Koszty zakwaterowania zleceniobiorcy

RADA
Zwolnienie od podatku dotyczące zakwaterowania, określone w art. 21 ust. 1 pkt 19 lit. a i b updof, nie obejmuje osób niebędących pracownikami jednostki - np. osób współpracujących z jednostką na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym zleceniobiorców.

UZASADNIENIE
Zwolnienie to dotyczy tylko i wyłącznie pracowników jednostki. Natomiast wydatki ponoszone przez pracodawcę na zakwaterowanie pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów jednostki w wysokości faktycznie poniesionej.

Wolna od podatku jest, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 19 lit. a i b updof (z zastrzeżeniem art. 21 ust. 14 updof), wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników w:
- hotelach pracowniczych - bez ograniczeń kwotowych,
- kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Zwolnienie to obejmuje tylko tych pracowników, których miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a pracownicy ci nie korzystają z podwyższonych z tego tytułu kosztów uzyskania przychodów, określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 updof (art. 21 ust. 14 updof). Pracownicze podwyższone zryczałtowane koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy i pokrewnych przysługują tylko tym pracownikom, którzy są zatrudnieni w zakładzie lub zakładach pracy położonych poza miejscowością ich zamieszkania i nie otrzymują dodatku za rozłąkę.

Należy podkreślić, że zwolnienie od podatku, określone w art. 21 ust. 1 pkt 19 updof, ma zastosowanie tylko wtedy, gdy pracownicy są zakwaterowani w miejscach określonego rodzaju - albo w hotelu pracowniczym, albo w kwaterze prywatnej wynajmowanej na cele zbiorowego zakwaterowania.

Przepisy podatkowe nie wyjaśniają pojęć „hotel pracowniczy” i „kwatera prywatna wynajmowana na cele zbiorowego zakwaterowania”. W znaczeniu potocznym:
- za hotel pracowniczy należy uznać taki budynek mieszkalny, w którym znajdują się lokale mieszkalne przeznaczone dla pracowników, zaś lokalami tymi pracodawca może rozporządzać na rzecz swoich pracowników; nie ma znaczenia, do kogo należy budynek, w którym hotel jest prowadzony, ani to, kto ten hotel faktycznie prowadzi,
- pojęcie „kwater prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania” obejmuje kwatery prywatne będące zarówno całymi mieszkaniami, jak i pomieszczeniami; wynajmowanie takich kwater na cele „zbiorowego zakwaterowania” oznacza, że kwatera prywatna powinna być przez pracodawcę przeznaczona do wykorzystywania w tym samym czasie przez więcej niż jednego pracownika.

O tym, czy jest to hotel pracowniczy, decyduje przeznaczenie przez pracodawcę posiadanych budynków lub lokali na potrzeby zakwaterowania własnych pracowników. Przy kwaterach prywatnych rozstrzyga kryterium tytułu prawnego przysługującego osobie, która dysponuje lokalami przeznaczonymi na zbiorowe zakwaterowanie. Sformułowanie „kwatera prywatna” dotyczy lokalu, który należy do innego podmiotu niż pracodawca.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów (art. 15 ust. 1 updop).

Wydatki ponoszone przez pracodawcę na zakwaterowanie pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów jednostki w takiej wysokości, w jakiej zostały faktycznie poniesione i nie podlegają ograniczeniu do kwoty określonej w art. 21 ust. 1 pkt 19 lit. b updof (tj. do 500 zł miesięcznie na jednego pracownika).


Podstawa prawna:
- ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176; ost.zm. Dz.U. z 2007 r. Nr 99, poz. 658),
- ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. Nr 251, poz. 1847)