Czy osobie zatrudnionej na zastępstwo przysługuje świadczenie urlopowe

Od 1 grudnia 2017 r. zatrudniam osobę na zastępstwo pracownicy przebywającej na świadczeniu rehabilitacyjnym. Pracownik ją zastępujący zgodnie z planem urlopów chciałby wykorzystać urlop wypoczynkowy w lutym 2018 r. Moi pracownicy otrzymują świadczenia urlopowe. Czy będę musiał wypłacić mu takie świadczenie – pyta Czytelnik z Radomia.

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy również ma prawo do świadczenia urlopowego na takich samych zasadach jak inni pracownicy, czyli pod warunkiem, że jego urlop obejmie 14 kolejnych dni kalendarzowych.

Jeżeli wypłaca Pan świadczenia urlopowe na zasadach określonych w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, ma Pan obowiązek wypłacić świadczenie urlopowe każdemu pracownikowi, którego urlop obejmie 14 kolejnych dni kalendarzowych.

Polecamy: Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń

W sytuacji opisanej w pytaniu udzielenie pracownikowi urlopu, które prowadziłoby do uniknięcia konieczności wypłaty świadczenia urlopowego, mogłoby być uznane za dyskryminację ze względu na rodzaj zawartej umowy o pracę. Świadczenie urlopowe będzie również przysługiwać zastępowanej pracownicy, jeśli po powrocie do pracy wykorzysta urlop w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych.

Przypomnijmy, że umowa na zastępstwo jest umową o pracę zawartą na czas określony w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, a zatrudniona w ten sposób osoba jest pracownikiem. Przysługują jej zatem takie same uprawnienia jak innym pracownikom. Oznacza to, że osobę tę obejmują postanowienia regulaminu wynagradzania lub układu zbiorowego pracy, przewidujące m.in. wypłatę świadczeń urlopowych.

Podstawa prawna:

• art. 2, art. 18^3a, art. 25, art. 25¹ § 4 pkt 1, art. 162 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 1666; ost. zm. Dz.U. z 2018 r. poz. 4),

• art. 3 ust. 3 i 5 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 2191; ost. zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 2371).