Dodatek za rozłąkę

Dodatek za rozłąkę jest ściśle związany z przeniesieniem (oddelegowaniem) pracownika poza miejscowość, w której mieszka. Należy zaznaczyć, że przeniesienia służbowego, wskazanego w branżowych przepisach szczególnych innych od Kodeksu pracy, nie należy mylić z przeniesieniem w ramach stosunku pracy (tzw. czasowe oddelegowanie – art. 42 § 4 k.p.).

Wyższe minimalne wynagrodzenie za pracę >>

Kilka grup pracowników ma prawo do dodatku za rozłąkę, należą do nich:

• żołnierze zawodowi,
• funkcjonariusze Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego,
• policjanci,
• sędziowie Sądu Najwyższego,
• urzędnicy państwowi (w tym nauczyciele).

Nie oznacza to jednak, że pozostałym pracownikom spoza sfery budżetowej, którym dodatku takiego nie gwarantują przepisy ww. ustaw, nie można przyznać dodatku za rozłąkę. W takim przypadku jego przyznanie będzie zależało wyłącznie od woli pracodawcy. Prawo do dodatku za rozłąkę powinno być uregulowane w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie wynagrodzeń, a w przypadku gdy pracodawca nie jest zobowiązany do utworzenia regulaminu wynagrodzeń – w umowie o pracę.

Wzrost przeciętnego wynagrodzenia brutto >>

Do końca 2010 r. ze zwolnienia z podatku (na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) korzystały jedynie dodatki za rozłąkę wypłacane w przypadku, gdy pracodawca oddelegował pracownika czasowo. Natomiast dodatek za rozłąkę dla pracownika przeniesionego na stałe do pracy w innej miejscowości był już przychodem ze stosunku pracy. Od 1 stycznia 2011 r. określone w powyższym przepisie zwolnienie obejmuje pracowników, którym dodatek za rozłąkę przysługuje na podstawie odrębnych ustaw, przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub układów zbiorowych pracy i niezależnie od tego, czy pracownik został przeniesiony czasowo czy na stałe. Ponadto w 2011 r. zwolnienie przysługuje nadal do wysokości diet za czas podróży służbowej na obszarze kraju, czyli obecnie w wysokości 23 zł.