Nowelizacja przepisów o wysokości świadczeń związanych z niezdolnością do pracy

Obecnie osoby zatrudnione, które ukończyły 50 lat, otrzymują zasiłek chorobowy od 15 dnia niezdolności do pracy, natomiast osoby, które nie ukończyły 50 roku życia otrzymują zasiłek chorobowy od 34 dnia niezdolności do pracy.

W razie pobytu w szpitalu istotne znaczenie ma fakt, czy pracownik pobiera wynagrodzenie za czas choroby, czy zasiłek chorobowy. Za okres pobytu w szpitalu przysługuje pracownikowi miesięczny zasiłek chorobowy stanowiący 70 proc. podstawy wymiaru zasiłku, natomiast w przypadku pobierania wynagrodzenia za czas choroby pracownik otrzymuje 80 proc. wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy z powodu choroby - bez względu na to, czy przebywa w szpitalu czy nie.

Minister zdrowia zapowiada zmiany w systemie zdrowotnym >>

Propozycja zmian ma na celu usunięcie różnic w wysokości wypłacanych świadczeń związanych z niezdolnością do pracy. Chodzi o to, aby wszyscy pracownicy w okresie pobytu w szpitalu dostawali jednakowe procentowo świadczenia.

Nowelizacji ustawy o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa powinna zatem polegać na zwiększeniu wymiaru zasiłków chorobowych przysługujących pracownikom powyżej 50 roku życia z 70 proc. do 80 proc. w okresie od 15 do 33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. Takie procentowe zrównanie wysokości świadczeń doprowadziłoby do sytuacji, w której pracownicy mający taką samą podstawę wymiaru zasiłku (identyczne składniki wynagrodzenia), otrzymywaliby takie same świadczenia – bez względu na to, czy jest im wypłacane wynagrodzenie za czas choroby, czy zasiłek chorobowy.

tk