Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy

Leszek K. był zatrudniony w Urzędzie Miasta B., skąd 15 grudnia 2005 r. został zwolniony. Rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło bez zachowania okresu wypowiedzenia, w trybie dyscyplinarnym, tj. na podstawie art. 52 Kodeksu pracy.

Po zwolnieniu nie podejmował pracy. W okresie od 27 grudnia 2005 r. do 26 czerwca 2006 r. korzystał z zasiłku chorobowego, później - do grudnia 2006 r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne. Bez pracy pozostawał do połowy marca 2007 r., kiedy to - wskutek orzeczenia sądowego (wcześniej złożył bowiem stosowny pozew) - został przywrócony do pracy. Po przywróceniu do pracy Urząd Miasta B. wypłacił Leszkowi K. wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Pracodawca wypłacił jednak wyłącznie wynagrodzenie za okres od 16 do 26 grudnia 2005 r. (łącznie za 6 dni roboczych), tj. za okres pozostawania bez pracy przed okresem niezdolności do pracy i pobieraniem zasiłku chorobowego. Leszek K. zażądał jednak wypłaty za cały okres pozostawania bez pracy, czyli również za okres od końca grudnia 2006 r. do marca 2007 r. Ponieważ pracodawca odmówił spełnienia żądania, skierował sprawę do sądu.