| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Podatki > Koszty uzyskania przychodu przy dwóch etatach

Koszty uzyskania przychodu przy dwóch etatach

Wysokość kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy jest ściśle przez ustawodawcę limitowana. Jak rozliczyć koszty uzyskania przychodów z dwóch stosunków pracy?

Pozostawanie w więcej niż jednym stosunku pracy rodzi dla pracownika doniosłe skutki prawne również w sferze prawa podatkowego. Szczególne zasady dotyczą m.in. ustalania kosztów uzyskania przychodu.

Z dyspozycji art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2032), zwanej dalej ustawą, wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Należą do nich także koszty poniesione w związku z pozostawaniem przez podatnika w stosunku pracy. Warunkiem ich naliczenia jest uzyskanie przez pracownika przychodu. Nie ma natomiast znaczenia czas przepracowany w danym miesiącu ani faktyczne świadczenie przez pracownika pracy.

Wysokość kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy jest ściśle przez ustawodawcę limitowana. Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

  1. wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
  2. nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
  3. wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
  4. nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Dla potrącenia kosztów uzyskania przychodów bez znaczenia jest liczba stosunków pracy, w których pozostaje pracownik. Każdy pracodawca, z którym pracownik pozostaje w stosunku pracy, obowiązany jest potrącić z wynagrodzenia pracownika koszty uzyskania przychodów w pełnej kwocie. Miesięcznie koszty te wynoszą 111,25 zł, a jeżeli miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę - 139,06 zł.

Polecamy książkę: Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 2017 Komentarz

Dopiero w momencie sporządzania zeznania rocznego pracownik będzie musiał uwzględnić maksymalny wymiar kosztów uzyskania przychodów w skali rocznej określony w art. 22 ust. 2 ustawy. Nie może on przekroczyć kwoty 2002,05 zł za rok podatkowy, natomiast w sytuacji gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę – kwoty 2502,56 zł.

Czytaj także

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Ekspert firmy Xella Polska

Eksperci Budowy SILKA YTONG.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »