Równe traktowanie w zatrudnieniu (art. 11(2))

Ta wyrażona w Kodeksie pracy zasada zakłada, że pracownicy mają równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków. Dotyczy to w szczególności równego traktowania mężczyzn i kobiet w zatrudnieniu. Jest ona konkretyzacją wyrażonej w Konstytucji RP zasady równości wszystkich wobec prawa, w myśl której mężczyzna i kobieta w Polsce mają równe prawa m.in. w życiu społecznym i gospodarczym, w szczególności mają oni równe prawo do zatrudnienia i awansowania, do jednakowego wynagrodzenia za pracę jednakowej wartości, do zajmowania stanowisk i pełnienia funkcji takiego samego rodzaju.
Zasada ta nakłada obowiązek zagwarantowania pracownikom równych praw z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków. Tym samym będzie miała przede wszystkim zastosowanie u tego samego pracodawcy lub w tym samym zakładzie pracy, a także do postanowień układów zbiorowych pracy czy innych porozumień zbiorowych obejmujących określoną grupę pracowników.

Zobacz: Obowiązek szanowania godności pracownika (art. 11(1))

Zasada równego traktowania kobiet i mężczyzn wyrażona w drugiej części zdania powinna mieć zastosowanie powszechne, nie tylko w odniesieniu do konkretnego pracodawcy czy zakładu pracy.

Należy pamiętać, że z zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu nie łamią zapisy dotyczące szczególnej pozycji w pracy kobiet w ciąży, ich ochrony przed zatrudnieniem w warunkach szkodliwych, czy ochrony przed zwolnieniem. Wynika to ze specjalnej roli kobiety, jaką pełni ona w życiu społecznym.

Zobacz serwis: Wypowiedzenie

Podstawa prawna: Art. 11(2) Kodeksu pracy.