| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę w administracji publicznej

Przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę w administracji publicznej

Przejście zakładu pracy na nowy podmiot zostało szeroko omówione, czy to na płaszczyźnie judykatury, czy też na płaszczyźnie teoretycznej. Niemniej jednak, znamienita część wszelkich wypowiedzi w tym temacie tyczy się przejęcia zakładu pracy w obszarze podmiotów gospodarczych funkcjonujących w obrocie gospodarczym, ale należącym do sektora prywatnego. W tym stanie rzeczy wartym pochylenia się jest problem przejścia zakładu pracy pomiędzy podmiotami administracji publicznej, gdyż problematyka ta wymaga pogłębionej refleksji w kontekście zakwalifikowania ewentualnych zmian w strukturach takich podmiotów w aspekcie zaistnienia przejęcia zakładu pracy czy też jego części lub braku takiego stanu.

Powyższy problem również został dostrzeżony przez polską judykaturę i tak w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014, II PK 130/13, Legalis wyraźnie wskazano, że w razie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę między organami publicznymi jednostki niemającej charakteru jednostki gospodarczej większe znaczenie przy ocenie, czy po przejściu jednostka ta zachowała tożsamość, ma przejście zadań, jakkolwiek również w takim wypadku samo przejście zadań, bez przejęcia większości pracowników, którzy zasadniczo konstytuują jednostkę wykonującą prerogatywy władzy publicznej, nie jest wystarczające do stwierdzenia przejścia zakładu lub części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 k.p. W przywołanym orzeczeniu miała miejsce sytuacja, gdzie przejmowanie na podstawie przepisów rangi ustawy zadań o charakterze publicznoprawnym łączyło się z przejmowaniem wykonujących je pracowników na podstawie i w trybie powszechnych zasad określonych w art. 231 k.p., gdyż doszło do sytuacji, gdzie jeden podmiot administracji utracił swoje zadania, które ustawą przekazano do innego, co też pociągało za sobą konieczność przejęcia wykwalifikowanej kadry, jako tej, która zapewnia możliwość realizacji tych zadań.

Dla podsumowania tego problemu warto przywołać z uzasadnienia uchwały Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 28 marca 2013 r. III PZP 1/13, Legalis trafne i słuszne twierdzenie, że wyklucza się stosowanie art. 231 k.p. do tych sytuacji, gdy z ustaleń faktycznych jednoznacznie wynika, że podmiot publiczny przejęty na podstawie aktu prawnego zadania i kompetencje będzie realizował wyłącznie przez własne wyspecjalizowane zasoby kadrowe, modyfikując (poszerzając) zakres obowiązków zatrudnionych przez siebie urzędników, bez konieczności zatrudniania pracowników innego podmiotu publicznego, którego zadania przejął, a więc gdy celem przeprowadzanej reorganizacji jest w istocie ograniczenie zatrudnienia w danej sferze publicznej. Przy takim założeniu, samo przejęcie zadań (kompetencji) od likwidowanej (znoszonej) jednostki organizacyjnej administracji publicznej przez inną jednostkę nie musi oznaczać przejęcia także pracowników wykonujących dotychczas te zadania w likwidowanej jednostce, jeżeli własne zasoby kadrowe jednostki przejmującej zadania są wystarczające do ich sprawnego i efektywnego wykonywania, bez uszczerbku dla ochrony praw i interesów obywateli. Taka reorganizacja administracji publicznej, której skutkiem jest ograniczenie zadań tej administracji, musi wiązać się ze zmniejszeniem zatrudnienia w sferze publicznej (ograniczeniem liczby pracowników), co oznacza w konsekwencji jedynie przejęcie samych zadań bez konieczności przejęcia pracowników wykonujących dotychczas te zadania.

Polecamy serwis: Obowiązki pracownika i pracodawcy

Powyższe rozważania wskazują na istotne znaczenie, więc substratu osobowego przy ocenie czy doszło do przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę w odniesieniu do podmiotów administracji publicznej. W związku z tym, zasadnym jest dokonanie stwierdzenia, że samo przejęcie zadań nie będzie stanowiło podstawy do zastosowania skutków z art. 231 k.p., gdyż pociągać musi ono bezwzględnie za sobą jeszcze dodatkowo przejęcie przede wszystkim zasobów kadrowych, czy też w mniejszej ilości przypadków zasobów materialnych. Jest to o tyle słuszna koncepcja, choćby mając na względzie twierdzenia profesora Janusza Borkowskiego, który wskazywał wprost na znaczenie substratu osobowego, twierdząc, że administracja to zespół ludzi tworzący pewną całość, mający wspólny cel działania, dysponujący uprawnieniami władczymi i zwiadowczymi oraz środkami rzeczowymi. Co za tym idzie, widać wyraźnie, że na problematykę przejęcia zakładu pracy w sferze publicznej koniecznym jest szersze spojrzenie, z uwzględnieniem przesłanki funkcjonalnej takiego podmiotu, w aspekcie interesu publicznego.

W przypadku zaś pracodawców prowadzących działalność gospodarczą, działających w sferze prywatnej przejście elementów majątkowych ma częstokroć zasadnicze znaczenie przy ocenie zaistnienia skutków transferu, co potwierdza chociażby wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 1994 r., sygn. I PRN 4/94, Legalis. Odróżnia to, więc wyraźnie takich pracodawców od pracodawców funkcjonujących w sferze publicznej.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Jan Majczyk

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »