Umowy cywilnoprawne podlegające ubezpieczeniu społecznemu

Co to są umowy cywilnoprawne?

Umowa cywilnoprawna to porozumienie stron, w którym jeden podmiot powierza drugiemu wykonanie pewnej pracy, oznaczonego dzieła, określonych czynności. W odróżnieniu od umowy o pracę, która podlega systematyce Kodeksu pracy, umowy cywilnoprawne regulowane są przez prawo cywilne. O ile w stosunkach pracy strony mają dość ograniczone pole do kształtowania wzajemnych praw i obowiązków, to w przypadku umów cywilnoprawnych zakres ten jest bardzo szeroki. Reguluje to przede wszystkim zasada swobody umów. W myśl w art. 353¹ Kodeksu cywilnego, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Chcesz otrzymywać więcej aktualnych informacji? Zapisz się na newsletter

Które umowy podlegają ubezpieczeniu społecznemu?

Według ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu oraz ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wykonują pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej lub innej umowy o świadczeniu usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Ubezpieczenie chorobowe jest natomiast dobrowolne – aby do niego przystąpić, zainteresowany musi złożyć odpowiedni wniosek.

Rekomendowany produkt: Rewolucja w umowach zlecenie

Cechy charakterystyczne umowy zlecenia, umowy agencyjnej, kontraktu menedżerskiego i umowy o świadczeniu usług

Przez umowę zlecenie zleceniobiorca zobowiązuje się do wykonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Co do zasady zlecenie należy wykonywać osobiście. Przyjmujący zlecenie obowiązany jest zachować należytą staranność przy wykonywaniu powierzonej czynności, co odróżnia umowę zlecenia od umowy o dzieło, w której wykonawca dzieła zobligowany jest do osiągnięcia z góry umówionego rezultatu.

W umowie agencyjnej przyjmujący zlecenie, czyli agent, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa zobowiązuje się do stałego pośredniczenia przy zawieraniu umów z klientami na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania umów w jego imieniu. Co istotne, działalność agencyjna musi mieć charakter stały – przy jednorazowej czynności zawartej dla klienta nie możemy mówić o wyczerpaniu znamion umowy agencyjnej. Agent pobiera wynagrodzenie za efekty swego działania w formie prowizji (jeżeli inny sposób wynagrodzenia nie został określony przez strony w umowie).

Kontrakt menedżerski jest tak zwaną umową nienazwaną. Umowy nienazwane to taki rodzaj czynności prawnych, których istota nie jest na tyle zbliżona do innych umów nazwanych w prawie cywilnym, aby móc ją zakwalifikować do jednej z nich. Menedżerowie mogą być zatem zatrudnieni zarówno na podstawie umowy o pracę, jak i w ramach stosunku cywilnoprawnego. Zgodnie z art. 750 Kodeksu cywilnego do kontraktu menedżerskiego jako stosunku cywilnoprawnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Menedżerowie najczęściej zarządzają przedsiębiorstwem na bazie umowy o świadczenia usług. Umowę o świadczenie usług stosuje się w sytuacji, gdy przedmiotem wykonania usługi jest dokonanie pewnych czynności faktycznych. Sposób wykonania tej umowy regulują przepisy o umowie zleceniu, które stosuje się odpowiednio do umowy o świadczenie usług w takim zakresie, w jakim nie jest ona uregulowana przez inne normy. Kontrakt menedżerski jest umową starannego działania – menedżer nie jest zobowiązany do osiągnięcia konkretnego rezultatu, a do zachowania należytej staranności. Do jego obowiązków należy zarządzanie konkretną jednostką organizacyjną.

Forum Kadry