Koszty podróży zwróci pracodawca

Powód pracował od kwietnia 2001 r. jako przedstawiciel handlowy. Do jego obowiązków należały osobiste kontakty z klientami, do których dojeżdżał własnym samochodem. Z tytułu tych podróży przyznano mu ryczałt w wysokości 1,5 tys. zł miesięcznie.

Kwota ryczałtu nie pokrywała rzeczywistych kosztów podróży, gdyż miesięcznie powód przejeżdżał ponad pięć tysięcy kilometrów. Dlatego też wniósł o zasądzenie 76 tys. zł - tytułem zwrotu kosztów używania własnego samochodu do celów służbowych. Sąd I instancji częściowo uwzględnił to żądanie i zasądził 52 tys. zł, gdyż taką kwotę wyliczył powołany w sprawie biegły. Wskazał, że to do obowiązków pracodawcy należy ponoszenie wszelkich kosztów związanych z pracą - i obowiązek ten nie może być przerzucony na pracownika. Sąd II instancji podzielił to stanowisko, oddalając apelację. Uznał, że charakter zatrudnienia powoda wiązał się z wykonywaniem jej poza określonym w umowie miejscem pracy. Dlatego też, można byłoby przyjąć, że handlowiec wykonywał podróże służbowe. Jednakże powód nie dochodził należności z tytułu podróży służbowych, a wyłącznie zwrotu kosztów używania prywatnego pojazdu do celów służbowych. Wyjazdy powoda wynikały bowiem z pełnionych obowiązków. Wyrok ten został zaskarżony przez stronę pozwaną, która argumentowała, iż powód nie odbywał podróży służbowych. Dlatego błędne było zastosowanie przepisów dotyczących podróży i wyliczenie na ich podstawie kwoty należnej powodowi. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną. Wskazał, że sąd II instancji nie zastosował przepisów o podróżach służbowych, a jedynie wyraził przypuszczenie, że wyjazdy powoda do klientów mogły być uznane za podróże służbowe, a co za tym idzie przysługiwałyby mu diety oraz zwrot kosztów przejazdów, noclegów i innych udokumentowanych wydatków (art. 3 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, Dz.U. nr 151, poz. 1720). Powód dochodził zwrotu wydatków poniesionych na używanie prywatnego samochodu do celów służbowych - a roszczenie to zostało ocenione przez pryzmat przepisów rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. nr 27, poz. 271). Zgodnie zaś z tymi przepisami koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca, według stawek za 1 kilometr przebiegu, ustalonych kwotowo dla każdego typu pojazdu i corocznie waloryzowanych. Opinia biegłego została wykonana w oparciu o te stawki i wyliczona przez niego kwota należy się powodowi. Maria Sankowska