Rekompensata za dyżur

Tak, działanie pracodawcy jest zgodne z prawem. Pozostawanie przez pracownika w gotowości do świadczenia pracy w godzinach pracy i w zakładzie pracy nie jest dyżurem, a normalnym czasem pracy. Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy (art. 128 k.p.). Taki „dyżur w godzinach pracy” jest więc czasem pracy, za który przysługuje wynagrodzenie. Nie jest w tym wypadku konieczne faktyczne wykonywanie pracy, wystarczy, jeśli pracownik jest gotowy do jej podjęcia na polecenie pracodawcy w miejscu do tego wyznaczonym.

Dyżurem w rozumieniu Kodeksu pracy jest natomiast pozostawanie przez pracownika w gotowości do wykonywania pracy wynikającej z umowy o pracę w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę (art. 151⁵ k.p.). Czasu dyżuru nie wlicza się do czasu pracy, jeżeli pracownik nie wykonywał wówczas pracy, a wynagrodzenie za dyżur przysługuje tylko, jeżeli brak jest możliwości udzielenia w zamian czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym długości dyżuru.

Udzielając pracownikowi w zamian za dyżur czasu wolnego od pracy w tym samym wymiarze, pracodawca postępuje zgodnie z prawem, chyba że w czasie dyżuru pracownik rzeczywiście świadczył pracę - wówczas przysługuje wynagrodzenie.

Należy zaznaczyć, że czas pełnienia dyżuru nie może naruszać prawa pracownika do 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku na dobę oraz że czas wolny w zamian za czas dyżuru ani wynagrodzenie za dyżur nie przysługują pracownikom zarządzającym w imieniu pracodawcy zakładem pracy.