| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Naruszenie dobra osobistego pracownika

Naruszenie dobra osobistego pracownika

W spółce z o.o. świadczącej usługi turystyczne doszło do kradzieży mienia (zginął sprzęt komputerowy i drukarka). Właściwe służby podjęły w tej sprawie czynności. Prezes spółki na własną rękę również prowadził postępowanie wyjaśniające. Byłem przesłuchiwany w charakterze świadka. Poczułem się dotknięty, tym bardziej że groziło mi zwolnienie dyscyplinarne. Czy pracodawca we własnym zakresie miał prawo prowadzić tego typu postępowanie i czy nie naruszył moich dóbr osobistych?

Tak, pracodawca ma prawo prowadzić postępowanie wyjaśniające w zakładzie pracy i nie powoduje ono naruszenia dóbr osobistych pracownika.

Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem (art. 52 § 1 pkt 2 k.p.). Oznacza to, że rozwiązanie umowy o pracę przez zakład pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika może nastąpić (niezależnie od tego, czy popełnił on przestępstwo na szkodę zakładu pracy czy osoby trzeciej oraz niezależnie od tego, czy szkoda ta pozostaje w związku z pracą), jeżeli przestępstwo to uniemożliwia dalsze zatrudnianie pracownika na zajmowanym stanowisku.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego za ugruntowany należy uznać pogląd, że „oczywistość” popełnienia przestępstwa może być stwierdzona nie tylko na podstawie prawomocnego wyroku skazującego, lecz także na podstawie takiej oceny konkretnego zdarzenia, które nie pozostawia wątpliwości co do wyniku ewentualnego postępowania karnego, np. gdy sprawca został „złapany na gorącym uczynku” w momencie dokonywania kradzieży (wyrok SN z 4 kwietnia 1979 r., I PR 13/79, OSNC 1979/11/221). Oczywistość przestępstwa w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 2 k.p. dotyczy bezsporności faktu, a więc samego zaistnienia czynu kwalifikowanego przez prawo jako przestępstwo bez względu na to, czy przestępstwo to będzie następnie ścigane, a jego sprawca skazany.

Nie można natomiast uznać oczywistości przestępstwa pracownika, jeżeli brak jest pewności, czy przestępstwo w ogóle zostało popełnione albo kto się go dopuścił. W tym stanie rzeczy może powstać pytanie postawione przez Czytelnika, czy prowadzone przez pracodawcę we własnym zakresie postępowanie wyjaśniające, zmierzające do ustalenia, czy zachodzi przesłanka określona art. 52 § 1 pkt 2 k.p., może stanowić naruszenie dóbr osobistych pracownika w rozumieniu art. 23 k.c. Przypomnijmy, że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne (art. 24 k.c.). W razie dokonania naruszenia może on także żądać, aby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Dybka

Aplikant adwokacki, specjalista w dziedzinie prawa nieruchomości, prawa budowlanego oraz podatkowego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »