Udzielenie pełnomocnictwa do zawarcia umowy o zakazie konkurencji

Wnioski kontroli są prawidłowe. Pełnomocnictwo udzielone przez zgromadzenie wspólników dotyczyło tylko zawarcia umowy o pracę. Do zawarcia umowy o zakazie konkurencji niezbędne jest oddzielne umocowanie. W przypadku jego braku umowa jest nieważna.

Jak wynika z art. 210 § 1 k.s.h. (w odniesieniu do spółki z o. o.) oraz z art. 379 § 1 k.s.h. (w odniesieniu do spółki akcyjnej), w umowie między spółką a członkiem zarządu oraz w sporze z nim spółkę reprezentuje rada nadzorcza lub pełnomocnik powołany uchwałą zgromadzenia wspólników. Udzielenie pełnomocnikowi umocowania do zawarcia umowy o pracę nie jest równoznaczne z udzieleniem tej zgody na zawarcie umowy o zakazie konkurencji. Klauzula konkurencyjna należy bowiem do tzw. klauzul autonomicznych w prawie pracy, które nie wchodzą w skład umowy o pracę. Jakkolwiek klauzula konkurencyjna jest silnie związana ze stosunkiem pracy, to pozostaje umową odrębną – także wówczas, gdy zostanie zamieszczona w dokumencie obejmującym treść umowy o pracę. W rezultacie niezbędne są 2 oddzielne pełnomocnictwa – jedno do zawarcia umowy o pracę i drugie do zawarcia umowy o zakazie konkurencji. Nie chodzi przy tym o 2 odrębne dokumenty pełnomocnictwa. Podstawowe znaczenie przypisuje się zakresowi pełnomocnictwa, które powinno obejmować umocowanie do obu czynności. Nie można zasadnie twierdzić, że pełnomocnictwo do zawarcia umowy o pracę zawiera w sobie umocowanie do zawarcia klauzuli konkurencyjnej.