Choroba podczas urlopu

RADA
W analizowanej sytuacji racja leży po stronie pracodawcy. Problemem może być tylko charakter choroby i możność usprawiedliwienia nieobecności.

UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 52 § 1 pkt 1 k.p., zwolnienie dyscyplinarne jest możliwe m.in. w razie ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Nie może jednak nastąpić po upływie miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okolicznościach uzasadniających rozwiązanie umowy.

Z kolei przepisy dotyczące urlopu statuują zasadę, że część urlopu niewykorzystaną z powodu choroby pracodawca jest obowiązany udzielić w terminie późniejszym. Nie oznacza to jednak w żadnym razie samowoli pracownika - zawsze musi on poinformować szefa o przyczynie absencji.

Pracownik powinien zatem po urlopie stawić się w firmie i uzgodnić z szefem, co z tą niewykorzystaną częścią urlopu zrobić. W analizowanej sytuacji absencja była nieusprawiedliwiona, co może stanowić ciężkie naruszenie obowiązków. Wszystko zależy jednak od realiów konkretnego wypadku - a mianowicie od konsekwencji nieobecności dla firmy. Można jednak pokusić się o wysnucie generalnej zasady, że brak usprawiedliwienia nieobecności pozwala na poważne rozważenie zwolnienia dyscyplinarnego.

Co do trybu usprawiedliwiania, to zgodnie z prawem w razie zaistnienia przyczyn uniemożliwiających stawienie się do pracy, pracownik jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić pracodawcę o przyczynie nieobecności i przewidywanym okresie jej trwania, nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności.

Jeżeli przepisy obowiązujące w firmie nie określają sposobu zawiadomienia - pracownik dokonuje go osobiście lub przez inną osobę telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności albo pocztą (za datę zawiadomienia uważa się wtedy datę stempla).

Przekroczenie terminu może być usprawiedliwione szczególnymi okolicznościami, zwłaszcza obłożną chorobą połączoną z brakiem lub nieobecnością domowników albo innym zdarzeniem losowym.