Odprawa emerytalno-rentowa art. 92(1)

Osoba, która spełnia warunki do przyznania jej praw do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy ma prawo do odprawy od swojego pracodawcy, jeśli odejdzie na emeryturę. Odprawa emerytalno-rentowa jest świadczeniem jednorazowym. Wypłacona jest w dniu rozwiązania stosunku pracy.

Prawo do odprawy nie jest uzależnione od sposobu rozwiązania umowy o pracę. Nie zależy też od charakteru umowy, czy była to umowa na czas określony, czy na czas nieokreślony. Nie ma znaczenia czas trwania umowy terminowej.

Zobacz: Wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy (art. 92)

Odprawa emerytalno-rentowa przysługuje każdemu pracownikowi. Nie ma znaczenia na czy pracownik był zatrudniony na podstawie umowy o pracę, mianowania, powołania, wyboru, czy też spółdzielczej umowy o pracę. Jeśli pracodawca uchyla się od obowiązku wypłaty odprawy, naraża się na karę grzywny.

Wysokość odprawy emerytalno-rentowej równa jest miesięcznemu wynagrodzeniu pracownika. Podana kwota stanowi kwotę gwarantowaną. Obowiązek wypłaty odprawy w wyższej wysokości mogą wprowadzić obowiązujący u danego pracodawcy układ zbiorowy pracy lub regulamin wynagradzania. Dla niektórych grup zawodowych przepisy szczególne mogą wprowadzić wyższe odprawy.

Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa. Pracownikowi przysługuje jedna odprawa podczas trwania całej kariery zawodowej. Jednak w przypadku kiedy pracownik jest zatrudniony u więcej niż jednego pracodawcy, przysługuje mu odprawa u każdego z nich. Dzieje się tak bowiem prawo do odprawy emerytalnej przysługuje pracownikowi z tytułu każdego stosunku pracy. Pracownik nie otrzyma odprawy emerytalnej, kiedy zostaje rozwiązany stosunek pracy ponownie z emerytem, który już wcześniej otrzymał odprawę emerytalną.

Zobacz serwis: Zatrudnienie

Odprawa emerytalno - rentowa podlega ochronie przed potrąceniami.

Podstawa prawna: Art. 92¹ Kodeksu pracy