienia tego obowiązku nie przyjmuje się momentu dokona­nia przelewu przez pracodawcę, lecz datę wpływu pieniędzy na konto.

Przepisy określające termin wypłaty wynagro­dzeń mają bezwzględnie obowiązujący charakter. W przypadku nieterminowej wypłaty pracodawca musi liczyć się z tym, że pracownicy z tytułu opóź­nienia mogą żądać odsetek. Niewypłacanie wynagrodzenia w terminie stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika, za które grozi grzywna od 1 tys. zł do 30 tys. zł.

W podatkach dochodowych

W sprawach podatkowych obowiązują następujące zasady obliczania terminów (art. 12 o.p.):

• jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego termi­nu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło to zdarzenie; upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu,
• terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu,
• terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi termi­nu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca,
• terminy określone w latach kończą się z upły­wem tego dnia w ostatnim roku, który odpowia­da początkowemu dniowi terminu, a gdyby takie­go dnia w ostatnim roku nie było - w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień,
• jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

• wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru,
• nadane w polskiej placówce pocztowej opera­tora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocz­towego albo złożone w polskim urzędzie kon­sularnym,
• złożone przez żołnierza lub członka załogi stat­ku morskiego w dowództwie jednostki wojsko­wej lub kapitanowi statku,
• złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego,
• złożone przez osobę aresztowaną w administra­cji aresztu śledczego.

W ubezpieczeniach

Płatnicy składek mają obowiązek wywiązywania się z obowiązków w ustawowo określonych terminach (np. obowiązek składania za dany miesiąc dekla­racji rozliczeniowej i raportów imiennych w termi­nie do 5. lub do 10. albo do 15. dnia następnego miesiąca).

Jeśli ostatni dzień terminu przypada na dzień usta­wowo wolny od pracy lub święto, a także - zgodnie z uchwałą NSA z 15 czerwca 2011 r. (I OPS 1/11) - w sobotę, wówczas termin wykonania określonego obowiązku przesuwa się na pierwszy dzień roboczy przypadający po dniach wolnych. Termin opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne również przesuwa się na najbliższy dzień roboczy, gdy termin ten przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub święto albo na sobotę. Płatnik, który nie wywiązuje się z obowiązków w usta­wowo określonych terminach, może zostać ukarany karą grzywny w wysokości do 5 tys. zł (np. w razie przesyłania dokumentów rozliczeniowych lub opła­cania składek po terminie). Może też zostać prze­ciwko niemu wszczęte postępowanie egzekucyjne.

Zobacz również: Państwowa Inspekcja Pracy - uprawnienia i zadania