Świadczenia chorobowe dla pracownika za czas pobytu w szpitalu

Za czas choroby przepisy prawa pracy przewidują wypłatę wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego, których wysokość uzależniona jest nie tylko od zarobków pracownika, ale także od uregulowań wewnątrzzakładowych oraz od tego, czy w okresie niezdolności do pracy pracownik przebywa w szpitalu. W razie gdy pracownik zostanie skierowany do szpitala w okresie pobierania zasiłku chorobowego, jego podstawa wymiaru co do zasady jest ograniczona do 70%, jednak w niektórych przypadkach będzie ona wynosiła 80% lub 100%. Inaczej przedstawia się sprawa wynagrodzenia chorobowego.

Wynagrodzenie chorobowe

Wynagrodzenie chorobowe, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, jest wypłacane przez pracodawców przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy spowodowanej chorobą lub odosobnieniem pracownika w związku z chorobą zakaźną. Jednak w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50. rok życia, wynagrodzenie chorobowe wypłaca się przez pierwsze 14 dni niezdolności do pracy. Wypłata wynagrodzenia przez krótszy 14-dniowy okres dotyczy niezdolności do pracy przypadającej po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50. rok życia.

Kiedy można zwolnić pracownika z powodu choroby >>

Przykład

W styczniu 2011 r. Janina P. ukończyła 50 lat. W okresie od 15 kwietnia do 30 czerwca przebywała na zwolnieniu lekarskim. Wynagrodzenie chorobowe przysługiwało jej za pierwsze 33 dni, a zasiłek chorobowy od 34. dnia. Dopiero w 2012 r. w razie choroby pracownicy pracodawca będzie wypłacał wynagrodzenie chorobowe tylko przez 14 dni.

Zasadniczo wynagrodzenie chorobowe wypłaca się w wysokości 80% wynagrodzenia, chyba że przepisy wewnątrzzakładowe przewidują za czas niezdolności wyższe wynagrodzenie, np. 90% lub 100%.

Pełne wynagrodzenie za czas choroby otrzymają pracownicy, którzy ulegli wypadkowi w drodze do pracy lub z pracy, kobiety chorujące w czasie ciąży oraz pracownicy poddający się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.

W powyższych sytuacjach hospitalizacja pracownika, w okresie gdy ma on prawo do wynagrodzenia chorobowego, nie będzie powodowała zmniejszenia tego wynagrodzenia tak jak w przypadku zasiłku chorobowego.

Przykład

W przepisach wewnątrzzakładowych przewidziano wypłatę wynagrodzenia chorobowego w wysokości 100% podstawy wymiaru przez okres 33 dni dla wszystkich pracowników, bez względu na wiek. Kazimierz J. (54 lata) zachorował 5 lutego, natomiast 10 lutego został skierowany do szpitala, w którym przebywał do 31 marca. Od 1 kwietnia do 30 kwietnia otrzymał dalsze zwolnienie poszpitalne, ale w tym czasie już przebywał w domu. Za okres od 5 lutego do 9 marca (33 dni) pracownikowi należy wypłacić wynagrodzenie w wysokości 100% podstawy wymiaru, a od 10 marca do 31 marca zasiłek chorobowy w wysokości 70% podstawy wymiaru. Natomiast za okres niezdolności do pracy od 1 kwietnia do 30 kwietnia pracownikowi będzie przysługiwał zasiłek chorobowy w wysokości 80% podstawy wymiaru.

---

Zasiłek chorobowy

Kwota zasiłku jest jednak zróżnicowana w zależności od wieku pracownika. Od 1 stycznia 2011 r. w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50 lat i mają prawo do 14-dniowego wynagrodzenia, zasiłek chorobowy za czas pobytu w szpitalu w okresie od 15. do 33. dnia niezdolności do pracy wynosi 80% podstawy wymiaru. Od 34. dnia niezdolności do pracy za czas pobytu w szpitalu zasiłek chorobowy dla wszystkich pracowników ustalony został w wysokości 70% podstawy wymiaru.

Przykład

Andrzej J. (56 lat) uległ wypadkowi komunikacyjnemu 4 maja, w tym dniu także trafił do szpitala, w którym przebywał do 31 lipca. Pracownik ten chorował już w marcu 2011 r. przez 12 dni, za które otrzymał wynagrodzenie. A zatem za okres od 4 do 5 maja pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe w wysokości 80% podstawy wymiaru, a od 6 maja ma on już prawo do zasiłku chorobowego, który do 24 maja będzie wypłacany w wysokości 80% podstawy wymiaru (tj. od 15. do 33. dnia niezdolności do pracy). Natomiast od 25 maja zasiłek będzie przysługiwał w wysokości 70% podstawy wymiaru.

Pracownik zachowuje prawo do zasiłku chorobowego w wysokości 100% podstawy wymiaru za czas pobytu w szpitalu, jeżeli niezdolność do pracy:

• przypada w okresie ciąży,
• powstała na skutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów,
• powstała na skutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy,
• powstała na skutek wypadku przy pracy.

W przypadku gdy pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego w wysokości 100% wymiaru, to także za okres pobytu w szpitalu będzie miał prawo do 100% podstawy wymiaru tego zasiłku.

Przerwanie urlopu wypoczynkowego w razie choroby pracownika >>

Przykład

Pracownik uległ wypadkowi w drodze do pracy 14 czerwca, w tym też dniu trafił do szpitala, w którym przebywał do 31 lipca. Była to jego pierwsza niezdolność do pracy w tym roku. Pracownik za pierwsze 33 dni nieobecności otrzyma wynagrodzenie chorobowe w wysokości 100% podstawy wymiaru, a od 34. dnia należy mu wypłacać zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu również w wysokości 100% podstawy wymiaru.

Zasady obliczania zasiłku

Aby obliczyć zasiłek za czas pobytu w szpitalu, należy:

• najpierw ustalić wynagrodzenie pracownika za okres 12 miesięcy według zasad określonych w ustawie z 25 czerwca 1999 r.,
• tak ustalone wynagrodzenie pomniejszyć o składki na ubezpieczenia społeczne, które finansowane są przez pracownika,
• ustalić podstawę wymiaru, czyli przeciętne miesięczne wynagrodzenie (wynagrodzenie pomniejszone o kwotę składek na ubezpieczenia społeczne należy podzielić przez liczbę uwzględnianych w wyliczeniach miesięcy),
• następnie z podstawy wymiaru wyliczyć odpowiedni procent (70%, 80% lub 100%),
• dalej wyliczyć stawkę wynagrodzenia lub zasiłku za 1 dzień choroby, dzieląc pomniejszoną o odpowiedni procent podstawę wymiaru przez 30 dni,
• na końcu zaś ustalić kwotę wynagrodzenia lub zasiłku, mnożąc stawkę dzienną przez liczbę dni niezdolności do pracy.

Podstawa prawna:

• art. 92 Kodeksu pracy,
• art. 11 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.),
• art. 9 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (DzU z 2009 r. nr 167, poz. 1322 ze zm.).