REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.
Porada Infor.pl

Czy na podstawie orzeczenia o częściowej niezdolności do pracy można uznać, że w okresie przerwy w zachorowaniu na tę samą chorobę pracownik nie odzyskał zdolności do pracy

Bogusław Nowakowski

REKLAMA

Pracownica pobierała zasiłek chorobowy od 22 sierpnia 2009 r. do 19 lutego 2010 r. (182 dni). Ubiegała się również o świadczenie rehabilitacyjne, jednak otrzymała decyzję odmowną, ponieważ lekarz orzecznik uznał ją za częściowo niezdolną do pracy. W marcu 2010 r. złożyła w ZUS wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Dostarczyła nam zwolnienie lekarskie od 27 kwietnia 2010 r. na 30 dni. Zwolnienie wystawił ten sam specjalista, u którego pracownica leczyła się korzystając ze zwolnień lekarskich w poprzednim okresie zasiłkowym. Czy pracownica ma prawo do nowego okresu zasiłkowego i wynagrodzenia chorobowego? Czy na podstawie dokumentacji, którą mamy, możemy uznać, że niezdolność do pracy po przerwie jest spowodowana tą samą chorobą, co przed przerwą?

Wystawienie kolejnego zwolnienia lekarskiego przez tego samego specjalistę nie musi oznaczać, że niezdolność do pracy po przerwie jest spowodowana tą samą chorobą, co przed przerwą. Powinni Państwo zwrócić się do lekarza, który wystawił zwolnienie lekarskie, z pytaniem, czy zwolnienie lekarskie zostało wystawione na tę samą chorobę, co przed przerwą. Lekarz powinien udzielić również informacji o tym, czy pracownica odzyskała zdolność do pracy w okresie przerwy w pobieraniu zasiłku chorobowego.

Autopromocja

UZASADNIENIE

Wynagrodzenie/zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 182 dni (art. 8 ustawy zasiłkowej). Jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą albo przypada na okres ciąży, zasiłek chorobowy przysługuje maksymalnie przez 270 dni.

Płatnik zasiłku zalicza do jednego okresu zasiłkowego wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, niezależnie od tego, jaka była przyczyna poszczególnych okresów niezdolności do pracy (art. 9 ust. 1 ustawy zasiłkowej). Do tego samego okresu zasiłkowego płatnik wlicza również okresy poprzedniej niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą. Tak jest, jeżeli przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekroczyła 60 dni. Zachorowanie w okresie 60 dni od zakończenia poprzedniej choroby na tę samą chorobę powoduje, że płatnik sumuje obydwa okresy pobierania zasiłku z tego tytułu. Informację o niezdolności do pracy zaliczanej do jednego okresu zasiłkowego lekarz leczący powinien zamieścić w zaświadczeniu lekarskim ZUS ZLA, wpisując kod literowy A (art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej).

Jeżeli między okresami niezdolności do pracy wystąpi przerwa, a niezdolność jest spowodowana różnymi chorobami, oraz gdy przerwa w niezdolności spowodowanej tą samą chorobą trwa ponad 60 dni, okres zasiłkowy powinien być liczony na nowo.

Dalszy ciąg materiału pod wideo

WAŻNE!

O tym, czy kolejne niezdolności do pracy, między którymi były przerwy, są spowodowane tą samą chorobą, informuje lekarz leczący.

Często płatnicy w sytuacji, kiedy między kolejnymi zwolnieniami lekarskimi są przerwy, mają wątpliwości, czy niezdolność do pracy po przerwie jest spowodowana tą samą czy inną chorobą co wcześniej. To, że zwolnienie lekarskie przed przerwą i po przerwie wystawił ten sam lekarz albo lekarz tej samej specjalizacji, nie oznacza, że niezdolność do pracy jest spowodowana tą samą chorobą.


Zatrudniona u Państwa pracownica zachorowała po przerwie w otrzymywaniu zwolnień lekarskich, która przekroczyła 60 dni. Dlatego nawet w przypadku zachorowania na tę samą chorobę, na którą pracownica wykorzystała już 182 dni okresu zasiłkowego, lekarz nie powinien wpisać kodu A w zwolnieniu lekarskim. Natomiast Państwa wątpliwości w sprawie ustalenia rodzaju choroby pracownicy i zdolności do pracy powinien rozstrzygnąć lekarz, który wystawił pracownicy ZUS ZLA. Również na pytanie, czy w czasie przerwy trwającej ponad 60 dni, spowodowanej tą samą chorobą, pracownica odzyskała zdolność do pracy, powinien odpowiedzieć lekarz leczący pracownicę.

Informacja o uznaniu pracownicy za częściowo niezdolną do pracy nie jest dla Państwa wystarczającym dowodem stwierdzającym, że pracownica w okresie, kiedy nie korzystała ze zwolnień lekarskich, nie odzyskała zdolności do pracy.

WAŻNE!

Orzeczenie lekarza orzecznika, że pracownik jest częściowo niezdolny do pracy, wydane do celów rentowych, nie jest równoznaczne z niezdolnością do pracy uprawniającą do zasiłku chorobowego.

Jeżeli uzyskane od lekarza leczącego pracownicę informacje w sprawie sumowania okresów niezdolności do pracy do jednego okresu zasiłkowego oraz trwania przerw w niezdolności do pracy okażą się niewystarczające, to powinni Państwo wystąpić o opinię w tej sprawie do ZUS (art. 63 ust. 2 ustawy zasiłkowej).

Autopromocja

WAŻNE!

Gdy pracodawca na podstawie informacji uzyskanych od lekarza leczącego nie może prawidłowo ustalić okresu zasiłkowego pracownika, to powinien w tej sprawie zwrócić się do ZUS.

Jeżeli z opinii lekarza lub ZUS będzie wynikało, że niezdolność do pracy pracownicy od 27 kwietnia 2010 r. jest spowodowana tą samą chorobą co niezdolność do pracy trwająca do 19 lutego 2010 r. oraz że między okresami orzeczonych niezdolności do pracy pracownica nie odzyskała zdolności do pracy, to powinni Państwo okresy niezdolności do pracy przed przerwą i po przerwie wliczyć do tego samego okresu zasiłkowego. To oznacza, że pracownica na podstawie zwolnienia lekarskiego od 27 kwietnia 2010 r. nie będzie miała prawa do wynagrodzenia i zasiłku chorobowego, ponieważ 19 lutego 2010 r. wyczerpała 182-dniowy okres zasiłkowy.

Jeżeli od lekarza leczącego albo ZUS otrzymają Państwo informację, że:

  • choroba od 27 kwietnia 2010 r. jest spowodowana inną chorobą niż niezdolność do pracy trwająca do 19 lutego 2010 r. lub
  • niezdolność do pracy od 27 kwietnia 2010 r. jest spowodowana tą samą chorobą co niezdolność do pracy trwająca do 19 lutego 2010 r., ale pracownica w okresie przerwy w pobieraniu zasiłku chorobowego, tj. od 20 lutego do 26 kwietnia 2010 r., odzyskała zdolność do pracy, to od 27 kwietnia 2010 r. powinni Państwo liczyć nowy okres zasiłkowy. Pracownica w tym przypadku ma prawo do wynagrodzenia/zasiłku chorobowego.

Podstawa prawna

  • art. 8, art. 9, art. 57, art. 63 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267 ze zm.).
Autopromocja

REKLAMA

Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie - zapraszamy do subskrybcji naszego newslettera
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Pokaż:

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code

    © Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

    Uprawnienia rodzicielskie
    certificate
    Jak zdobyć Certyfikat:
    • Czytaj artykuły
    • Rozwiązuj testy
    • Zdobądź certyfikat
    1/10
    Ile tygodni urlopu macierzyńskiego można maksymalnie wykorzystać jeszcze przed porodem?
    nie ma takiej możliwości
    3
    6
    9 - tylko jeśli pracodawca wyrazi na to zgodę
    Następne
    Kadry
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail
    Szukasz dobrej pracy? Pamiętaj o liście motywacyjnym. Musi być profesjonalnie przygotowany!

    List motywacyjny to dokument, w którym składająca go osoba wyjaśnia, z jakich powodów ubiega się np. o zatrudnienie. Chociaż złożenie listu motywacyjnego nie zawsze jest wymagane przez potencjalnego pracodawcę, to warto mu pokazać, że składającemu naprawdę zależy na podjęciu zatrudnienia.

    Pracownicy naukowi dostaną podwyżki o 30%. Profesor zarobi co najmniej 9370 zł miesięcznie, profesor uczelni – 7777,10 zł, adiunkt – 6840,10 zł, inny nauczyciel akademicki – 4685 zł [Wyrównanie od 1 stycznia 2024 r.]

    Wynagrodzenia pracowników naukowych pójdą w górę. Minister nauki Dariusz Wieczorek podpisał rozporządzenie, dzięki któremu podwyżki otrzymają pracownicy naukowi zatrudnieni na uczelniach publicznych oraz w Polskiej Akademii Nauk. Wynagrodzenie zasadnicze profesora wzrośnie z 7210 zł do 9370 zł. Naukowcy dostaną podwyżki z wyrównaniem od 1 stycznia 2024 r.

    Urząd do spraw kombatantów ma nowego szefa. Został nim Lech Parell

    Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ma nowego szefa. Po odwołaniu Jana Józefa Kasprzyka premier Donald Tusk powołał na to stanowisko Lecha Parella. Akt powołania wręczyła mu minister rodziny, pracy i polityki społecznej.

    Asystencja osobista. Ustawa wyczekiwana przez osoby z niepełnosprawnościami

    W Polsce jest ponad 3 mln osób z niepełnosprawnościami, które mają prawne potwierdzenie niepełnosprawności. Poziom zatrudnienia tych osób odbiega od innych państw europejskich. Brakuje też dla nich i ich rodzin systemowego wsparcia w środowisku lokalnym. Z tego względu tak bardzo wyczekiwane jest wprowadzenie ustawy o asystencji osobistej.

    REKLAMA

    Ruchomy czas pracy – rozkład czasu pracy wygodny dla pracodawcy i pracownika

    Rozkład czasu pracy może przewidywać różne godziny rozpoczynania pracy w dniach, które zgodnie z tym rozkładem są dla pracowników dniami pracy. Dzięki wprowadzeniu ruchomego czasu pracy pracownicy mogą – przy zachowaniu 8-godzinnej normy dobowej – rozpoczynać i kończyć pracę o różnych porach w poszczególnych dniach.

    Zakwaterowanie dla pracowników delegowanych do pracy za granicę bez podatku – wyrok NSA

    Zapewnienie pracownikowi delegowanemu, zwłaszcza na krótki czas, nieodpłatnego zakwaterowania i pokrycia kosztów podróży nie powoduje powstania po jego stronie przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych – wyrok NSA z 1 sierpnia 2023 r. (II FSK 270/21).

    Jak pracodawca może zareagować na przyprowadzanie przez pracownika dziecka do pracy

    Pracownica zatrudniona w sklepie kolejny raz przyprowadziła do pracy 5-letniego syna. Tłumaczyła to tym, że syn ma katar i nie mógł iść do przedszkola, a pracownica nie ma już urlopu na żądanie. W sklepie 5-latek siedzi sam na zapleczu, kiedy pracownica pracuje, co budzi nasze duże obawy o bezpieczeństwo takiego rozwiązania. Ponadto pracownica nie skupia się w pełni na pracy, tylko co chwilę oddala się ze stanowiska pracy na zaplecze, żeby sprawdzić, co z dzieckiem. Co możemy zrobić w tej sytuacji? Czy możemy ukarać ją upomnieniem lub naganą albo zwolnić, żeby w jej miejsce zatrudnić w pełni efektywnego pracownika? Czy możemy wprowadzić w regulaminie pracy regulację zakazującą przychodzenia do pracy z dzieckiem?

    Jest źle, będzie lepiej? Młodzi nadzieją na poprawę profilaktyki zdrowotnej w Polsce

    W ostatnich latach Polska stanęła w obliczu nie tylko wyzwań związanych z gospodarką czy polityką, ale także ze zdrowiem publicznym. Badania profilaktyczne, kluczowe dla wczesnego wykrywania chorób, stanowią istotny element dbałości o zdrowie. Niestety, statystyki wskazują, że Polacy nie korzystają z nich w wystarczającym stopniu. Jednak nadzieję na poprawę tych wskaźników niesie ze sobą zaangażowanie młodszych pokoleń, zwłaszcza pokolenia Z i milenialsów. 

    REKLAMA

    Prawie 50% imigrantów pracujących w Polsce znalazło zakwaterowanie dzięki pracodawcom

    Aż 47% imigrantów zatrudnionych w Polsce skorzystało z pomocy pracodawcy lub agencji pracy przy znalezieniu zakwaterowania w Polsce, a 33% cudzoziemców znalazło lokum samodzielnie – wynika z pierwszego w Polsce badania na temat sytuacji mieszkaniowej zatrudnionych w naszym kraju migrantów „Pracownik zagraniczny – zakwaterowanie w Polsce”, przeprowadzonego przez EWL Group, RentLito oraz Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego.

    Przeciętne wynagrodzenie w styczniu 2024 r. wyniosło 7768,35 zł brutto, o 264,61 zł mniej niż w grudniu 2023 r. Średnio 12634,53 zł zarobili pracownicy sekcji Informacja i komunikacja

    Przeciętne wynagrodzenie wyniosło w styczniu 2024 r. 7768,35 zł brutto. To o 12,8% więcej niż rok wcześniej, ale o 3,3% mniej niż w grudniu 2023 r. Sektor przedsiębiorstw zatrudniał w styczniu 6515,7 tys. osób – o 0,3% więcej niż w grudniu, ale o 0,2% mniej niż przed rokiem. Główny Urząd Statystyczny podał dane za pierwszy miesiąc 2024 r.

    REKLAMA