| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Jak liczyć wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych

Jak liczyć wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych

Wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych oznacza przeciętny miesięczny udział procentowy osób niepełnosprawnych w zatrudnieniu ogółem, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.

Sposób obliczania wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych jest korzystny dla pracodawców. Umożliwia bowiem uzyskanie korzystnego dla pracodawcy wskaźnika przez uwzględnienie osób niepełnosprawnych faktycznie nieświadczących pracy. Jednocześnie przy wyliczeniach nie uwzględnia się pracowników pełnosprawnych, którzy nie świadczą pracy. Przy wyliczaniu stanów zatrudnienia stosujemy metodę średniej arytmetycznej. Metoda średniej arytmetycznej polega na tym, że dodajemy stany zatrudnienia w poszczególnych dniach w danym miesiącu (łącznie z niedzielami, świętami oraz dniami wolnymi od pracy). Jeżeli miesiąc rozpoczyna się dniem wolnym od pracy, przyjmujemy stan zatrudnienia z dnia poprzedniego lub następnego. Otrzymaną sumę dzielimy przez liczbę dni kalendarzowych danego miesiąca.

Przykład
Stan zatrudnienia w firmie X w maju wyglądał następująco:

  • w dniach 1–10 maja pracowało 21 pracowników (w przeliczeniu na pełne etaty),
  • od 11 maja stan zatrudnienia został zwiększony o 5 dodatkowych etatów i do końca miesiąca nie uległ zmianie.

Wyliczenie stanu zatrudnienia w maju w firmie X:

[(10dni × 21 etatów) + (21dni × 26 etatów)] : 31 dni = 24,38 etatu.

Wskaźnik zatrudnienia w zakładach pracy chronionej

Przepisy ustawy o rehabilitacji przewidują pewną modyfikację przy obliczaniu wysokości wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych dla zakładów pracy chronionej.

Zakłady pracy chronionej mogą do liczby pracowników zaliczyć także osoby wykonujące pracę nakładczą, jeżeli ich wynagrodzenie zostało ustalone co najmniej w wysokości:

  • najniższego wynagrodzenia – w stosunku do wykonawców, dla których praca nakładcza stanowi jedyne źródło utrzymania,
  • połowy najniższego wynagrodzenia – w stosunku do pozostałych wykonawców.

Stronami umowy o pracę nakładczą są nakładca (odpowiednik pracodawcy) i wykonawca (odpowiednik pracownika).

Natomiast najniższe wynagrodzenie oznacza minimalne wynagrodzenie za pracę obowiązujące w grudniu roku poprzedniego.

Pomoc publiczna dla osób niepełnosprawnych na działalność gospodarczą >>

Przykłady
Pan J. jest osobą niepełnosprawną. Z uwagi na poważne dysfunkcje narządu ruchu i związane z tym problemy z opuszczaniem domu, zdecydował się na świadczenie pracy w domu jako wykonawca. Jego praca polega na składaniu długopisów. Pan J. zarabia miesięcznie kwotę nie niższą od 1276 zł (kwota ta stanowiła wysokość minimalnego wynagrodzenia w grudniu 2009 r.). Pracodawca pana J. wlicza go do liczby swoich pracowników.

***

Pan M. jest osobą niepełnosprawną zatrudnioną w wymiarze 1/2 etatu jako informatyk w firmie telekomunikacyjnej. Dodatkowo pan M. dorabia jako wykonawca, składając obudowy do komputera. Z uwagi na monotonny charakter pracy nie poświęca dużo czasu pracy nakładczej. Z tytułu jej wykonywania zarabia miesięcznie ok. 400 zł. Pracodawca natomiast nie wlicza go do liczby swoich pracowników.

Wymiar czasu pracy wykonawców określa się jako iloraz wysokości ustalonego wynagrodzenia i najniższego wynagrodzenia, przy czym maksymalny wymiar czasu pracy nie może przekraczać jednego etatu.

Podstawa prawna:

Autor:

doradca ds. prawnych Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych

Źródło:

POPON
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Dziennik Gazeta Prawna

Największy polski dziennik prawno-gospodarczy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »