Godziny nadliczbowe w podróży służbowej

Tak, pracownikowi należy się dodatek zarówno w wysokości 50%, jak i 100%.

Przyjmujemy, że delegacja nie miała miejsca w niedzielę bądź święto niebędące dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, ani też w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub w święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

Typowa podróż służbowa nie stanowi wykonywania pracy, a za pracę może być uznane tylko odbywanie podróży służbowej w czasie pracy, to jest w ramach dobowej normy czasu pracy. W konsekwencji odbywanie podróży służbowej poza czasem pracy nie rodzi obowiązku wypłacenia pracownikowi dodatkowego wynagrodzenia.

Biorąc pod uwagę obowiązujący w firmie pracownika czas pracy (8.00–16.00) oraz porę nocną (23.00–7.00) należy stwierdzić, że dla pracownika znajdującego się w typowej podróży służbowej czasem pracy, mimo faktu rozpoczęcia podróży służbowej o godzinie 6.00, był czas nieprzerwanie od godziny 8.00 do 5.00 dnia następnego. Następnie czas pracy trwał od godziny 8.00 do 9.00, gdyż w tej ostatniej godzinie swego trwania podróż służbowa odbywała się w ramach kolejnej doby pracowniczej tego pracownika.

W powyższych ramach czasowych pracownik od godziny 16.00 do 5.00 dnia następnego świadczył pracę w godzinach nadliczbowych, przy czym od godziny 23.00 do 5.00 – w porze nocnej. W związku z powyższym za czas pomiędzy 8.00 a 16.00 przysługuje pracownikowi normalne wynagrodzenie. Za czas pracy pomiędzy 16.00 a 23.00 – dodatek w wysokości 50% wynagrodzenia, a za pracę pomiędzy 23.00 a 5.00 dnia następnego – dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia. Za czas pomiędzy 8.00 a 9.00, kiedy to podróż służbowa zakończyła się, pracownikowi przysługuje normalne wynagrodzenie, gdyż czas ten był czasem kolejnej doby pracowniczej.

Zastrzeżenia wymaga, że powyższe wnioski oparte są na założeniu, że pracownik nie tylko przewoził innych pracowników, ale równocześnie sam był zobowiązany świadczyć pracę w miejscu docelowym podróży służbowej. Gdyby bowiem jedynym celem tej podróży był przewóz pracowników i pracownikowi umysłowemu zlecono – poza godzinami normalnej pracy – dodatkowe obowiązki kierowcy, czas przejazdu w tej sytuacji oznaczałby jednocześnie czas pracy.