SN: O dwóch mechanizmach obniżania emerytur mundurowym

• SN: O dwóch mechanizmach obniżania emerytur mundurowym
• SN: Dwa mechanizmy obniżania emerytur mundurowym
• Mechanizm 1) Zerowanie emerytur mundurowym
• Mechanizm 2) - obniżanie wysokości emerytur mundurowym do przeciętnej emerytury

SN wskazał dwa mechanizmy w takich sprawach - 1) Zerowanie i 2) Równanie do przeciętnej emerytury.

Przepis, który jest podstawą obniżek na końcu artykułu. 

SN: O dwóch mechanizmach obniżania emerytur mundurowym

SN nie obniżył emerytury za okres prawie 30 lat składkowych, obniżył za 1 rok służby dla SB (naganny okres w przebiegu służby). 

Wielu mundurowych zostało pozytywnie zweryfikowanych i przez lata pracowało np. w policji dla demokratycznej Polski - nie ma podstawy prawnej do obniżanie im emerytur za okresy składkowe za ten okres po 1990 r. Wyrok dla policjanta, który służył dla demokratycznej Polski prawie 30 lat po upadku komunizmu. Ale "za komunizmu" służył jako funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa. 

W sprawie tej "mundurowy" emeryt:

1) Rok służył w "bezpiece - Instytut Pamięci Narodowej w informacji o przebiegu służby stwierdził, że T. S. od dnia 16 listopada 1983 r. do dnia 15 sierpnia 1984 r. pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b ustawy zaopatrzeniowej. W tym czasie pełnił służbę w Wydziale II Służby Bezpieczeństwa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w H.. Wydział, w którym pełnił służbę zajmował się kontrwywiadowczym zabezpieczeniem rejonu. W tym czasie do jego obowiązków należało prowadzenie spraw myśliwych dewizowych, przyjazdów i wyjazdów turystów zagranicznych. Odwołujący się prowadził 13. tajnych współpracowników, 2 kontakty operacyjne i 3 lokale konspiracyjne.

2) W sprawie T. S. legitymuje się niepodlegającym „wyzerowaniu” okresem 28 lat, 9 miesięcy i 5 dni służby w Milicji Obywatelskiej oraz w Policji.

Wyrok SN z 10 lipca 2024 r (III USKP 70/23) do ściągnięcia w formacie PDF:

Co oznaczają słowa "wyzerować lata składkowe":

SN: Dwa mechanizmy obniżania emerytur mundurowym

10 lipca 2024 r. SN odwołał się do w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2023 r., II USKP 120/22. Tam wyjaśniono, że prawodawca wprowadził do ustawy zaopatrzeniowej dwa mechanizmy korygujące wysokość emerytur funkcjonariuszy pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa. 

Mechanizm 1) Zerowanie emerytur mundurowym

W odniesieniu do pierwszego z wymienionych mechanizmów Sąd Najwyższy przyjął, że „wyzerowanie lat służby” (art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej) jest środkiem proporcjonalnym w stosunku do funkcjonariuszy, których lata służby przypadały przed zmianami zapoczątkowanymi w 1989 r. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że co prawda jest to rozwiązanie „okrutne” i „nieefektywne funkcjonalnie”, jednak nie pozostaje w sprzeczności z przepisami Konstytucji RP. Zgodnie z zamysłem „wyzerowania” lat służby, każdy rok służby na rzecz totalitarnego państwa traktowany jest jako nieistniejący, czyli nie ma żadnego wpływu na wysokość świadczenia. Sprawia to, że im więcej takich „pustych” lat, tym wysokość świadczenia szybciej zbliża się do wysokości najniższej emerytury - gwarantowanej przez art. 18 ust. 2 ustawy zaopatrzeniowej. W przeciwieństwie do rozwiązania przyjętego w art. 15c ust. 3 tej ustawy, „wyzerowanie lat służby” godzi w funkcjonariuszy, których lata służby przypadały przed zmianami zapoczątkowanymi w 1989 r.

Mechanizm 2) - obniżanie wysokości emerytur mundurowym do przeciętnej emerytury

SN o drugim mechanizmie stwierdził: 

"O ile można się zastanawiać, czy wzorzec „sprawiedliwości społecznej” jest realizowany w przypadku pomysłu „zerowania” podstawy wymiaru (określonego w art. 15c ust. 1 pkt 1), co ma służyć zrównaniu wysokości emerytur funkcjonariuszy i osób represjonowanych przez totalitarne państwo, to z pewnością ze „sprawiedliwością” nie ma nic wspólnego obniżanie świadczenia do pułapu przeciętnej emerytur, gdy wysokość „ponad” ten wskaźnik została wypracowana po 1990 r. (albo poza formacjami wskazanymi w art. 13b tej ustawy)."

I wyciągnął wniosek:

"Dlatego ma rację Sąd Apelacyjny, gdy podkreśla, że omawiana regulacja nie wpisuje się w deklarowane przez art. 2 Konstytucji RP „urzeczywistnienie zasad sprawiedliwości społecznej. O ile można się zastanawiać, czy wzorzec „sprawiedliwości społecznej” jest realizowany w przypadku pomysłu „zerowania” podstawy wymiaru (określonego w art. 15c ust. 1 pkt 1), co ma służyć zrównaniu wysokości emerytur funkcjonariuszy i osób represjonowanych przez totalitarne państwo, to z pewnością ze „sprawiedliwością” nie ma nic wspólnego obniżanie świadczenia do pułapu przeciętnej emerytur, gdy wysokość „ponad” ten wskaźnik została wypracowana po 1990 r. (albo poza formacjami wskazanymi w art. 13b tej ustawy)."