| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Przedłużenie umowy o pracę do dnia porodu - zasady, wzór pisma

Przedłużenie umowy o pracę do dnia porodu - zasady, wzór pisma

Do przedłużenia umowy terminowej do dnia porodu dochodzi automatycznie - z mocy prawa. Dobrą praktyką jest jednak przedstawienie informacji o przedłużeniu umowy terminowej do dnia porodu. Poniżej wzór takiej informacji.

Upływ 3. miesiąca ciąży

Przepis regulujący zagadnienie przedłużenia umowy na czas określony do dnia porodu nie odnosi się do kluczowej kwestii, jaką jest sposób liczenia trzeciego miesiąca ciąży. Lukę tę wypełniło orzecznictwo sądowe. Sąd Najwyższy w wyroku z 5 grudnia 2012 r. (I PK 33/02, OSNP 2004/12/204) wskazał, że: Upływ trzeciego miesiąca ciąży oblicza się w równej miary miesiącach księżycowych (28 dni). Oznacza to, że jeden miesiąc odpowiada czterem tygodniom. Obowiązek przedłużenia umowy do dnia porodu następuje zatem po upływie 12 tygodni ciąży.

Pracodawca przedłuża umowę na czas określony do dnia porodu wraz z upływem 12 tygodnia ciąży.

Pracownica zatrudniona jest do 30 czerwca 2017 r. na podstawie umowy na czas określony zawartej 1 marca 2017 r. Pracownica przedstawiła 29 czerwca 2017 r. zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że jest w 13 tygodniu ciąży. Umowa zostanie przedłużona do dnia porodu.

Co do zasady stan ciąży powinien być stwierdzony orzeczeniem lekarskim. W przeciwnym razie nie ma możliwości zarówno wykazania, że pracownica faktycznie jest w ciąży, jak również ustalenia stanu jej zaawansowania. Przepisy nie przewidują wyjątku w kwestii przedstawienia zaświadczenia lekarskiego - obowiązek ten dotyczy zarówno pracownicy w początkowym okresie ciąży, jak i w czasie, gdy ciąża jest widoczna.

Przedłużenie umowy a limity umów

Okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech (art. 251 § 1 k.p.). Ponadto, jeżeli okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony jest dłuższy niż okres 33 miesięcy lub jeżeli liczba zawartych umów jest większa niż trzy - wówczas uważa się, że pracownik, odpowiednio od dnia następującego po upływie okresu 33 miesięcy lub od dnia zawarcia czwartej umowy o pracę na czas określony, jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony (art. 251 § 3 k.p.).

Powyższe regulacje do niedawna budziły wątpliwości w zakresie ich relacji z przepisem przedłużającym umowę terminową pracownicy w ciąży do dnia porodu. Pojawiało się pytanie - co w przypadku gdy ciężarna pracownica ma planowany poród przypadający po 33 miesiącach trwania zatrudnienia na podstawie umów na czas określony - czy w takim przypadku umowa terminowa w związku z jej przedłużeniem ulegnie przekształceniu w umowę na czas nieokreślony?

Powyższe wątpliwości ostatecznie rozwiązała nowelizacja Kodeksu pracy obowiązująca od 1 czerwca 2017 r. Wprowadziła ona do Kodeksu pracy jednoznacznie brzmiący przepis (art. 251 § 41 k.p.) z którego wynika, że art. 251 § 1 i 3 k.p. nie mają zastosowania w przypadku przedłużenia umowy o pracę do dnia porodu zgodnie z art. 177 § 3 k.p. Oznacza to, że w przypadku, gdy w związku z przedłużeniem umowy na czas określony do dnia porodu nastąpi przekroczenie limitu 33 miesięcy terminowego zatrudnienia na podstawie tego rodzaju umowy lub pracodawca zawrze więcej niż 3 takie umowy, to przekształcenie umowy terminowej w umowę na czas nieokreślony nie będzie miało miejsca.

Obowiązek wydania świadectwa pracy

W przypadku gdy umowa na czas określony uległa przedłużeniu, ostatnim dniem zatrudnienia jest dzień porodu. Pracodawca ma wówczas obowiązek sporządzenia i wydania świadectwa pracy. W jego treści nie ma potrzeby wykazywać, że umowa terminowa, która zgodnie z pierwotnymi założeniami miała rozwiązać się wcześniej, uległa rozwiązaniu w terminie późniejszym w związku z jej przedłużeniem. Jako podstawę prawną ustania umowy wskazuje się art. 30 § 1 pkt 4 w związku z art. 177 § 3 k.p.

Pracownice tymczasowe

Od 1 czerwca 2017 r. wprowadzone zostały zmiany w zakresie zasad zatrudniania pracowników tymczasowych. Uchylony został przepis, według którego do umowy o pracę zawartej z pracownicą tymczasową nie stosuje się przedłużania umowy terminowej do dnia porodu. Zatem od 1 czerwca 2017 r. przedłużenie umowy do dnia porodu dotyczy również pracownicy tymczasowej mającej łączny co najmniej 2-miesięczny okres skierowania do wykonywania pracy tymczasowej przez daną agencję pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę. Ten co najmniej 2-miesięczny okres powinien obejmować:

  • okres lub okresy skierowania do wykonywania pracy tymczasowej przypadające w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy, poprzedzającym zawarcie umowy o pracę, która miałaby być przedłużona do dnia porodu, lub
  • okres przypadający od dnia zawarcia umowy o pracę z agencją pracy tymczasowej do dnia, w którym pracownica tymczasowa osiągnęła łączny, co najmniej 2-miesięczny okres skierowania do wykonywania pracy tymczasowej.

Agencja pracy tymczasowej zawarła 1 czerwca 2017 r. umowę o pracę z pracownicą na okres 3 miesięcy. Zatrudniona osoba nie świadczyła wcześniej pracy tymczasowej. W treści umowy wskazano okres wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika od 1 czerwca 2017 r. do 31 sierpnia 2017 r. Załóżmy, że 7 sierpnia 2017 r. pracownica przedstawiła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że jest w 10 tygodniu ciąży. W związku z faktem, że pracownica tymczasowa 1 sierpnia 2017 r. osiągnęła łączny okres skierowania do wykonywania pracy tymczasowej wynoszący 2 miesiące, umowa ulegnie przedłużeniu do dnia porodu (przed 31 sierpnia, który jest ustalony jako ostatni dzień umowy, upłynie trzeci miesiąc ciąży).

Przy ustalaniu łącznego co najmniej 2-miesięcznego okresu skierowania do wykonywania pracy tymczasowej uwzględnia się okres takiego skierowania przypadający od 1 czerwca 2017 r.

Podstawa prawna:

- art. 251, art. 177 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (j.t. Dz.U z 2016 r. poz. 1666; ost. zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 962),

- art. 13 ust. 3 i 3a ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 360; ost. zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 962),

- art. 10 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2017 r. poz. 962),

- załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 3 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią (Dz.U. z 2017 r. poz. 796).

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCJA W EMERYTURACH

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Małgorzata Kowalska

Adwokat w RYKOWSKI & GNIEWKOWSKI KANCELARIA ADWOKATÓW I RADCÓW PRAWNYCH. Specjalistka z zakresu prawa rodzinnego i spadkowego. W kancelarii odpowiada za prawną analizę sytuacji rodzinnych i opiekuńczych klientów i przygotowanie oraz realizowanie przyjętej taktyki procesowej. Z sukcesem zakończyła kilkaset spraw rodzinnych i spadkowych, których liczba stale wzrasta.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK