1000 zł dla pracowników pomocy społecznej od 1 lipca 2024 r. Problem dotyczący prawidłowego naliczania dodatku motywacyjnego

• 1000 zł dla pracowników pomocy społecznej od 1 lipca 2024 r.
• Problem dotyczący prawidłowego naliczania dodatku motywacyjnego
• Dodatek motywacyjny: dla kogo

Serwis Samorządowy PAP zwrócił się z pytaniem do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dotyczącym prawidłowego naliczania dodatku motywacyjnego dla pracowników pomocy społecznej wypłacanego z rządowego programu dofinansowania. 

1000 zł dla pracowników pomocy społecznej od 1 lipca 2024 r.

Chodzi o rządowy program "Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024–2027". Program obejmuje pracowników realizujących zadania pomocy społecznej, zatrudnionych na podstawie art. 25 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego lub na ich zlecenie.  Realizowany jest od 1 lipca 2024 r. do 31 grudnia 2027 r. Dodatek motywacyjny przysługuje w wysokości 1000 zł brutto. Łączna kwota środków przeznaczona na realizację Programu w całym okresie jego realizacji wynosi 6 721 400 000 zł.

Problem dotyczący prawidłowego naliczania dodatku motywacyjnego

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki społecznej wskazało, że dodatek motywacyjny stanowi część wynagrodzenia pracownika. W związku z tym należy stosować ogólne zasady ustalania wysokości wynagrodzenia zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zasadne jest aby kwota dodatku motywacyjnego (podlegającego oskładkowaniu) była uwzględniania w podstawie wymiaru wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego, o ile pracownik nie zachowuje do nich prawa w okresie pobierania tych świadczeń zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu, jeżeli nie są one wypłacane za te okresy - napisało ministerstwo w odpowiedzi. Składnik wynagrodzenia określony w stałej miesięcznej wysokości zmniejszany proporcjonalnie za okresy absencji zasiłkowej uzupełnia się w podstawie przyjmując jego kwotę określoną w umowie o pracę lub innym akcie nawiązującym stosunek pracy (art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy). Wyłączenie, o którym w rozdziale V pkt. 6 rządowego Programu „Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024-2027” nie powinno mieć zastosowania w wyżej wymienionym  zakresie – dodano.

Dodatek motywacyjny: dla kogo

Zgodnie z przyjętymi ustaleniami, program ten obejmuje pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego lub na ich zlecenie, na podstawie art. 25 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, realizujących zadania pomocy społecznej, którzy zostali uwzględnieni w statystyce resortowej: MRiPS-06 – Dział 2. Zatrudnienie w systemie pomocy społeczne, w wierszach „pozostali pracownicy”. Chodzi o pracowników zatrudnionych w ww. jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej na stanowiskach innych niż wyszczególnione dla tych jednostek. Resort w odpowiedzi wskazał, że "nie należy tu jednak ujmować pracowników merytorycznych wykonujących wyłącznie zadania z ustaw innych, niż ustawa o pomocy społecznej". Chodzi o osoby zatrudnione w:

• ośrodkach pomocy społecznej;
• powiatowych centrach pomocy rodzinie;
• centrach usług społecznych - w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818);
• domach pomocy społecznej;
• placówkach specjalistycznego poradnictwa, w tym rodzinnego;
• ośrodkach interwencji kryzysowej;
• ośrodkach wsparcia, w tym:
  • ośrodkach wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi (w tym środowiskowych domach samopomocy),
  • dziennych domach pomocy,
  • domach dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży,
  • schroniskach dla osób bezdomnych,
  • schroniskach dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi,
  • klubach samopomocy.