REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Co robić, by grupowo rozwiązać problem?

Kinga Markert

REKLAMA

PROBLEMDyrektor personalny zorganizował warsztaty dla całego naszego działu. Mieliśmy przygotować nową strategię personalną. Zmarnowaliśmy dwa dni: nie byliśmy w stanie niczego sensownego wypracować i skończyło się tak jak zawsze - przełożony przedstawił swoją propozycję. Jak możemy nauczyć się grupowo rozwiązywać problemy?

ODPOWIEDŹ

Autopromocja

Dzięki pracy grupy można wypracować wiele decyzji i skutecznie rozwiązać najbardziej złożone problemy. Równocześnie są sytuacje, w których najlepiej poradzi sobie jedna osoba. Stąd na początku ważne jest rozważenie, kiedy grupowo, a kiedy indywidualnie. Nie ma sensu powoływać grupy, gdy problem ma jedno rozwiązanie lub priorytetem jest szybkość decyzji. Praca grupowa może być lepsza, gdy nie ma prostej odpowiedzi, a optymalne rozwiązanie wynika z doświadczeń różnych osób. Stosuje się ją też w sytuacji, gdy powodzenie wdrożenia rozwiązania zależy od akceptacji wielu osób. Zaangażowanie interesariuszy w znalezienie rozwiązania ułatwi powodzenie implementacji.

Siła grupy

Sukces pracy grupowej wynika z potencjału poszczególnych osób połączonego z dobrze moderowanym procesem, który prowadzi do zaangażowania i współpracy. Uczestnicy stymulują się wzajemnie, co skutkuje większą liczbą pomysłów oraz głębszą dociekliwością w analizie i ocenie. Zaletą pracy grupowej jest też możliwość połączenia logiki podejścia analitycznego z twórczym myśleniem. W procesie grupowym można wykorzystać najlepsze cechy obu tych stylów: fakty zbierane są na podstawie danych, a nie opinii, a generowanie wielu pomysłów wymusza rozpatrywanie zagadnień z rozmaitych punktów widzenia i prowadzi do niestandardowych rozwiązań. Na grupę czekają też pułapki. Łatwo może wpaść w sidła syndromu grupowego myślenia, polegającego na tym, że uczestnicy popełniają poważne błędy w wyniku dążenia do spójności i jednomyślności. Zamiast starannie rozważać „za” i „przeciw” decyzji i rozpatrywać alternatywne możliwości, grupa może dążyć za wszelką cenę do wypracowania wspólnego poglądu. Objawami grupowego myślenia są między innymi: odrzucanie wszelkich opinii i danych sprzecznych z poglądem większości, indywidualna autocenzura poglądów, które odbiegają od zdania dominującego, złudzenie bezpieczeństwa i moralności grupowych decyzji, prowadzące do skrajnego ryzyka i działań nieetycznych. „Jak mogliśmy być tacy głupi?” - powiedział John F. Kennedy po analizie procesu podejmowania decyzji podjętych przez jego gabinet, który doprowadził do przegranej w Zatoce Świń.

Ważną kwestią przy powoływaniu grupy roboczej jest wyjaśnienie jej roli w podjęciu końcowej decyzji. W większości przypadków grupa doprowadza do przedstawienia rekomendacji, a decyzję podejmuje kierownictwo (przełożony, zarząd, rada nadzorcza itp.). Jeśli natomiast zespół ma siłę decyzyjną, na początku warto ustalić, jak ostateczny wybór będzie podejmowany - poprzez konsensus, ograniczony konsensus, większość głosów czy lidera?

Kolejnym czynnikiem powodzenia jest dobór członków grupy. Obok zapewnienia adekwatnego składu zespołu do omawianego zagadnienia, ważna jest też liczebność. Za optymalną uważa się sześciu, siedmiu członków (nie mniej niż czterech i nie więcej niż 10 osób). Jeśli sytuacja wymaga zaangażowania większej liczby osób, należy umożliwić im przekazanie swojej opinii, ale bez angażowania wszystkich w cały proces. Innym rozwiązaniem jest stworzenie zespołów zadaniowych, które badają poszczególne aspekty zagadnienia. Ich liderzy mogą wchodzić w skład właściwej grupy decyzyjnej.

Dalszy ciąg materiału pod wideo

Etapy pracy grupowej

Najefektywniejsze są grupy problemowe, którym powierzono odpowiedzialność za cały proces rozwiązania problemu - od jego analizy po poprowadzenie wdrożenia. Pierwszym etapem pracy powinno zawsze być dobre zdefiniowanie problemu. Grupa musi wiedzieć, dokąd zmierza, inaczej nie będzie wiedziała, czy tam dotarła. Typowym problemem na tym etapie jest odmienne postrzeganie przez członków grupy tego, co ma być rozwiązane. Innym błędem jest formułowanie problemów w sposób zawierający ukryte rozwiązania: „potrzebujemy większego budżetu” lub „musimy udoskonalić nasz system komputerowy”, jak również zbyt ogólnikowe sformułowanie problemu: „mamy kiepską komunikację w firmie”, „należy poprawić standardy zarządzania”. Istnieją techniki pomagające w dobrym zdefiniowaniu problemu (np. „brzytwa Ockhama”). Gdy jest to już zrobione, należy przejść do analizy. Etap ten polega na zebraniu i interpretowaniu danych umożliwiających określenie rzeczywistych powodów występowania problemów. Dzięki temu zalecenia grupy zostaną opracowane na podstawie faktów, a nie opinii. Można tu znów skorzystać ze sprawdzonych metod analizowania problemów, przykładowo z wykresu rybiego szkieletu, schematu sześciowyrazowego oraz ze sposobów zbierania i analizowania danych: arkuszy kontrolnych, wykresów Pareta, histogramów itp. Następnym krokiem pracy grupy jest wyszukiwanie rozwiązań. Na tym etapie potrzebne są narzędzia oraz metody, które pobudzają do myślenia zarówno analitycznego, jak i twórczego. Jeśli grupy chcą skutecznie rozwiązywać problemy i uzyskiwać poparcie swoich rekomendacji, muszą w swojej pracy opierać się na faktach, a nie na opiniach. Aby było to możliwe, zadaniem grupy jest analiza kosztów i korzyści z wypracowanych rozwiązań. Ta część procesu rozwiązywania problemów jest zasadniczym warunkiem osiągnięcia powodzenia. Świetne rozwiązanie może zostać odrzucone, jeśli grupa nie przedstawi skutków rozwiązania dla firmy w kategoriach korzyści. Stąd też ważny jest następny krok - przekonanie odpowiednich osób do swoich rozwiązań. Najczęstszym sposobem przedstawiania swoich pomysłów jest prezentacja dla decydentów. Sukces jej zależy, po pierwsze, od dobrego przejścia przez wszystkie poprzednie etapy, czyli rozpoznanie problemu, analizę, zebranie danych itd. Po drugie, ważne jest dobre przygotowanie argumentów i opracowanie formy wystąpienia zapewniającego skuteczność w przekonaniu słuchaczy. Jeśli uda się doprowadzić do zastosowania rozwiązania rekomendowanego przez grupę, ostatnim etapem jej pracy powinno być monitorowanie przebiegu wdrożenia, ocena i ewentualne modyfikacje.

Twarda ręka prowadzącego

Grupy bywają nieefektywne mimo wiedzy eksperckiej posiadanej przez swoich członków. Problemy, na jakie natrafia większość zespołów, wynikają z małej wiedzy uczestników na temat procesów grupowych. Jeśli praca poprowadzona jest nieprofesjonalnie, pojawiają się konflikty, walka o władzę, wzajemne pretensje lub dyskusje odbiegają od tematu, tracony jest czas, a cel nieosiągnięty. Doświadczony moderator proponuje techniki optymalne w danej sytuacji. Wie na przykład, kiedy warto, a kiedy nie, zastosować często nadużywaną i źle prowadzoną technikę burzy mózgów. Pilnuje także, aby nie zadziałał, opisany wcześniej, syndrom „grupowego myślenia”. Dba o porządek i tempo spotkania. Pobudza grupę do kreatywności i pilnuje, aby każda osoba mogła odegrać rolę w procesie. Aby móc dobrze pełnić swoją funkcję, prowadzący powinien zostać wyłączony z merytorycznego udziału w procesie, tzn. nie zajmować stanowiska dotyczącego przedmiotu pracy grupowej.

Kinga Markert

Autorka jest mediatorem, moderatorem i trenerem. Prowadzi firmę Markert Mediacje, oferującą usługi związane z rozwiązywaniem sytuacji kryzysowych i konfliktowych. Wiele lat pracowała w wewnętrznym dziale HR.

Kontakt:

kinga.markert@mediacje.biz

Autopromocja

REKLAMA

Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie - zapraszamy do subskrybcji naszego newslettera
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Pokaż:

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code

    © Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

    Uprawnienia rodzicielskie
    certificate
    Jak zdobyć Certyfikat:
    • Czytaj artykuły
    • Rozwiązuj testy
    • Zdobądź certyfikat
    1/10
    Ile tygodni urlopu macierzyńskiego można maksymalnie wykorzystać jeszcze przed porodem?
    nie ma takiej możliwości
    3
    6
    9 - tylko jeśli pracodawca wyrazi na to zgodę
    Następne
    Kadry
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail
    Szkolenia policjantów i skoszarowanie: ważny komunikat MSWiA

    Szkolenia w systemie skoszarowanym w Policji mogą odbywać jedynie osoby realizujące w Policji powszechny obowiązek obrony, albo funkcjonariusze odbywający szkolenie/doskonalenie zawodowe w nadzwyczajnych okolicznościach jak np. w stanie klęski żywiołowej. Wynika z tego, że policjanci odbywający szkolenie/doskonalenie zawodowe w zwykłych okolicznościach nie mogą być szkoleni w systemie skoszarowanym. Jak być powinno? Komenda Główna Policji zadeklarowała szczegółową analizę postanowień aktów wewnętrznych obowiązujących w poszczególnych jednostkach szkoleniowych. Szykują się kontrole!

    Zatrudnianie cudzoziemców. Zezwolenie na pracę ma aż sześć typów: A, B, C, D, E, S. Który wybrać?

    Zezwolenie na pracę to dokument legalizujący pracę w Polsce cudzoziemca, który nie jest zwolniony z obowiązku posiadania zezwolenia. Polskie przepisy przewidują zezwolenia sześciu typów. Rodzaj zezwolenia na pracę, który musi posiadać cudzoziemiec zależy od tego, przez jaki okres zamierza pracować w Polsce, jaki charakter ma mieć jego praca, oraz – czy będzie pracował dla podmiotu polskiego, czy zagranicznego.

    Postępowanie karne o umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe w zawodach medycznych

    Postępowanie karne o umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe w zawodach medycznych - to zagadnienie okazało się problematyczne, na etapie ubiegania się o wykonywanie zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej czy dentysty. W związku z tym Minister Zdrowia Izabela Leszczyna rozważy propozycję zmiany legislacyjnej w zakresie składanego oświadczenia co do prowadzonego postępowania karnego przeciwko osobom mającym wykonywać zawód medyczny. Być może dojdzie do zmiany w sprawie procedury otrzymywania przez lekarzy, lekarzy dentystów oraz pielęgniarki i położne uprawnień do wykonywania tych zawodów.

    Szukasz dobrej pracy? Pamiętaj o liście motywacyjnym. Musi być profesjonalnie przygotowany!

    List motywacyjny to dokument, w którym składająca go osoba wyjaśnia, z jakich powodów ubiega się np. o zatrudnienie. Chociaż złożenie listu motywacyjnego nie zawsze jest wymagane przez potencjalnego pracodawcę, to warto mu pokazać, że składającemu naprawdę zależy na podjęciu zatrudnienia.

    REKLAMA

    Pracownicy naukowi dostaną podwyżki o 30%. Profesor zarobi co najmniej 9370 zł miesięcznie, profesor uczelni – 7777,10 zł, adiunkt – 6840,10 zł, inny nauczyciel akademicki – 4685 zł [Wyrównanie od 1 stycznia 2024 r.]

    Wynagrodzenia pracowników naukowych pójdą w górę. Minister nauki Dariusz Wieczorek podpisał rozporządzenie, dzięki któremu podwyżki otrzymają pracownicy naukowi zatrudnieni na uczelniach publicznych oraz w Polskiej Akademii Nauk. Wynagrodzenie zasadnicze profesora wzrośnie z 7210 zł do 9370 zł. Naukowcy dostaną podwyżki z wyrównaniem od 1 stycznia 2024 r.

    Urząd do spraw kombatantów ma nowego szefa. Został nim Lech Parell

    Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ma nowego szefa. Po odwołaniu Jana Józefa Kasprzyka premier Donald Tusk powołał na to stanowisko Lecha Parella. Akt powołania wręczyła mu minister rodziny, pracy i polityki społecznej.

    Asystencja osobista. Ustawa wyczekiwana przez osoby z niepełnosprawnościami

    W Polsce jest ponad 3 mln osób z niepełnosprawnościami, które mają prawne potwierdzenie niepełnosprawności. Poziom zatrudnienia tych osób odbiega od innych państw europejskich. Brakuje też dla nich i ich rodzin systemowego wsparcia w środowisku lokalnym. Z tego względu tak bardzo wyczekiwane jest wprowadzenie ustawy o asystencji osobistej.

    Ruchomy czas pracy – rozkład czasu pracy wygodny dla pracodawcy i pracownika

    Rozkład czasu pracy może przewidywać różne godziny rozpoczynania pracy w dniach, które zgodnie z tym rozkładem są dla pracowników dniami pracy. Dzięki wprowadzeniu ruchomego czasu pracy pracownicy mogą – przy zachowaniu 8-godzinnej normy dobowej – rozpoczynać i kończyć pracę o różnych porach w poszczególnych dniach.

    REKLAMA

    Zakwaterowanie dla pracowników delegowanych do pracy za granicę bez podatku – wyrok NSA

    Zapewnienie pracownikowi delegowanemu, zwłaszcza na krótki czas, nieodpłatnego zakwaterowania i pokrycia kosztów podróży nie powoduje powstania po jego stronie przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych – wyrok NSA z 1 sierpnia 2023 r. (II FSK 270/21).

    Jak pracodawca może zareagować na przyprowadzanie przez pracownika dziecka do pracy

    Pracownica zatrudniona w sklepie kolejny raz przyprowadziła do pracy 5-letniego syna. Tłumaczyła to tym, że syn ma katar i nie mógł iść do przedszkola, a pracownica nie ma już urlopu na żądanie. W sklepie 5-latek siedzi sam na zapleczu, kiedy pracownica pracuje, co budzi nasze duże obawy o bezpieczeństwo takiego rozwiązania. Ponadto pracownica nie skupia się w pełni na pracy, tylko co chwilę oddala się ze stanowiska pracy na zaplecze, żeby sprawdzić, co z dzieckiem. Co możemy zrobić w tej sytuacji? Czy możemy ukarać ją upomnieniem lub naganą albo zwolnić, żeby w jej miejsce zatrudnić w pełni efektywnego pracownika? Czy możemy wprowadzić w regulaminie pracy regulację zakazującą przychodzenia do pracy z dzieckiem?

    REKLAMA